شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ۴ ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری
بخشنامه شماره ۱۵۴۳۵۱ تاریخ ۱۴۰۴/۹/۱۵ معاونت حقوقی رییسجمهور
شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره (۴) ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری
معاونین محترم حقوقی و امور مجلس دستگاههای اجرایی
با سلام و احترام
با توجه به تصمیمات اخذ شده در هفتاد و سومین جلسه شورای هماهنگی امور حقوقی دستگاههای اجرایی به پیوست «شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره (۴) ماده (۱۶) قانون دیوان عدالت اداری» و «دستورالعمل تشکیل شورای مشورتی حقوقی در دستگاه اجرایی به منظور ایجاد هماهنگی و انسجام در سازمان حقوقی دولت؛ جهت اجرا ابلاغ میشود.
شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ۴ ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری
پیرو مصوبه هفتاد و سومین جلسه مورخ ۱۴۰۴/۰۶/۲۵ شورای هماهنگی امور حقوقی دستگاههای اجرایی و در اجرای تبصره (۴) ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری مورخ ۱۴۰۲/۰۲/۱۰ و بخشنامه شماره ۸۴۲۸ مورخ ۱۴۰۴/۰۵/۲۹ معاون حقوقی رئیسجمهور، با اتخاذ رویکرد اقناع قانونی و حقوقی در مهلت معین و با هدف تقویت قانونگرایی در روابط دستگاه اجرایی و شهروندان و حاکمیت قانون، شفافیت عملکرد و ارتقای سطح پاسخگویی و مسئولیتپذیری، همسانسازی فرآیندهای رسیدگی به درخواستهای ذینفعان، امکان نظارت و پایش و نظارت عملکرد در دستگاههای اجراییف پیشگیری و برخورد با تخلفات در دستگاههای اجرایی و کاهش حجم ورود پروندهها به دیوان عدالت اداری، این شیوهنامه تصویب و به کلیه دستگاههای اجرایی جهت اجرا ابلاغ میشود.
ماده ۱- اصطلاحات به کار رفته در این شیوه نامه در معانی ذیل به کار میروند:
الف) قانون: قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۴۰۲/۰۲/۱۰.
ب) ذينفع: شخص حقیقی یا حقوقی متقاضی انجام امر اداری یا خودداری از انجام آن توسط دستگاه اجرایی
ج) درخواست: انجام امر اداری با خودداری از انجام آن
د) دستگاه اجرایی: کلیه دستگاه اجرایی ذیل قوه مجریه مذکور در ماده (۲۹) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
هـ) کارگروه بررسی تقاضا: کارگروهی متشکل از پنج نفر که وفق ماده ۱۰ جهت رسیدگی به موضوع درخواست ذینفع در دستگاه اجرایی تشکیل میشود.
ماده ۲- اصول حاکم بر رسیدگی در این شیوهنامه به شرح ذیل است:
الف) بی طرفی و استقلال در رسیدگی به درخواستها
ب) عدالتمحوری و عدم تبعیض ناروا
ج) حاکمیت قانون در فرآیند رسیدگی به درخواست ذینفع
د) رعایت شفافیت در ارائه مستندات و پاسخگویی مؤثر
هـ) مسئولیتپذیری کارکنان دستگاههای اجرایی در مراحل رسیدگی
ماده ۳- دستگاهها و مأمورین موضوع بندهای (۱) و (۳) ماده (۱۰) قانون مکلفند هرگونه تصمیم و اقدام قطعی خود را که در مورد اشخاص ذینفع اتخاذ مینمایند، در مهلت قانونی به آنها ابلاغ کنند.
ماده ۴- شخص ذینفع ابتدا باید درخواست خود مبنی بر انجام امر اداری یا خودداری از انجام آن را به صورت رسمی از جمله در قالب اظهارنامه به دستگاه اجرایی ارسال کرده و یا به صورت حضوری تحویل دبیرخانه نموده و به ثبت برساند.
ماده ۵- دبیرخانه دستگاه اجرایی مکلف است ضمن بررسی درخواست ذینفع در همان روز به وی رسید الکترونیک
یا رسمی ارائه کند.
تبصره ۱- رسید ارائهشده باید شامل اطلاعات مربوط به مشخصات ذینفع، موضوع درخواست، شماره ثبت و تاریخ ثبت باشد.
تبصره ۲- در شرایط خاص امکان دریافت درخواست ذینفع به صورت پستی وجود دارد.
تبصره ۳- دریافت هرگونه وجه، تحت هر عنوان برای ثبت درخواست در دستگاه اجرایی ممنوع است.
