تفاوت تطبیق بند (الف) و (ی) تبصره ۱۲ قانون بودجه ۹۷ و ۹۸
در خصوص بهرهمندی از تفاوت تطبیق بند (الف) و (ی) تبصره (۱۲) قانون بودجه سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ (دادنامه شماره ۶۴۲- ۱۵۶ مورخ ۹۹/۳/۳۱ هیئت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری)
هیأت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
شماره پروندهها :هـ ع؍ ۹۸۰۳۴۰۷ و سایر پروندههای لف شده
شماره دادنامه : ۶۴۲- ۹۹۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۱۵۶
تاریخ : ۹۹/۳/۳۱
*شاکیان: آقایان و خانمها فاطمه غلامی هوجقان، احمد نظیری سنجانی، و….
*طرف شکایت : ۱- هیات وزیران ۲- وزارت آموزش و پرورش ۳- سازمان اداری و استخدامی کشور ۴- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
*موضوع شکایت و خواسته: ۱- ابطال و حذف عبارت «در سال ۱۳۹۷» واقع در خط دوم بند ۷ تصویب نامه شماره ۱۴۸۹۶؍ت۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷هیأت وزیران ۲- ابطال و حذف عبارت «آخرین» و «در سال ۱۳۹۷» واقع در خط دوم بند ۷ و عبارت «آخرین» و «سال ۱۳۹۷» واقع در خط دوم بند ۸ تصویبنامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸ هیأت وزیران. ۳- ابطال نامه شماره۲۴۹۶۱۵ مورخ ۱۱؍۵۱؍۳۹۸ سازمان اداری و استخدامی کشور
* هیات وزیران در راستای تکالیف قوانین بودجه سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ مصوبات مربوط به افزایش حقوق کارکنان دولت را به تصویب رسانده است و شکات که از مستخدمین سال ۱۳۹۸ میباشند نسبت به بخش هایی از مصوبات مذکور که ناظر بر افزایش حقوق کارمندان استخدامی در سال ۱۳۹۸ میباشد و همچنین نامهای که در این خصوص سازمان اداری و استخدامی صادر کرده است معترض بوده و تقاضای ابطال آن را نموده اند.
* متن مقررات مورد شکایت:
۱- بند ۷ تصویب نامه شماره ۱۴۸۹۶؍ت۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷: با استناد به جزء (۱) بند (الف) تبصره (۱۲) ماده واحده قانون بودجه سال ۱۳۹۷ (کل کشور) کلیه کارکنانی که حقوق و مزایای مستمر مندرج در حکم کارگزینی آنها در سال ۱۳۹۷ پس از اعمال افزایش ضریب حقوق موضوع این تصویبنامه ماهانه کمتر از پنجاه میلیون (۰۰۰؍۰۰۰؍۵۰) ریال باشد حقوق و مزایای مستمر آنان به میزان ضریب تعدیل قابل محاسبه با فرمول زیر، نسبت به حقوق و مزایای مستمر سال ۱۳۹۷، رشد مییابد:
۱۱ + (حقوق و مزایای مستمر سال ۱۳۹۷ با واحد میلیون ریال) × ۲۲؍۰ = ضریب تعدیل (%)
۲- بند ۷ تصویبنامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸: مبلغ ما به التفاوت ریالی افزایش حقوق و مزایای مستمر کلیه کارمندان پس از اعمال ضریب حقوق موضوع این تصویب نامه، در سقف امتیازات مندرج در آخرین حکم کارگزینی آنها در سال ۱۳۹۷، نسبت به چهار میلیون و چهارصد هزار (۰۰۰؍۴۰۰؍۴) ریال، پس از تبدیل به امتیاز به مأخذ ضریب سال ۱۳۹۸ موضوع این تصویب نامه، در حکم کارگزینی آنها در ردیف جداگانهای با عنوان “تفاوت بند (ی) تبصره (۱۲) قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور” درج و مشمول افزایش حقوق سالهای آتی خواهـد بود و در محاسبه اقلام پرداختی که حقـوق ثابت مبنای محـاسبه آنها میباشد نظیر فوق العاده اضافه کار ساعتی، فوق العاده ویژه، پاداش پایان خدمت و غیره احتساب خواهد شد.
