رأی در خصوص عیدی کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت
دادنامه شماره ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۱۵۱۷۷۷۳ مورخ ۱۴۰۴/۰۶/۲۴
عیدی کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت بهصورت کارمندی تعیین میشوند
* شماره پرونده: هـ ت/۰۲۰۰۳۸۸ الی ۰۲۰۰۴۰۷ و ۰۲۰۰۶۲۲
* شماره دادنامه سیلور: ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۱۵۱۷۷۷۳ تاریخ: ۱۴۰۴/۰۶/۲۴
* شاکیان: آقای محمد مرتضائی و سایرین
* طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور و وزارت نفت
* موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی و نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* شاكیان دادخواستی به طرفیت سازمان اداری و استخدامی کشور و وزارت نفت به خواسته فوق الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیئت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد:
نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی
برادر ارجمند جناب آقای علی مددی
معاون محترم توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت
موضوع: نحوه تعیین پاداش پایان سال کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت
بازگشت به نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ درخصوص نحوه تعیین پاداش پایان سال (عیدی) کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت اعلام می دارد:
مفاد رأی وحدت رویه به شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ صادره از هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، صرفاً ناظر بر افرادی است که در چهارچوب حکم مقرر در تبصره ماده ۴ قانون استخدام کشوری و ماده ۱۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری به کارگیری شده اند، لذا سایر کارکنان، مشمول دریافت عیدی موضوع همان رأی نخواهند شد.
شایان ذکر است نظر مشورتی این سازمان در قبال استعلام دستگاه های اجرایی به موجب بخشنامه شماره ۶۴۰۴۸۹ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۶ سازمان فقط درخصوص سوال مطروحه و در همان دستگاه اعتبار دارد و سایر دستگاه های اجرایی نمی توانند آن پاسخ را ملاک عمل قرار دهند.
حسین عرب اسدی
نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ وزارت نفت
جناب آقای دکتر عرب اسدی
معاون محترم سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور
موضوع: نحوه تعیین پاداش پایان سال (عیدی) کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت
با عنایت به درخواست جمعی از نیروهای قراردادی مدت موقت (معین) این وزارتخانه درخصوص نحوه تعیین پاداش پایان سال (عیدی) کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت موارد ذیل را به استحضار می رساند:
۱ـ نیروهای قراردادی (اعم از معین و موقت) تابع قانون کار شاغل در وزارت نفت و شرکت های تابعه باعنایت به قرارداد مستقیم با صنعت نفت (مستند به قسمت ۲۴ـ۲۰۰۰۱) فصل دوم مجموعه مقررات اداری و استخدامی کارکنان صنعت نفت) به عدوان “کارمند قراردادی” محسوب و با انعقاد قرارداد در شمار مشمولین وضعیت استخدامی “کارمندی” تاکنون مشابه سایر کارمندان از لحاظ پرداخت عیدی کماکان مشمول ماده واحده قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۴/۱۰/۲۰ و عیدی اعلامی سالانه از سوی هیئت محترم وزیران قرار گرفته اند. این رویه در آخرین تصویب نامه شماره ۱۵۱۹۷۲ت ٥٩٥٦۲ هـ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۲۷ هیأت محترم وزیران نیز تصریح گردیده بطوری که در بند (۱)تصویب نامه مذکور اعلام شده دستگاه های اجرایی مجازند به کارکنان خود (رسمی، ثابت، پیمانی، خرید خدمت، قراردادی و موقت) که به طور تمام وقت اشتغال به کار دارند (به استثنای کارگران شاغل در کارگاه های مشمول قانون کار) مبلغ ثابت شانزده میلیون (۱۶.۰۰۰.۰۰۰) ریال به نسبت مدت خدمت تمام وقت در سال ١٤٠٠ به عنوان پاداش آخر سال (عیدی) در بهمن ماه پرداخت نمایند.