ماده ۶- پس از ثبت درخواست ذینفع، دبیرخانه مکلف است درخواست را به قید فوریت و حداکثر تا سه روز به بخش حقوقی دستگاه اجرایی ارسال کند.
ماده ۷- واحد حقوقی باید پس از دریافت درخواست ذینفع از دبیرخانه، ظرف حداکثر یک هفته، واحد ذیربط را تعیین کرده و استعلامات لازم را انجام دهد.
ماده ۸- واحد ذیربط موظف است حداکثر تا یک هفته استعلام را به صورت مکتوب پاسخ دهد و چنانچه درخواست مورد نظر را با واحد خود مرتبط نمیداند، مستدل و مستند توضیح دهد.
ماده ۹- پس از دریافت پاسخ استعلام، کارگروه بررسی تقاضا برای رسیدگی به درخواست ذينفع تشکیل جلسه میدهد.
ماده ۱۰- کارگروه بررسی تقاضا از پنج عضو با ترکیب اعضاء ذیل تشکیل میگردد:
الف) بالاترین مقام دستگاه اجرایی یا معاون حقوقی وی (رئیس کارگروه)
ب) مدیر کل حقوقی دستگاه (دبیر کارگروه)
ج) معاون مالی و اداری دستگاه یا نماینده تامالاختیار
د) دو نفر متخصص به انتخاب بالاترین مقام دستگاه اجرایی
تبصره ۱- اعضای بند (د) کارگروه با حکم بالاترین مقام دستگاه برای مدت دو سال انتخاب میشوند. انتخاب مجدد آنان برای یک دوره دیگر بلامانع است.
ماده ۱۱- دبیرخانه کارگروه در واحد حقوقی استقرار خواهد داشت و تعداد جلسات لازم برای اتخاذ تصمیم نهایی، متناسب با نوع درخواست و زمان مورد نیاز جهت بررسی توسط دبیر کارگروه تعیین میشود.
تبصره- دبیرخانه با استفاده از نیروها و امکانات موجود دستگاه مربوط تشکیل میگردد.
ماده ۱۲- چنانچه مدارک و مستندات موجود برای اتخاذ تصمیم کافی نباشد یا ابهام وجود داشته باشد، به تشخیص رئیس کارگروه از ذینفع یا وکیل قانونی وی دعوت میشود تا در جلسه حاضر شود و توضیحات لازم را ارائه دهد.
ماده ۱۳- اگر جمعبندی نظرات اعضای کارگروه در انطباق با نظر واحد سازمانی مربوطه مبنی بر عدم اجابت تقاضا باشد، قبل از اتخاذ تصمیم نهایی و ابلاغ نظر کارگروه، باید متقاضی دعوت شود تا دلایل و توضیحات وی استماع گردد. متقابلاً ادله مبنی بر عدم قبول تقاضا، با رویکرد اقناعی بیان گردد و سپس اتخاذ تصمیم شود.
ماده ۱۴- کارگروه بررسی تقاضا میتواند نسبت به موضوع به صورت زیر تصمیم گیری کند؛ نظر اکثر حاضرین در جلسه به عنوان تصمیم نهایی کارگروه به متقاضی و واحد مربوطه برای اجراء اعلام خواهد شد.
الف) پذیرش درخواست: در صورت احراز انطباق خواسته ذینفع با قوانین، مقررات، آراء وحدت رویه یا آراء شعب دیوان با موضوع مشابه، با قید فوریت نسبت به اجرای خواسته ذینفع با ابتنای بر موازین قانونی اقدام میگردد.
ب) رد درخواست چنانچه عدم امکان اجرای خواسته ذینفع به دلایل ناشی از موانع قانونی احراز گردد، درخواست وی رد می شود.
ماده ۱۵- تصمیم نهایی کارگروه بررسی تقاضا با رویکرد اقناع حقوقی و با ذکر دلایل قانونی، باید پس از ثبت درخواست در مهلت مقرر قانونی به ذینفع ابلاغ شود.
تبصره ۱- ابلاغ باید به صورت الکترونیک (سامانه ثنا) و یا از طریق سامانه ثبت شکایات دستگاه اجرایی صورت گیرد.
تبصره ۲- در شرایط خاص ابلاغ به صورت کتبی و به یکی از شیوههای قانونی اعم از ابلاغ مطابق قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و از طریق پست امکانپذیر است.