۳- بند ۸ تصویبنامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸: مبلغ ریالی ناشی از اعمال ضریب تعدیل سال ۱۳۹۷ موضوع بند (۷) تصویبنامه شماره ۱۴۸۹۶؍ت ۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷ و اصلاحات بعدی آن در آخرین حکم کارگزینی سال ۱۳۹۷ کارکنان، پس از تبدیل به امتیاز به مأخذ ضریب هزار و هفتصد و نود و هفت (۱۷۹۷) سال ۱۳۹۷، با اعمال ضریب سال ۱۳۹۸، به عنوان “تفاوت جزء (۱) بند (الف) تبصره (۱۲) قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور” در حکم کارگزینی آنها در ردیف جداگانهای درج و مشمول افزایش حقوق سالهای آتی خواهد بود و در محاسبه اقلام پرداختی که حقوق ثابت مبنای محاسبه آنها میباشد نظیر فوق العاده اضافه کار ساعتی، فوق العاده ویژه، پاداش پایان خدمت و غیره احتساب خواهد شد.
۴- نامه شماره ۲۴۹۶۱۵ مورخ ۱۱؍۵۱؍۳۹۸ سازمان اداری و استخدامی کشور: جناب آقای ابرازه مدیر کل محترم منابع انسانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی- با سلام و احترام ؛بازگشت به نامه شماره ۲۸۹۶؍۲۰۹؍د مورخ ۲۲؍۴؍۱۳۹۸ اعلام میدارد : جهت محاسبه تفاوت بند “ی” تبصره (۱۲) قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور و تفاوت جزء (۱) بند “الف” تبصره (۱۲) قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور، موضوع بندهای ۷ و ۸ تصویبنامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸ هیأت محترم وزیران و اصلاحات بعد از آن، مجموع تمامی اقلام مندرج در حکم کارگزینی محاسبه خواهد شد. همچنین منظور از سقف امتیازات مندرج در حکم کارگزینی سال ۱۳۹۷ نیز، مجموع تمامی اقلام مندرج در آخرین حکم کارگزینی سال ۱۳۹۷، با احتساب ضریب تعدیل میباشد. همچنین محاسبه و اعمال تفاوت موضوع بند ۷ و ۸ تصویبنامه اشاره شده در مورد مشمولانی موضوعیت دارد که در سال ۱۳۹۷ حکم کارگزینی ایشان بر اساس ضوابط تصویب نامه شماره ۱۴۸۹۶؍ت۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷ هیأت محترم وزیران و اصلاحیه بعدی آن صادر شده و تغییرات آخرین حکم کارگزینی سال ۱۳۹۷ آنان ملاک عمل به جهت شمول دو تفاوت مذکور میباشد. خاطر نشان میسازد کارکنان موصوف مشمول حداقل حقوق موضوع بندهای ۵ و ۶ مصوبه صدرالاشاره، حسب مورد میباشند. همت علی شاهنظری–رئیس امور مدیریت مشاغل و نظامهای پرداخت
*دلایل شکات برای ابطال مقرره مورد شکایت:
۱- بین احکام صادره معلمان پیمانی (ماده ۲۸) استخدامی سالهای ۱۳۹۸ و ۱۳۹۷ اختلاف حقوقی در حدود ۰۰۰؍۰۰۰؍۴ ریال برای یک جایگاه و طبقه شغلی یکسان وجود دارد که مصداق بارز تبعیض و عدم رعایت عدالت در نظام پرداخت کارکنان است و مغایر با بند ۹ اصل ۳ قانون اساسی، ماده ۳۰ قانون برنامه ششم توسعه کشور و ماده ۸۹ قانون مدیریت خدمات کشوری میباشد.