۲ـ در سنوات سابق نیز حسب استعلام به عمل آمده از مدیر کل محترم روابط کار و نظام های جبران خدمات وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و پاسخ واصله طی نامه شماره ۱۹۲۷۵۶/۲۰/۹۱۲ مورخ ۱۳۹۱/۱۲/۹ پاداش پایان سال (عیدى) تمامی كاركنان دستگاه های دولتی اعم از رسمی، پیمانی، قرارداد کار معین و یا ساعتی و کارگران مشمول قانون کار یکسان و برابر مصوبه اعلامی دولت در پایان هر سال اعلام شده که تاکنون براین اساس اقدام لازم در صنعت نفت صورت گرفته است، لیکن در سال گذشته رأی دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری مقرر نموده “کارگران” تابع قانون کار اعم از “کارگران” شاغل در بخش خصوصی و دولتی به نسبت یک سال کار مشمول شصت روز آخرین مزد، به عنوان عیدی و پاداش می باشند که این موضوع مورد درخواست و اعتراض نیروهای قراردادی مدت موقت (معین) تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت قرار گرفته است. براین اساس با عنایت به رأی دادنامه صدر الذكر هیئت عمومی دیوان عدالت اداری و باتوجه به درخواست کارکنان قراردادی (مدت معین/موقت) تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت، خواهشمند است دستور فرمایید درخصوص پرداخت پاداش پایان سال (عیدی) سال ۱٤۰۱ کارکنان موصوف مشابه کارگران تابع قانون کار (بر مبنای شصت روز آخرین مزد) و یا براساس مبلغ عیدی سالانه مصوب هیئت محترم وزیران اعلام نظر فرمایند.
مهدی علی مددی
*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
درخواست ابطال مقرره معترض عنه را به شرح لایحه پیوست تقدیم می نمایم.
فراز ۱ـ مفاد مقرره مورد اعتراض
احتراماً به استحضار می رساند: معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی كشور بر اساس نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ در پاسخ به نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت درخصوص «نحوه تعیین پاداش سال (عیدی) كاركنان قراردادی تابع قانون كار شاغل در صنعت نفت» به شرح زیر اعلام نظر نموده است:
«مفاد رأی وحدت رویه به شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ صادره از هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، ناظر بر افرادی است كه در چهارچوب حكم مقرر در ماده ۴ استخدام كشوری و ماده ۱۲۴ قانون مدیریت خدمات كشوری به كارگیری شده اند لذا سایر كاركنان، مشمول دریافت عیدی موضوع همان رآی نخواهندشد.
شایان ذكر است نظر مشورتی این سازمان در قبال استعلام دستگاه های اجرایی به موجب بخشنامه ۶۲۰۴۸۱ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۶ فقط در همان دستگاه اعتبار دارد و سایر دستگاه های اجرائی نمی توانند آن پاسخ را ملاك عمل قرار دهند.»
به استناد تبصره ۲ ماده (۲۰) قانون تشكیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، از دیوان عدالت اداری تقاضای مطالبه نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ را از معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی كشور و نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ را از معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت دارم.
فراز۲ـ دلایل مغایرت مقرره مورد اعتراض با موازین قانونی
۱ـ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری براساس دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ درخصوص پرداخت عیدی پایان سال كاركنان تابع قانون كار شاغل در دستگاه های اجرائی، رأی صادره در دادنامه شماره ۵۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۰۳/۲۶ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، رأی صحیح اعلام نمود و برمبنای جواز حاصل از حكم مقرر در ماده (۹۱) قانون تشكیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، آرای شماره ۴۲۹ـ۴۲۸ مورخ ۱۳۹۰/۱۰/۵ و ۱۰۸۳ـ ۱۴۰۰/۳/۲۵ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری را مغایر با قانون و واجد اشتباه تشخیص داده و نقض نمود.