ماده ۱۶- با استناد به دادنامه شماره ۱۴۰۳۳۱۳۹۰۰۰۱۵۰۹۰۱۰ مورخ ۱۴۰۳/۰۶/۲۷ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، منظور از تقاضا در این شیوهنامه درخواست انجام امر اداری یا خودداری از اقدام اداری است. در صورتی که ذینفع تقاضای ابطال تصمیم یا ابطال اقدام اداری را داشته باشد؛ نیازی به تشریفات تبصره ۴ ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری و این شیوهنامه نیست و متقاضی میتواند در این موارد در مهلت مقرر مستقیم به دیوان عدالت اداری مراجعه نماید.
ماده ۱۷- با توجه به اینکه ابلاغ تصمیم کارگروه به متقاضی دارای منشأ آثار حقوقی میباشد؛ همزمان با وصول درخواست به ذینفع اعلام میگردد تا برای ابلاغ سریعتر نتیجه بررسی تقاضا اقدام به ثبت نام در سامانه مربوطه نماید. این سامانه میتواند سامانه اختصاصی مربوطه در دستگاه اجرایی و یا اینکه سامانه ثنا و … باشد.
ماده ۱۸- مسئولیت نظارت بر حسن عملکرد کارکنان دستگاه در رسیدگی به درخواست ذینفع موضوع این شیوهنامه بر عهده بالاترین مقام دستگاه اجرایی است.
ماده ۱۹- استنکاف از ثبت درخواست و ارائه رسید عدم رسیدگی به درخواست ذینفع و عدم ابلاغ پاسخ مقتضی به ذینفع در مهلت مقرر قانونی مشمول تخلف مذکور در فراز پایانی تبصره (۴) ماده ۱۶ این قانون محسوب شده و موضوع با شکایت یا اعلام ذینفع در هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری رسیدگی میشود.
ماده ۲۰- در صورتی که تصمیم مورد اعتراض شخص متقاضی از سوی مراجع قضایی اتخاذ گردیده باشد، موضوع از شمول این شیوهنامه خارج بوده و باید از طریق ساز و کار قانونی ذیربط پیگیری گردد. همچنین اگر نظر ابلاغی این کمیسیون مغایر با آرای صادره از مراجع قضایی قرار گیرد، این تصمیم ملغیالاثر بوده و آرای آن مراجع لازمالاجرا خواهند بود.
تصمیمات صادره از مراجع اختصاصی اداری نیز علىالاصول تابع قاعده فوق است و از شمول این شیوهنامه خارج است. در صورت وجود ظرفیت قانونی جهت اعاده و رسیدگی مجدد در همان دستگاه در مورد تصمیمات مراجع اخير الذكر، وفق آن ضابطه عمل می شود.
ماده ۲۱- این شیوه نامه در ۲۱ ماده و ۶ تبصره تنظیم شده و از سوی معاونت حقوقی ریاست جمهوری ابلاغ میگردد. پس از ابلاغ برای دستگاههای مشمول و مأمورین آنها موضوع بندهای (۱) و (۳) ماده (۱۰) قانون لازم الاجراء است.
نظارت بر حسن اجرای این شیوه نامه بر عهده امور برنامه ریزی و نظارت بر عملکرد واحدهای حقوقی دستگاههای اجرایی معاونت حقوقی رییسجمهور است.
دستگاههای اجرایی مکلفند هر ۶ ماه یک بار گزارش عملکرد کمیسیون ماده ۱۶ مشتمل بر فهرست موضوعات مطروحه و تصمیمات اتخاذ شده را به معاونت حقوقی رییسجمهور ارسال نمایند.


![رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری 3 ابطال نامه سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص امکان انتصاب بر اساس سنوات مدیریتی در بخش غیردولتی و خصوصی شماره دادنامه: ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۹۴۴۸ تاریخ دادنامه: ۱۴۰۵/۴/۹ شماره پرونده: ۰۳۰۱۱۸۵ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور گردش کار: معاون حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب دادخواست و لایحه شماره ۲۲۳۱۵ مورخ ۱۴۰۳/۱/۲۸ اعلام کرده است که: " مطابق مصوبه اصلاح شرایط عمومی انتصاب مدیران (تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری) انتصاب در سطح مدیریت میانی مستلزم داشتن ۲ سال تجربه در سمت های مدیریتی است و در سازمان اداری و استخدامی کشور، برخی از انتصابات بدون داشتن سابقه مدیریت دولتی اتفاق افتاده است. لازم به ذکر است در این خصوص حسب بررسی صورت گرفته، طبق نامه شماره ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی خطاب به معاون سرمایه انسانی سازمان، موضوع امکان انتصاب افراد بدون سمت مدیریتی دولتی در انتصاب به این سمت ها به شرح زیر استعلام شده است و سرپرست امور مدیریت مشاغل طی نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ اعلام داشته؛ « .... میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود.» بر اساس این نامه کمیته سرمایه انسانی سازمان در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ با انتصاب آقایان علی دستافر، فتاح آقازاده ده ده، محمدرضا ترکی بیوکی و مهدی ثنایی به دلیل این که نامبردگان دارای حداقل یک دوم تجارب پیش بینی شده در جدول شماره یک (مصوبه ۱۴۰۱/۳/۲) می باشند، موافقت نموده است. نامه سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی به شرح ذیل مغایر با قوانین و مقرّرات و نیز آرای متعدّد هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. اولاً مطابق جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری «هماهنگی در اظهار نظر و پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی در اجرا مفاد این قانون» از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است. در این خصوص هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقاطع زمانی مختلف و آرا متعدّدی ضمن تأکید بر صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی بر اظهار نظر در مورد ابهامات موجود در قوانین و مقرّرات، صرف نظر از محتوای اظهار نظر، مکاتبات مسیولین آن سازمان با دستگاه های اجرایی در پاسخ به استعلام ایشان را ابطال نموده است. از جمله این آرا می توان به موارد زیر اشاره نمود: الف- دادنامه شماره ۹۶۱۰۰۹۰۹۰۵۸۰۰۶۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۷/۴ (ابطال نامه سرپرست امور نظام های جبران خدمت معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور در خصوص مشمولین ماده ۱۰۹ و ۱۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری) ب- دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۴۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۷/۴ [۱۳۹۸/۷/۱۶] (ابطال نامه رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص ارتقا طبقه کارکنان) ج - دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۶۱۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۰ (ابطال نامه رییس امور آمار، برنامه ریزی و تأمین نیروی انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص انتقال و ماموریت کارکنان رسمی آزمایشی) د- دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۸۵۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۱۶ (ابطال نامه معاون امور حقوقی دولت متضمّن اظهار نظر در خصوص استعلام از محدود بودن یا نبودن حکم ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری) ه- دادنامه شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۲۳۳۰۸۸۷ مورخ ۱۴۰۲/۹/۷ (ابطال اعلام نظر معاون سرمایه انسانی در خصوص امکان مأموریت از دانشگاه آزاد و شهرداری ها به دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) براین اساس با توجّه به این که انتخاب و انتصاب مدیران در دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری باید از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر و با رعایت ماده ۵۴ این قانون صورت گیرد و دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای مصوبه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱ شورای عالی اداری و اصلاحات بعدی آن از جمله تبصره الحاقی به موجب مصوبه شماره ۳۸۶۰۶۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۷ و مصوبه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری در راستای ماده ۵۷ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده نامبرده صلاحیت اظهار نظر در خصوص استعلام صورت گرفته را نداشته و مقام شایسته استعلام و رفع ابهام از موضوع با شورای عالی اداری بوده از جهت مقام وضع با شورای توسعه مدیریت از جهت جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری و ذکر این موضوع در مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. ثانیاً، فارغ از موضوع صلاحیت، مصوبه شورای عالی اداری در خصوص انتصاب در بخش دولتی بوده و براساس ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده است و منطق این قانون نیز ارتقا مدیران یک دستگاه پس از طی سایر سطوح مدیریتی دستگاه می باشد. به طوری که در بند (الف) آن ماده مقرّر می دارد: «دستگاه های اجرایی موظّفند اقدامات زیر را انجام دهند: الف- در انتخاب و انتصاب افراد به پست های مدیریت حرفه ای، شرایط تخصّصی لازم را تعیین نموده تا افراد از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر ارتقا یابند. در مواردی که از این طریق امکان انتخاب وجود نداشته باشد، با برگزاری امتحانات تخصّصی لازم، انتخاب صورت می پذیرد.» بر این اساس سمت مدیریتی در بخش خصوصی جهت انتصاب با منطق قانونگذار ناسازگار است. لذا نمی توان عبارت «تجریه در سمت های مدیریتی» در مصوبه شورای عالی اداری را به مطلق تجربه در بخش خصوصی تفسیر نمود. همچنین در این مصوبه هر جا نیازمند ذکر تجربه در بخش خصوصی بوده به صراحت ذکر شده همان طور که در این مصوبه در خصوص حداقل تجربه خدمت عبارت «حداقل تجربه خدمت دولتی یا غیردولتی مرتبط» آورده شده است. در خصوص بند (ح) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل مصوّب ۱۳۷۰ این بند مربوط به احتساب سوابق غیردولتی مرتبط کارکنان دولت به عنوان سابقه قابل قبول می باشد و ارتباطی به موضوع انتصابات موضوع ماده (۵۴) قانون مدیریت خدمات کشوری ندارد هر چند در صورت ارتباط نیز با توجّه به ماده (۱۲۷) قانون مذکور این بند قابلیت استناد در این موضوع را ندارد. بنا به مراتب و در راستای تبصره (۲) ماده (۲) قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص شرایط انتصاب مدیران میانی به دلیل خروج از صلاحیت در هیات عمومی از تاریخ تصویب مورد تقاضا می باشد." متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: [box type="shadow" align="" class="" width=""] " نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ برادر ارجمند جناب آقای تفرشی معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی موضوع: شرایط انتصاب مدیران میانی با سلام و احترام؛ بازگشت به نامه ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ در مورد شرایط تجربه در سمت های مدیریتی برای انتصاب مدیران میانی به استحضار می رساند: سطوح مدیران حرفه ای در پست های سازمانی بر اساس ساختار سازمانی دستگاه های اجرایی تعیین می شود. با توجّه به این که بخش خصوصی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری نمی باشند، لذا در موضوع تجربه «سمت های مدیریتی» ذکر شده در تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ اصلاحیه جدول دستور العمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای (موضوع تصویب نامه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱) میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود. - سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور" [/box] در پاسخ به شکایت مذکور، رییس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۶۲۱۱۳ مورخ ۱۴۰۳/۷/۱ توضیح داده است که: " ۱- شاکی در دادخواست به استناد جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، رفع ابهامات اداری و استخدامی را از وظایف شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دانسته و بر این اساس مرجع صدور نامه مورد مناقشه را فاقد صلاحیت برشمرده است. عنایت دارند، جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مذکور، رفع ابهامات این قانون را در صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی قلمداد نموده است. این در حالی است که موضوع در خصوص مصوبه شورای عالی اداری است و این سازمان دبیرخانه شورای مزبور را به عهده دارد. بنابراین اولاً؛ از آرا هیات عمومی مورد استناد شاکی خروج موضوعی داشته و استناد شاکی به آنها بلاوجه بوده و ثانیاً سازمان اداری و استخدامی کشور به عنوان دبیرخانه شورای یادشده، صلاحیت رفع ابهام از مصوبات آن شورا را دارا می باشد. ۲- تعریف تجربه در بند (الف) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل آمده است: «مُراد از تجربه آن بخش از خدمات دولتی و یا غیردولتی مستخدم است که سبب افزایش مهارت مستخدم می گردد و ... ». در تصویب نامه یادشده آگاهانه به جای عبارت (سنوات خدمت) که بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ سابقه خدمت آن مدّت از سوابق خدمت کارمندان می باشد که در حالت اشتغال به صورت تمام وقت انجام شده و کسور مربوط را پرداخت نموده یا می نماید و ... ، از عبارت (تجربه) که با توجّه به تعاریف و مفهوم آن در نظام اداری، مدّت اشتغال چه در بخش خصوصی و چه دولتی که منجر به افزایش مهارت مستخدم برای انجام وظایف مربوط می شود، استفاده شده است و در واقع سال های اشتغال و مهارت افزایی در پُست و سمت های مدیریتی ملاک و شرط ارتقا قرار داده شده است نه صرفاً سال های تصدّی سمت های مدیریتی در بخش