۲- بر اساس ماده ۶۴ قانون مدیریت خدمات کشوری، (نظام پرداخت کارکنان) حقوق و همچنین افزایش آن به امتیاز عوامل و جایگاه شغل و شاغل تعلق میگیرد. لذا افزایش حقوق سالیانه صرفاً به نفرات تعلق نمیگیرد. از آنجا که جایگاه شغلی مستخدمین پیمانی (ماده ۲۸) مهر ۱۳۹۸ کاملاً معین بوده، مطابق قانون باید امتیازات آن لحاظ و حقوق پرداخت گردد.
۳- در خصوص طرح این دعوی استناد به بندهای ۲، ۷ و ۸ تصویب نامه هیأت وزیران به شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸ مینماییم ؛ زیرا طبق بند ۲ حداقل افزایش حقوق نسبت به سال ۱۳۹۷ از مبلغ چهار میلیون و چهارصد هزار (۰۰۰؍۴۰۰؍۴) ریال کمتر نخواهد بود. همچنین طبق بندهای ۷ و ۸ افزایش حقوق ۴۴۰۰۰۰۰ ریال مشمول افزایش حقوق سالهای آتی خواهد بود و در محاسبه اقلام پرداختی که حقوق ثابت مبنای پرداخت آنها میباشد نظیر فوق العاده اضافه کار ساعتی فوق العاده ویژه، پاداش پایان خدمت و غیره احتساب خواهد شد. با توجه به اینکه این افزایش حقوق به عنوان تورم سالیانه و در پایه حقوق اعمال میشود لذا حذف این دو بند از احکام حقوق مستخدمین پیمانی ماده ۲۸ ورودی مهر ۱۳۹۸ امر ناعادلانه و برخلاف قانون اساسی کشور و مصوبات مجلس شورای اسلامی میباشد.
۴- این در حالی است که تفاوت بند (ی) تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور در احکام دانشجو معلمان ورودی سال ۱۳۹۸ درج شده و امتیاز حقوق مربوط به ایشان پرداخت میگردد. در حال حاضر مبلغ حکم کارگزینی دانشجو معلمان با مدرک دیپلم و طبقه ۳ ورودی مهر سال ۱۳۹۸ تقریباً برابر با حکم کارگزینی معلم پیمانی (ماده ۲۸) با مدرک لیسانس و طبقه ۵ ورودی مهر سال ۱۳۹۸ (کف حقوق مصوب کارکنان) میباشد.۵- در بند (ی) تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کشور و جزء ۱ بند (الف) تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کشور و بند ۷ تصویب نامه هیأت وزیران به شماره ۱۴۸۹۶؍ت ۵۵۳۱۳ هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷، عبارتی دال بر اینکه افزایش حقوق شاغلان صرفاً متوجه کارکنانی است که در سال گذشته حکم کارگزینی داشته اند نیامده است. ضمناً در بند “الف” تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۹۷ کشور صراحتاً بیان شده است ” دولت مکلف است حقوق و مزایای مستمر گروههای مختلف حقوق بگیر شاغل دستگاههای اجرایی را به گونهای افزایش دهد که طبقات پایین تر از درصد افزایش بیشتری برخوردار شوند.”
بنا به موارد فوق و همچنین مغایرت تصویب نامههای مذکور با قانون و وجود تبعیض در نظام پرداخت کارکنان به واسطه شرط شاغل بودن در سال ۱۳۹۷ برای افزایش حقوق سالیانه کارکنان که در بند ۷ تصویب نامه هیأت وزیران به شماره ۱۴۸۹۶؍ت۵۵۳۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷ و بندهای ۷ و ۸ تصویب نامه هیأت وزیران به شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸ مورد تقاضاست.
*خلاصه مدافعات طرف شکایت:
معاونت حقوقی رییس جمهور با ارائه تصویر نامه سازمان امور اداری و استخدامی کشور به عنوان دفاعیه اعلام کرده است:شاکیان دلایل توجیهی خاصی مبنی بر مغایرت بندهای مورد اعتراض با قانون ارائه نکرده اند.همچنین بند (ی) تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور مقرر میدارد افزایش حقوق گروههای حقوق بگیر از قبیل… از ابتدای سال ۱۳۹۸ حقوق یا عناوین مشابه مشمولین این بند به میزان ماهانه ۴ میلیون ریال افزایش مییابد … بر این اساس با توجه به اینکه در متن قانون افزایش از ابتدای سال ۱۳۹۸ لازم الاجرا میداند و فهم افزایش در قیاس با حقوق سال ۱۳۹۷ معنا مییابد بنابراین بند ۷ تصویب نامه سال ۱۳۹۸ هیأت وزیران تصویب شده است و در خصوص مصوبه سال ۱۳۹۷ هیأت وزیران نیز بر اساس قانون بودجه سال ۱۳۹۷ اتخاذ تصمیم شده است.