۲ـ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری بر اساس دادنامه صحیح شماره ۵۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۰۳/۲۶جزء (۱) بند (ج) دستورالعمل شماره ت ه م/۴۲۶۱۴۳ـ۱۳۹۰/۱۱/۲۳ رئیس تدوین و هماهنگی مقررات اداری و استخدامی شركت ملی نفت ایران مبنی بر اینكه «پاداش نوروزی (عیدی) كارمندان تابع قانون كار مطابق مصوبه شورای عالی كار پرداخت خواهد شد.» را منطبق با موازین قانونی دانسته و شكایت ابطال آن را رد نمود. بر این مبنا اولاً: در رای صادره صراحتاً كارمندان تابع قانون كار شاغل در صنعت نفت بدون هرگونه ابهامی مشمول پرداخت پاداش عیدی بر اساس مصوبه شورای عالی می باشند. ثانیاً: در فراز ثالثاً رأی صادره عنوان شده است: «كارگران شاغل در دستگاه های دولتی كه به كارگیری آنها در چهارچوب حكم مقرر در تبصره ماده ۴ قانون استخدام كشوری و ماده ۱۲۴ قانون مدیریت خدمات كشوری صورت می گیرد، بر اساس احكام مقرر در این موازین قانونی اصولاً تابع مقررات قانون كار هستند و مبنایی برای خارج كردن آنها از شمول مقررات قانون كار در موضوع پرداخت عیدی وجود ندارد و حكم مقرر در بند ۹ اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر تكلیف دولت به رفع تبعیضات ناروا نیز بیانگر این است كه نباید تبعیضی میان كارگران شاغل در بخش خصوصی و دولتی از جهت پرداخت عیدی برقرار شود. این بدین معنا نمی باشد كه كارگران شاغل در صنعت نفت كه اساساً مشمول ماده (۴) قانون استخدامی كشوری و ماده (۱۲۴) قانون مدیریت خدمات كشوری نمی باشند، مشمول پاداش عیدی مطابق با مصوبه شورای عالی كار نمی باشند زیرا در غیر این صورت بین مشمولین تابع قانون كار در صنعت نفت و كارگران شاغل در بخش خصوصی و دولتی دیگر از جهت پرداخت پاداش عیدی پایان سال، تبعیض بر قرار خواهد شد و این امر دقیقاً بر خلاف بند ۹ اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می باشد.
۳ـ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری در دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ دلایلی را برای صحیح بودن دادنامه شماره ۵۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۰۳/۲۶ عنوان نموده است نظیر: «… اطلاق حكم مقرر در ماده واحده قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه كارگران شاغل در كارگاه های مشمول قانون كار مصوب ۱۳۷۰/۱۲/۶، شامل كلّیه كارگران مشمول قانون كار اعم از كارگران شاغل در بخش خصوصی و دولتی می شود…» و یا «…كارگران مشمول قانون كار در دستگاه های دولتی محدودیتی در زمینه دریافت عیدی به میزان بیشتر كه در قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه كارگران شاغل در كارگاه های مشمول قانون كار مصوب ۱۳۷۰/۱۲/۶ تعیین شده، ندارند و وحدت ملاك قابل اتّخاذ از حكم مقرر در ماده ۸ قانون كار جمهوری اسلامی ایران و عرف مستقر نیز مؤید این امر است …» بر این مبنا مشمولین تابع قانون كار شاغل در صنعت نفت كه از جمله دستگاه های دولتی می باشند از این قاعده مستثنی نخواهند بود. به عبارت دیگر در رأی صادره از كارمندان تابع قانون كار/كارگران به طور مطلق نامبرده شده است و مقید نمودن اجرای رأی به افرادی كه در چهارچوب حكم مقرر در ماده (۴) استخدام كشوری و ماده (۱۲۴) قانون مدیریت خدمات كشوری به كارگیری شده اند، مغایر با مفاد رأی صادره می باشد.