دولتی. ۳- در ستون اول جدول شماره یک تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری حداقل تجربه دولتی و غیردولتی مرتبط را درج نموده که غیردولتی اعم از عمومی غیردولتی و خصوصی بوده و بر این اساس، اطلاق عبارت «تجربه در سمت های مدیریتی» در ستون دوم جدول یک این تصویب نامه نیز اعم از تجربه مدیریت در بخش دولتی یا غیردولتی بوده که بخش خصوصی نیز یکی از شقوق غیردولتی می باشد. ۴- نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ امور مدیریت مشاغل این سازمان نیز از باب مفهوم «تجربه»، همچنان که در آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل، سوابق تجربی مرتبط بخش خصوصی قابل احتساب است، رعایت بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اخیرالذکر را که بخشی از سوابق تجربی مرتبط بخشی خصوصی، متضمّن لحاظ سوابق تجربی مدیریتی در آن بخش نیز بوده را یادآور شده که این امر بر اساس وظیفه ذاتی امور مارالاشاره بوده و مخالفتی با قوانین و مقرّرات ندارد. با عنایت به مطالب معنونه، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی مقرره مورد شکایت در مقام اعتباربخشی به سنوات تجربی مدیریت حرفهای در مشاغل غیردولتی و بخش خصوصی صادر شده و این در حالی است که اختیار پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است و هیات عمومی دیوان عدالت اداری در موارد متعدّدی بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور را به دلیل خروج از حدود اختیار قانونی در این قبیل موارد ابطال کرده است، بنابراین مقرره مورد اعتراض به دلیل خروج از حدود صلاحیت قانونی مستند به بند یک ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال میشود. این رای براساس ماده ۹۳ قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب ۱۴۰۲/۲/۱۰) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است. احمدرضا عابدی- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری ماده 48 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ اجرای کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه نظام اعتراض به آرای کمیسیون رسیدگی به امور عدم صلاحیت کمیسیون کارگری فرمانداری رأی عدم ابطال بخشنامه معاون اول رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صدور مجوز به کارگیری نیرو دردهیاری ها تسهیل پرداخت بیمه بیکاری رسیدگی اختلافات مربوط به عنوان شغلی طرح دعوای مستقل «احراز وقوع تخلف» کاهش ساعت کاری زنان شاغل احتساب ایام خدمت در هم زمانی تحصیل بازنشستگی معلولان تابع قانون کار رأی وحدت رویه در خصوص فوق العاده سختی ابطال سختی کار کارکنان رسیدگی به تخلفا ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی اس ابطال فوق العاده سختی کار ذیحسابان ابطال فوق العاده سختی محیط کار سازمان ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی ابطال فوق العاده سختی کار شاغلین در واح رأی در خصوص عدم ابطال بخشنامه قوه قضائیه ابطال مواد ۹۲ و ۹۳ آیین نامه اجرایی ماده ابطال مصوبه طرح غربالگری مصوب هیئت عال عدم ابطال اعطای تسهیلات عدم ابطال بخشنامه اصلاح عناوین شغلی دستورالعمل تأمین اجتماعی معلمین ابطال مصوبه ممنوعیت دعوت به مصاحبه بخشنامه فهرست مراجع و تصمیمات خارج از ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات عدم ابطال عضویت بازرس کل استان شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ابطال مصوبات استخدام از محل ۵ درصد تعریف نهاد عمومی غیردولتی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور بخشنامه لزوم اجرای تبصره ماده ۱۱ قانون دیوان عدالت اداری بودجه عمومی کشور در صندوق های بازنشست امکان طرح مجدد موضوع در هیات ماده ۲۵۱ فوق العاده مناطق کمتر توسعه یافته رای در خصوص درخواست ابطال سطح محرمانگی فوق العاده خاص سازمان پزشکی قانونی و انتقال خون جزء مزایای مستمر نیست دستورالعمل اجرایی موضوع تبصره ماده ۴ قانون دیوان عدالت اداری شکایات از آرای شورای انتظامی نظام مهندسی ساختمان کشور رأی در خصوص عدم صلاحیت دیوان شکایات از آرای شورای انتظامی نظام محدودیت ذخیره مرخصی کارکنان دولت ابطال ممنوعیت ادامه تحصیل کارکنان نظر مشورتی در خصوص اثر دستور موقت رأی وحدت رویه در خصوص اصلاح حکم بازنشستگی براساس ماده ۹ قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی ابطال بخشنامه محدود کردن پرداخت کمک فهرست برخی از موسسات و شرکت های خارج از صلاحیت دیوان عدالت اداری اصلاح فرایند صدور پروانه های ساختمانی پرداخت مزایای مناطق عملیاتی دفاع مقدس ابطال نظر شمولیت حق عائله مندی رأی وحدت رویه در خصوص عدم لزوم ثبت درخواست](https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/12/دادنامه-هیئت-عمومی-دیوان-عدالت-اداری-390x220.webp)
اینکه باید از هفت خان رستم بگذری برای متقاضی بیشترین فرصت سوزی را دارد اگر قرار بود کار مشترک در پایین دست انجام میشد تمام مشکلات متقاضی بر طرف میشد چون سازمانها با زد وبست سر کار دارند نه با حق مردم وگرنه این همه شکایت به دیوان برای چیه چون انها قانون را به نفع خودشان حمایت می کنند نه بنفع مشترک