* پرونده در جلسه مورخ ۱۲؍۳؍۱۳۹۹ هیأت تخصصی استخدامی مطرح گردید و پس از رسیدگی به موضوع، اعضاء هیأت به اتفاق آراء مصوبه مورد شکایت را قابل ابطال تشخیص ندادند و بنابراین با استعانت از خداوند متعال به استناد بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به شرح زیر در مورد آن رأی صادر میشود.
رأی هیات تخصصی استخدامی
۱- درخواست ابطال بند ۷ تصویب نامه شماره ۱۴۸۹۶؍ت۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷: با توجه به اینکه به موجب جزء ۱ بند (الف) تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور مقرر شده است: « دولت مکلف است حقوق و مزایای مستمر گروههای مختلف حقوق بگیر مشاغل دستگاههای اجرایی موضوع ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده ۲۹ قانون برنامه ششم توسعه و اعضای هیأت علمی و قضات را به صورت پلکانینزولیبا رعایت بند (پ) ماده ۲۸ قانون برنامه ششم توسعه به گونهای افزایش دهد که طبقات پایین تر از درصد افزایش بیشتری برخوردار شوند.» و در استای این تکلیف طی تصویبنامه شماره ۱۴۸۶۹؍ت ۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷ هیأت وزیران مقرر شده : کلیه کارکنانی که حقوق و مزایای مستمر مندرج در حکم کارگزینی آنها در سال ۱۳۹۷، پس از اعمال افزایش ضریب حقوق موضوع این تصویبنامه ماهانه کمتر از ۵۰ میلیون ریال باشد حقوق و مزایای مستمر آنان به میزانضریب تعدیلقابل محاسبه با فرمول زیر، نسبت به حقوق و مزایای مستمر سال ۱۳۹۷، رشد مییابد. ۱۱ + (حقوق و مزایای مستمر سال ۱۳۹۷ با واحد میلیون ریال) × ۲۲؍۰ = ضریب تعدیل.همچنین در تبصره ۲ بند ۷ تصویبنامه مذکور مقرر شده است : «افزایش ناشی از ضریب تعدیل در سالهای آینده مشمول افزایش ضریب حقوق سال مربوط خواهد شد.» بنابراین از آنجائیکه اولاً در مصوبه مورد شکایت نحوه افزایش حقوق کارکنان دولت در سال ۱۳۹۷ منطبق با قانون بودجه سال ۱۳۹۷ میباشد و ثانیاً احکام قوانین بودجه سالیانه میباشد و در خصوص افزایش حقوق شامل کارکنان شاغل استخدام شده در سال تصویب قانون بودجه و ما قبل آن میشود، لذا مصوبه مورد شکایت مغایرتی با قانون ندارد و قابل ابطال تشخیص داده نمیشود.