۴ـ از آنجا كه بر اساس ماده (۱۲۲) قانون تشكیلات و آیین نامه دادرسی دیوان عدالت اداری: «… موارد سكوت در این قانون به ترتیبی است كه در قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب (در امور مدنی) و قانون اجرای احكام مدنی مقرر شده است» و به موجب ماده (۲۷) قانون اجرای احكام مدنی مصوب ۱۳۵۶/۸/۱: «اختلافات راجع به مفاد حكم و همچنین اختلافات مربوط به اجرای احكام كه از اجمال یا ابهام حكم یا محكوم به حادث شود در دادگاهی كه حكم را صادر كرده رسیدگی می شود» و بر مبنای موازین قانونی مذكور، رفع ابهام از آرای هیئت عمومی دیوان عدالت اداری در صلاحیت هیئت مذكور می باشد و از این رو، حتی به فرض محال ابهامی در دادنامه مذكور مشاهده می گردید، استعلام از سازمان اداری و استخدامی كشور موضوعیت نداشت. سازمان اداری و استخدامی كشور صلاحیت رفع ابهام درخصوص احكام صادره توسط مراجع قضایی ازجمله دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری را نداشته و ندارد. به همین دلیل مفاد نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی كشور خارج از حدود اختیار مقام صادر كننده آن می باشد و ملاك اقدام در صنعت نفت نمی باشد.
۵ ـ در فراز آخر نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی عنوان شده است «شایان ذكر است نظر مشورتی این سازمان در قبال استعلام دستگاه های اجرایی به موجب بخشنامه ۶۲۰۴۸۱ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۶ فقط در همان دستگاه اعتبار دارد و سایر دستگاه های اجرائی نمی توانند آن پاسخ را ملاك عمل قرار دهند.» بر این اساس مطلب عنوان شده در نامه معاونت مذكور یك نظریه مشورتی است، و نمی تواند به عنوان حكم قانونی و یا حكم مراجع قضایی قلمداد و به آن عمل نمود. به ویژه اینكه این نظریه كاملاً مغایر با دادنامه های شماره ۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ ۱۴۰ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ و ۵۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۰۳/۲۶ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری می باشد.
با عنایت به مطالب معنونه فوق و مفاد دادنامه های شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ و ۵۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۰۳/۲۶ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر اینكه بر اساس جزء (۱) بند (ج) دستورالعمل شماره ت ه م /۴۲۶۱۴۳ـ۱۳۹۰/۱۱/۲۳ رئیس تدوین و هماهنگی مقررات اداری و استخدامی شركت ملی نفت ایران، پاداش نوروزی (عیدی) كارمندان تابع قانون كار شاغل در وزارت نفت و شركت های اصلی و فرعی آن می بایست مطابق مصوبه شورای عالی كار پرداخت گردد، به استناد دادنامه های مذكور، مواد (۱۲)، (۱۳)، (۸۰) و (۱۲۲) قانون اصلاح قانون تشكیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۴۰۲/۲/۱۰ و ماده (۲۷) قانون اجرای احكام مدنی مصوب ۱۳۵۶/۸/۱ از هیئت عمومی دیوان عدالت اداری تقاضای ابطال نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی كشور و پرداخت دیون معوق ناشی از عدم اجرای دادنامه شماره ۵۷۵ مورخ ۱۳۹۳/۳/۲۶ از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۱ را دارم.
* در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۸۲۰۲۸ مورخ ۱۴۰۲/۷/۲۹ به طور خلاصه توضیح داده است که:
بازگشت به ابلاغ نامه شماره ۱۴۰۲۳۱۱۰۰۰۰۵۳۴۳۵۷۹ مورخ ۱۴۰۲/۶/۲۷ درخصوص شکایت آقای محمد مرتضائی مبنی بر تقاضای «ابطال نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ این سازمان درخصوص نحوه تعیین پاداش پایان سال(عیدی) کارکنان قراردادی تابع قانون کار شاغل در صنعت نفت»؛ اعلام می دارد:
با توجه به عبارت «ثالثاً: کارگران شاغل در دستگاه های دولتی که به کارگیری آنها در چهارچوب حکم مقرر در تبصره ماده ٤ قانون استخدام کشوری و ماده ١٢٤ قانون مدیریت خدمات کشوری صورت می گیرد، براساس احکام مقرر در این موازین قانونی اصولاً تابع مقررات قانون کار هستند و مبنایی برای خارج کردن آنها از شمول مقررات قانون کار در موضوع پرداخت عیدی وجود ندارد و حکم مقرر در بند ۹ اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر تکلیف دولت به رفع تبعیضات ناروا نیز بیانگر این است که نباید تبعیضی میان کارگران شاغل در بخش خصوصی و دولتی از جهت پرداخت عیدی برقرار شود»، مندرج در فراز پایانی رأی وحدت رویه به شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ صادره از هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، همانگونه که در نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ این سازمان نیز بدرستی عنوان شده است، مفاد رای مذکور، صرفاً ناظر بر افرادی می باشد که در چهارچوب حکم مقرر در تبصره ماده ۴ قانون استخدام کشوری و ماده ۱۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری به کارگیری شده اند. لذا سایر کارکنان، مشمول دریافت عیدی موضوع رأی وحدت رویه مذکور نخواهند شد و رای وحدت رویه یاد شده نیز موید نامه اخیرالذکر می باشد و درخواست ابطال آن از سوی شاکی، بلا وجه می باشد.