۲- درخواست ابطال بندهای ۷ و ۸ تصویبنامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸: با توجه به اینکه در قسمت اخیر بند ی تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور مقرر شده است:« … از ابتدای سال ۱۳۹۸ حقوق یا عناوین مشابه مشمولین این بند به میزان ماهانه چهار میلیون (۴.۰۰۰.۰۰۰) ریال افزایش مییابد. علاوه بر این افزایش، ضریب ریالی سالانه مشمول این بند نسبت به سال ۱۳۹۷ به میزان تا دهدرصد(۱۰%) افزایش مییابد» و در این راستای هیات وزیران طی بند ۲ مصوبه مذکور اقدام لازم را به عمل آورده و مقرر داشته: «ضریب حقوق شاغلین مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری، کارمندان مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰ (از جمله کارمندان وزارت اطلاعات و شاغلین پستهای سیاسی وزارت امور خارجه) برای سال ۱۳۹۸ به میزان ۱۲۰ر۲ ریال تعیین میشود. حداقل افزایش حقوق نسبت به سال ۱۳۹۷ از مبلغ چهار میلیون و ۴۰۰ هزار ریال کمتر نخواهد بود.» بنابراین با تصویب این بند هیات وزیران به تکلیف خود در افزایش حقوق کارمندان شاغل استخدام شده در سال ۱۳۹۸ و ماقبل عمل نموده است و موضوع بندهای ۷ و ۸ مصوبه مذکور که مورد شکایت قرار گرفته ارتباطی به افزایش حقوق سال ۱۳۹۸ کارکنان دولت ندارد بلکه موضوع آن نحوه انطباق ضریب تعدیل افزایش حقوق سال ۱۳۹۷ کارکنان دولت با ضریب حقوق سال ۱۳۹۸ و ساماندهی و پایدار نمودن آن در حقوق کارکنان با توجه به تبصره ماده ۶۴ قانون مدیریت خدمات کشوری و سایر مواد فصل دهم قانون مذکور میباشد و مغایرتی با قانون ندارد و قابل ابطال تشخیص داده نمیشود.
۳- درخواست ابطال نامه شماره۲۴۹۶۱۵ مورخ ۱۱؍۵۱؍۳۹۸ سازمان اداری و استخدامی کشور: با توجه به اینکه نامه مذکور در تبیین مصوبات هیات وزیران به شرح فوق صادر شده است، بنابراین با توجه به استدلالهای ذکر شده در فوق مغایرتی با قانون و مصوبات مذکور ندارد و قابل ابطال تشخیص داده نمیشود و در خصوص شکایت شکات در موارد فوق رأی به رد شکایت صادر میشود. این رأی مستند به بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر و ظرف بیست روز پس از صدور، از سوی ده تن از قضات یا رئیس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض میباشد.
رضا فضل زرندی- رئیس هیات تخصصی استخدامی
![ابطال مصوبه تجویز پرداخت مازاد از سقف پرداختی به کارکنان برجسته و سرآمد و مأموریت به بخش غیردولتی 1 برقراری سنوات ارفاقی مشاغل سخت و زیان آور ادنامه شماره ۷۷۲ مورخ ۱۵/۵/۱۳۹۹ هیئت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری عدم ابطال بخشنامه بومی گزینی دادنامه شماره ۱۰ مورخ ۱۶/۱/۱۴۰۰ هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری ابطال آیین نامه پرداخت حقوق و مزایا ابطال مصوبه تجویز پرداخت مازاد موافقت کتبی استاندار برای انتخاب رئیس نحوه جبران خدمت مشاغل در روزهای تعطیل صلاحیت معاونت حقوقی ریاست جمهوری تکرار تصویب مصوبات مغایر با آرای هیأت ابطال نامه سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص امکان انتصاب بر اساس سنوات مدیریتی در بخش غیردولتی و خصوصی شماره دادنامه: ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۹۴۴۸ تاریخ دادنامه: ۱۴۰۵/۴/۹ شماره پرونده: ۰۳۰۱۱۸۵ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور گردش کار: معاون حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب دادخواست و لایحه شماره ۲۲۳۱۵ مورخ ۱۴۰۳/۱/۲۸ اعلام کرده است که: " مطابق مصوبه اصلاح شرایط عمومی انتصاب مدیران (تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری) انتصاب در سطح مدیریت میانی مستلزم داشتن ۲ سال تجربه در سمت های مدیریتی است و در سازمان اداری و استخدامی کشور، برخی از انتصابات بدون داشتن سابقه مدیریت دولتی اتفاق افتاده است. لازم به ذکر است در این خصوص حسب بررسی صورت گرفته، طبق نامه شماره ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی خطاب به معاون سرمایه انسانی سازمان، موضوع امکان انتصاب افراد بدون سمت مدیریتی دولتی در انتصاب به این سمت ها به شرح زیر استعلام شده است و سرپرست امور مدیریت مشاغل طی نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ اعلام داشته؛ « .... میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود.» بر اساس این نامه کمیته سرمایه انسانی سازمان در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ با انتصاب آقایان علی دستافر، فتاح آقازاده ده ده، محمدرضا ترکی بیوکی و مهدی ثنایی به دلیل این که نامبردگان دارای حداقل یک دوم تجارب پیش بینی شده در جدول شماره یک (مصوبه ۱۴۰۱/۳/۲) می باشند، موافقت نموده است. نامه سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی به شرح ذیل مغایر با قوانین و مقرّرات و نیز آرای متعدّد هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. اولاً مطابق جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری «هماهنگی در اظهار نظر و پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی در اجرا مفاد این قانون» از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است. در این خصوص هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقاطع زمانی مختلف و آرا متعدّدی ضمن تأکید بر صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی بر اظهار نظر در مورد ابهامات موجود در قوانین و مقرّرات، صرف نظر از محتوای اظهار نظر، مکاتبات مسیولین آن سازمان با دستگاه های اجرایی در پاسخ به استعلام ایشان را ابطال نموده است. از جمله این آرا می توان به موارد زیر اشاره نمود: الف- دادنامه شماره ۹۶۱۰۰۹۰۹۰۵۸۰۰۶۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۷/۴ (ابطال نامه سرپرست امور نظام های جبران خدمت معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور در خصوص مشمولین ماده ۱۰۹ و ۱۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری) ب- دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۴۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۷/۴ [۱۳۹۸/۷/۱۶] (ابطال نامه رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص ارتقا طبقه کارکنان) ج - دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۶۱۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۰ (ابطال نامه رییس امور آمار، برنامه ریزی و تأمین نیروی انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص انتقال و ماموریت کارکنان رسمی آزمایشی) د- دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۸۵۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۱۶ (ابطال نامه معاون امور حقوقی دولت متضمّن اظهار نظر در خصوص استعلام از محدود بودن یا نبودن حکم ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری) ه- دادنامه شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۲۳۳۰۸۸۷ مورخ ۱۴۰۲/۹/۷ (ابطال اعلام نظر معاون سرمایه انسانی در خصوص امکان مأموریت از دانشگاه آزاد و شهرداری ها به دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) براین اساس با توجّه به این که انتخاب و انتصاب مدیران در دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری باید از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر و با رعایت ماده ۵۴ این قانون صورت گیرد و دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای مصوبه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱ شورای عالی اداری و اصلاحات بعدی آن از جمله تبصره الحاقی به موجب مصوبه شماره ۳۸۶۰۶۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۷ و مصوبه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری در راستای ماده ۵۷ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده نامبرده صلاحیت اظهار نظر در خصوص استعلام صورت گرفته را نداشته و مقام شایسته استعلام و رفع ابهام از موضوع با شورای عالی اداری بوده از جهت مقام وضع با شورای توسعه مدیریت از جهت جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری و ذکر این موضوع در مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. ثانیاً، فارغ از موضوع صلاحیت، مصوبه شورای عالی اداری در خصوص انتصاب در بخش دولتی بوده و براساس ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده است و منطق این قانون نیز ارتقا مدیران یک دستگاه پس از طی سایر سطوح مدیریتی دستگاه می باشد. به طوری که در بند (الف) آن ماده مقرّر می دارد: «دستگاه های اجرایی موظّفند اقدامات زیر را انجام دهند: الف- در انتخاب و انتصاب افراد به پست های مدیریت حرفه ای، شرایط تخصّصی لازم را تعیین نموده تا