با عنایت به مراتب معنونه تقاضای رد شکایت شاکی را دارد.
رأی هیئت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
اولاً نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت متضمن طرح سؤال بوده و قابل ابطال نمی باشد.
ثانیاً نامة شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور که اعلام داشته رأی وحدت رویه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۰۰۴ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ صادره از هیئت عمومی دیوان عدالت اداری صرفاً ناظر بر افرادی است که در چهارچوب حکم مقرر در تبصره ماده ۴ قانون استخدام کشوری و ماده ۱۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری به کارگیری شده اند و لذا سایر کارکنان را مشمول دریافت عیدی موضوع این رأی ندانسته منطبق با رأی وحدت رویه مذکور می باشد و قابل ابطال نیست.
با عنایت به مراتب فوق نامه شماره ۹۰۲۰۵ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۹ معاونت سرمایه انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور و نامه شماره ۵۲۶۲۰۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۷ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت قابل ابطال شناخته نشد.
این رأی به استناد بند ب ماده ۸۴ قانون دیوان عدالت اداری اصلاحی ۱۴۰۲ ظرف مهلت ۲۰ روز از تاریخ صدور توسط رئیس و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض می باشد.
رئیس هیئت تخصصی استخدامی و دیوان عدالت اداری ـ محمد اسماعیلی





![رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص عدم ابطال فوق العاده سختی کار سازمان دامپزشکی کشور 6 ابطال نامه سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص امکان انتصاب بر اساس سنوات مدیریتی در بخش غیردولتی و خصوصی شماره دادنامه: ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۹۴۴۸ تاریخ دادنامه: ۱۴۰۵/۴/۹ شماره پرونده: ۰۳۰۱۱۸۵ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور گردش کار: معاون حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب دادخواست و لایحه شماره ۲۲۳۱۵ مورخ ۱۴۰۳/۱/۲۸ اعلام کرده است که: " مطابق مصوبه اصلاح شرایط عمومی انتصاب مدیران (تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری) انتصاب در سطح مدیریت میانی مستلزم داشتن ۲ سال تجربه در سمت های مدیریتی است و در سازمان اداری و استخدامی کشور، برخی از انتصابات بدون داشتن سابقه مدیریت دولتی اتفاق افتاده است. لازم به ذکر است در این خصوص حسب بررسی صورت گرفته، طبق نامه شماره ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی خطاب به معاون سرمایه انسانی سازمان، موضوع امکان انتصاب افراد بدون سمت مدیریتی دولتی در انتصاب به این سمت ها به شرح زیر استعلام شده است و سرپرست امور مدیریت مشاغل طی نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ اعلام داشته؛ « .... میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود.» بر اساس این نامه کمیته سرمایه انسانی سازمان در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ با انتصاب آقایان علی دستافر، فتاح آقازاده ده ده، محمدرضا ترکی بیوکی و مهدی ثنایی به دلیل این که نامبردگان دارای حداقل یک دوم تجارب پیش بینی شده در جدول شماره یک (مصوبه ۱۴۰۱/۳/۲) می باشند، موافقت نموده است. نامه سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی به شرح ذیل مغایر با قوانین و مقرّرات و نیز آرای متعدّد هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. اولاً مطابق جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری «هماهنگی در اظهار نظر و پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی در اجرا مفاد این قانون» از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است. در این خصوص هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقاطع زمانی مختلف و آرا متعدّدی ضمن تأکید بر صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی بر اظهار نظر در مورد ابهامات موجود در قوانین و مقرّرات، صرف نظر از محتوای اظهار نظر، مکاتبات مسیولین آن سازمان