افراد از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر ارتقا یابند. در مواردی که از این طریق امکان انتخاب وجود نداشته باشد، با برگزاری امتحانات تخصّصی لازم، انتخاب صورت می پذیرد.» بر این اساس سمت مدیریتی در بخش خصوصی جهت انتصاب با منطق قانونگذار ناسازگار است. لذا نمی توان عبارت «تجریه در سمت های مدیریتی» در مصوبه شورای عالی اداری را به مطلق تجربه در بخش خصوصی تفسیر نمود. همچنین در این مصوبه هر جا نیازمند ذکر تجربه در بخش خصوصی بوده به صراحت ذکر شده همان طور که در این مصوبه در خصوص حداقل تجربه خدمت عبارت «حداقل تجربه خدمت دولتی یا غیردولتی مرتبط» آورده شده است. در خصوص بند (ح) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل مصوّب ۱۳۷۰ این بند مربوط به احتساب سوابق غیردولتی مرتبط کارکنان دولت به عنوان سابقه قابل قبول می باشد و ارتباطی به موضوع انتصابات موضوع ماده (۵۴) قانون مدیریت خدمات کشوری ندارد هر چند در صورت ارتباط نیز با توجّه به ماده (۱۲۷) قانون مذکور این بند قابلیت استناد در این موضوع را ندارد. بنا به مراتب و در راستای تبصره (۲) ماده (۲) قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص شرایط انتصاب مدیران میانی به دلیل خروج از صلاحیت در هیات عمومی از تاریخ تصویب مورد تقاضا می باشد." متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: [box type="shadow" align="" class="" width=""] " نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ برادر ارجمند جناب آقای تفرشی معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی موضوع: شرایط انتصاب مدیران میانی با سلام و احترام؛ بازگشت به نامه ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ در مورد شرایط تجربه در سمت های مدیریتی برای انتصاب مدیران میانی به استحضار می رساند: سطوح مدیران حرفه ای در پست های سازمانی بر اساس ساختار سازمانی دستگاه های اجرایی تعیین می شود. با توجّه به این که بخش خصوصی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری نمی باشند، لذا در موضوع تجربه «سمت های مدیریتی» ذکر شده در تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ اصلاحیه جدول دستور العمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای (موضوع تصویب نامه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱) میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود. - سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور" [/box] در پاسخ به شکایت مذکور، رییس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۶۲۱۱۳ مورخ ۱۴۰۳/۷/۱ توضیح داده است که: " ۱- شاکی در دادخواست به استناد جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، رفع ابهامات اداری و استخدامی را از وظایف شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دانسته و بر این اساس مرجع صدور نامه مورد مناقشه را فاقد صلاحیت برشمرده است. عنایت دارند، جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مذکور، رفع ابهامات این قانون را در صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی قلمداد نموده است. این در حالی است که موضوع در خصوص مصوبه شورای عالی اداری است و این سازمان دبیرخانه شورای مزبور را به عهده دارد. بنابراین اولاً؛ از آرا هیات عمومی مورد استناد شاکی خروج موضوعی داشته و استناد شاکی به آنها بلاوجه بوده و ثانیاً سازمان اداری و استخدامی کشور به عنوان دبیرخانه شورای یادشده، صلاحیت رفع ابهام از مصوبات آن شورا را دارا می باشد. ۲- تعریف تجربه در بند (الف) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل آمده است: «مُراد از تجربه آن بخش از خدمات دولتی و یا غیردولتی مستخدم است که سبب افزایش مهارت مستخدم می گردد و ... ». در تصویب نامه یادشده آگاهانه به جای عبارت (سنوات خدمت) که بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ سابقه خدمت آن مدّت از سوابق خدمت کارمندان می باشد که در حالت اشتغال به صورت تمام وقت انجام شده و کسور مربوط را پرداخت نموده یا می نماید و ... ، از عبارت (تجربه) که با توجّه به تعاریف و مفهوم آن در نظام اداری، مدّت اشتغال چه در بخش خصوصی و چه دولتی که منجر به افزایش مهارت مستخدم برای انجام وظایف مربوط می شود، استفاده شده است و در