با دستگاه های اجرایی در پاسخ به استعلام ایشان را ابطال نموده است. از جمله این آرا می توان به موارد زیر اشاره نمود: الف- دادنامه شماره ۹۶۱۰۰۹۰۹۰۵۸۰۰۶۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۷/۴ (ابطال نامه سرپرست امور نظام های جبران خدمت معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور در خصوص مشمولین ماده ۱۰۹ و ۱۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری) ب- دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۴۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۷/۴ [۱۳۹۸/۷/۱۶] (ابطال نامه رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص ارتقا طبقه کارکنان) ج - دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۶۱۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۰ (ابطال نامه رییس امور آمار، برنامه ریزی و تأمین نیروی انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص انتقال و ماموریت کارکنان رسمی آزمایشی) د- دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۸۵۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۱۶ (ابطال نامه معاون امور حقوقی دولت متضمّن اظهار نظر در خصوص استعلام از محدود بودن یا نبودن حکم ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری) ه- دادنامه شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۲۳۳۰۸۸۷ مورخ ۱۴۰۲/۹/۷ (ابطال اعلام نظر معاون سرمایه انسانی در خصوص امکان مأموریت از دانشگاه آزاد و شهرداری ها به دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) براین اساس با توجّه به این که انتخاب و انتصاب مدیران در دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری باید از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر و با رعایت ماده ۵۴ این قانون صورت گیرد و دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای مصوبه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱ شورای عالی اداری و اصلاحات بعدی آن از جمله تبصره الحاقی به موجب مصوبه شماره ۳۸۶۰۶۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۷ و مصوبه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری در راستای ماده ۵۷ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده نامبرده صلاحیت اظهار نظر در خصوص استعلام صورت گرفته را نداشته و مقام شایسته استعلام و رفع ابهام از موضوع با شورای عالی اداری بوده از جهت مقام وضع با شورای توسعه مدیریت از جهت جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری و ذکر این موضوع در مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. ثانیاً، فارغ از موضوع صلاحیت، مصوبه شورای عالی اداری در خصوص انتصاب در بخش دولتی بوده و براساس ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده است و منطق این قانون نیز ارتقا مدیران یک دستگاه پس از طی سایر سطوح مدیریتی دستگاه می باشد. به طوری که در بند (الف) آن ماده مقرّر می دارد: «دستگاه های اجرایی موظّفند اقدامات زیر را انجام دهند: الف- در انتخاب و انتصاب افراد به پست های مدیریت حرفه ای، شرایط تخصّصی لازم را تعیین نموده تا افراد از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر ارتقا یابند. در مواردی که از این طریق امکان انتخاب وجود نداشته باشد، با برگزاری امتحانات تخصّصی لازم، انتخاب صورت می پذیرد.» بر این اساس سمت مدیریتی در بخش خصوصی جهت انتصاب با منطق قانونگذار ناسازگار است. لذا نمی توان عبارت «تجریه در سمت های مدیریتی» در مصوبه شورای عالی اداری را به مطلق تجربه در بخش خصوصی تفسیر نمود. همچنین در این مصوبه هر جا نیازمند ذکر تجربه در بخش خصوصی بوده به صراحت ذکر شده همان طور که در این مصوبه در خصوص حداقل تجربه خدمت عبارت «حداقل تجربه خدمت دولتی یا غیردولتی مرتبط» آورده شده است. در خصوص بند (ح) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل مصوّب ۱۳۷۰ این بند مربوط به احتساب سوابق غیردولتی مرتبط کارکنان دولت به عنوان سابقه قابل قبول می باشد و ارتباطی به موضوع انتصابات موضوع ماده (۵۴) قانون مدیریت خدمات کشوری ندارد هر چند در صورت ارتباط نیز با توجّه به ماده (۱۲۷) قانون مذکور این بند قابلیت استناد در این موضوع را ندارد. بنا به مراتب و در راستای تبصره (۲) ماده (۲) قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص شرایط انتصاب مدیران میانی به دلیل خروج از صلاحیت در هیات عمومی از تاریخ تصویب مورد تقاضا می باشد." متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: [box type="shadow" align="" class="" width=""] " نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ برادر ارجمند جناب آقای تفرشی معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی موضوع: شرایط انتصاب مدیران میانی با سلام و احترام؛ بازگشت به نامه ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ در مورد شرایط تجربه در سمت های مدیریتی برای انتصاب مدیران میانی به استحضار می رساند: سطوح مدیران حرفه ای در پست های سازمانی بر اساس ساختار سازمانی دستگاه های اجرایی تعیین می شود. با توجّه به این که بخش خصوصی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری نمی باشند، لذا در موضوع تجربه «سمت های مدیریتی» ذکر شده در تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ اصلاحیه جدول دستور العمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای (موضوع تصویب نامه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱) میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود. - سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور" [/box] در پاسخ به شکایت مذکور، رییس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۶۲۱۱۳ مورخ ۱۴۰۳/۷/۱ توضیح داده است که: " ۱- شاکی در دادخواست به استناد جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، رفع ابهامات اداری و استخدامی را از وظایف شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دانسته و بر این اساس مرجع صدور نامه مورد مناقشه را فاقد صلاحیت برشمرده است. عنایت دارند، جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مذکور، رفع ابهامات این قانون را در صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی قلمداد نموده است. این در حالی است که موضوع در خصوص مصوبه شورای عالی اداری است و این سازمان دبیرخانه شورای مزبور را به عهده دارد. بنابراین اولاً؛ از آرا هیات عمومی مورد استناد شاکی خروج موضوعی داشته و استناد شاکی به آنها بلاوجه بوده و ثانیاً سازمان اداری و استخدامی کشور به عنوان دبیرخانه شورای یادشده، صلاحیت رفع ابهام از مصوبات آن شورا را دارا می باشد. ۲- تعریف تجربه در بند (الف) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل آمده است: «مُراد از تجربه آن بخش از خدمات دولتی و یا غیردولتی مستخدم است که سبب افزایش مهارت مستخدم می گردد و ... ». در تصویب نامه یادشده آگاهانه به جای عبارت (سنوات خدمت) که بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ سابقه خدمت آن مدّت از سوابق خدمت کارمندان می باشد که در حالت اشتغال به صورت تمام وقت انجام شده و کسور مربوط را پرداخت نموده یا می نماید و ... ، از عبارت (تجربه) که با توجّه به تعاریف و مفهوم آن در نظام اداری، مدّت اشتغال چه در بخش خصوصی و چه دولتی که منجر به افزایش مهارت مستخدم برای انجام وظایف مربوط می شود، استفاده شده است و در واقع سال های اشتغال و مهارت افزایی در پُست و سمت های مدیریتی ملاک و شرط ارتقا قرار داده شده است نه صرفاً سال های تصدّی سمت های مدیریتی در بخش دولتی. ۳- در ستون اول جدول شماره یک تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری حداقل تجربه دولتی و غیردولتی مرتبط را درج نموده که غیردولتی اعم از عمومی غیردولتی و خصوصی بوده و بر این اساس، اطلاق عبارت «تجربه در سمت های مدیریتی» در ستون دوم جدول یک این تصویب نامه نیز اعم از تجربه مدیریت در بخش دولتی یا غیردولتی بوده که بخش خصوصی نیز یکی از شقوق غیردولتی می باشد. ۴- نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ امور مدیریت مشاغل این سازمان نیز از باب مفهوم «تجربه»، همچنان که در آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل، سوابق تجربی مرتبط بخش خصوصی قابل احتساب است، رعایت بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اخیرالذکر را که بخشی از سوابق تجربی مرتبط بخشی خصوصی، متضمّن لحاظ سوابق تجربی مدیریتی در آن بخش نیز بوده را یادآور شده که این امر بر اساس وظیفه ذاتی امور مارالاشاره بوده و مخالفتی با قوانین و مقرّرات ندارد. با عنایت به مطالب معنونه، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی مقرره مورد شکایت در مقام اعتباربخشی به سنوات تجربی مدیریت حرفهای در مشاغل غیردولتی و بخش خصوصی صادر شده و این در حالی است که اختیار پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است و هیات عمومی دیوان عدالت اداری در موارد متعدّدی بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور را به دلیل خروج از حدود اختیار قانونی در این قبیل موارد ابطال کرده است، بنابراین مقرره مورد اعتراض به دلیل خروج از حدود صلاحیت قانونی مستند به بند یک ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال میشود. این رای براساس ماده ۹۳ قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب ۱۴۰۲/۲/۱۰) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است. احمدرضا عابدی- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری ماده 48 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ اجرای کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه نظام اعتراض به آرای کمیسیون رسیدگی به امور عدم صلاحیت کمیسیون کارگری فرمانداری رأی عدم ابطال بخشنامه معاون اول رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صدور مجوز به کارگیری نیرو دردهیاری ها تسهیل پرداخت بیمه بیکاری رسیدگی اختلافات مربوط به عنوان شغلی طرح دعوای مستقل «احراز وقوع تخلف» کاهش ساعت کاری زنان شاغل احتساب ایام خدمت در هم زمانی تحصیل بازنشستگی معلولان تابع قانون کار رأی وحدت رویه در خصوص فوق العاده سختی ابطال سختی کار کارکنان رسیدگی به تخلفا ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی اس ابطال فوق العاده سختی کار ذیحسابان ابطال فوق العاده سختی محیط کار سازمان ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی ابطال فوق العاده سختی کار شاغلین در واح رأی در خصوص عدم ابطال بخشنامه قوه قضائیه ابطال مواد ۹۲ و ۹۳ آیین نامه اجرایی ماده ابطال مصوبه طرح غربالگری مصوب هیئت عال عدم ابطال اعطای تسهیلات عدم ابطال بخشنامه اصلاح عناوین شغلی دستورالعمل تأمین اجتماعی معلمین ابطال مصوبه ممنوعیت دعوت به مصاحبه بخشنامه فهرست مراجع و تصمیمات خارج از ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات عدم ابطال عضویت بازرس کل استان شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ابطال مصوبات استخدام از محل ۵ درصد تعریف نهاد عمومی غیردولتی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور بخشنامه لزوم اجرای تبصره ماده ۱۱ قانون دیوان عدالت اداری بودجه عمومی کشور در صندوق های بازنشست امکان طرح مجدد موضوع در هیات ماده ۲۵۱ فوق العاده مناطق کمتر توسعه یافته رای در خصوص درخواست ابطال سطح محرمانگی فوق العاده خاص سازمان پزشکی قانونی و انتقال خون جزء مزایای مستمر نیست دستورالعمل اجرایی موضوع تبصره ماده ۴ قانون دیوان عدالت اداری شکایات از آرای شورای انتظامی نظام مهندسی ساختمان کشور رأی در خصوص عدم صلاحیت دیوان شکایات از آرای شورای انتظامی نظام محدودیت ذخیره مرخصی کارکنان دولت ابطال ممنوعیت ادامه تحصیل کارکنان نظر مشورتی در خصوص اثر دستور موقت رأی وحدت رویه در خصوص اصلاح حکم بازنشستگی براساس ماده ۹ قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی ابطال بخشنامه محدود کردن پرداخت کمک فهرست برخی از موسسات و شرکت های خارج از صلاحیت دیوان عدالت اداری اصلاح فرایند صدور پروانه های ساختمانی پرداخت مزایای مناطق عملیاتی دفاع مقدس ابطال نظر شمولیت حق عائله مندی رأی وحدت رویه در خصوص عدم لزوم ثبت درخواست](https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/12/دادنامه-هیئت-عمومی-دیوان-عدالت-اداری-390x220.webp)