واقع سال های اشتغال و مهارت افزایی در پُست و سمت های مدیریتی ملاک و شرط ارتقا قرار داده شده است نه صرفاً سال های تصدّی سمت های مدیریتی در بخش دولتی. ۳- در ستون اول جدول شماره یک تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری حداقل تجربه دولتی و غیردولتی مرتبط را درج نموده که غیردولتی اعم از عمومی غیردولتی و خصوصی بوده و بر این اساس، اطلاق عبارت «تجربه در سمت های مدیریتی» در ستون دوم جدول یک این تصویب نامه نیز اعم از تجربه مدیریت در بخش دولتی یا غیردولتی بوده که بخش خصوصی نیز یکی از شقوق غیردولتی می باشد. ۴- نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ امور مدیریت مشاغل این سازمان نیز از باب مفهوم «تجربه»، همچنان که در آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل، سوابق تجربی مرتبط بخش خصوصی قابل احتساب است، رعایت بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اخیرالذکر را که بخشی از سوابق تجربی مرتبط بخشی خصوصی، متضمّن لحاظ سوابق تجربی مدیریتی در آن بخش نیز بوده را یادآور شده که این امر بر اساس وظیفه ذاتی امور مارالاشاره بوده و مخالفتی با قوانین و مقرّرات ندارد. با عنایت به مطالب معنونه، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی مقرره مورد شکایت در مقام اعتباربخشی به سنوات تجربی مدیریت حرفهای در مشاغل غیردولتی و بخش خصوصی صادر شده و این در حالی است که اختیار پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است و هیات عمومی دیوان عدالت اداری در موارد متعدّدی بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور را به دلیل خروج از حدود اختیار قانونی در این قبیل موارد ابطال کرده است، بنابراین مقرره مورد اعتراض به دلیل خروج از حدود صلاحیت قانونی مستند به بند یک ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال میشود. این رای براساس ماده ۹۳ قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب ۱۴۰۲/۲/۱۰) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است. احمدرضا عابدی- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری ماده 48 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ اجرای کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه نظام اعتراض به آرای کمیسیون رسیدگی به امور عدم صلاحیت کمیسیون کارگری فرمانداری رأی عدم ابطال بخشنامه معاون اول رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صدور مجوز به کارگیری نیرو دردهیاری ها تسهیل پرداخت بیمه بیکاری رسیدگی اختلافات مربوط به عنوان شغلی طرح دعوای مستقل «احراز وقوع تخلف» کاهش ساعت کاری زنان شاغل احتساب ایام خدمت در هم زمانی تحصیل بازنشستگی معلولان تابع قانون کار رأی وحدت رویه در خصوص فوق العاده سختی ابطال سختی کار کارکنان رسیدگی به تخلفا ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی اس ابطال فوق العاده سختی کار ذیحسابان ابطال فوق العاده سختی محیط کار سازمان ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی ابطال فوق العاده سختی کار شاغلین در واح رأی در خصوص عدم ابطال بخشنامه قوه قضائیه ابطال مواد ۹۲ و ۹۳ آیین نامه اجرایی ماده ابطال مصوبه طرح غربالگری مصوب هیئت عال عدم ابطال اعطای تسهیلات عدم ابطال بخشنامه اصلاح عناوین شغلی دستورالعمل تأمین اجتماعی معلمین ابطال مصوبه ممنوعیت دعوت به مصاحبه بخشنامه فهرست مراجع و تصمیمات خارج از ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات عدم ابطال عضویت بازرس کل استان شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ابطال مصوبات استخدام از محل ۵ درصد تعریف نهاد عمومی غیردولتی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور بخشنامه لزوم اجرای تبصره ماده ۱۱ قانون دیوان عدالت اداری بودجه عمومی کشور در صندوق های بازنشست امکان طرح مجدد موضوع در هیات ماده ۲۵۱ فوق العاده مناطق کمتر توسعه یافته رای در خصوص درخواست ابطال سطح محرمانگی فوق العاده خاص سازمان پزشکی قانونی و انتقال خون جزء مزایای مستمر نیست دستورالعمل اجرایی موضوع تبصره ماده ۴ قانون دیوان عدالت اداری شکایات از آرای شورای انتظامی نظام مهندسی ساختمان کشور رأی در خصوص عدم صلاحیت دیوان شکایات از آرای شورای انتظامی نظام محدودیت ذخیره مرخصی کارکنان دولت ابطال ممنوعیت ادامه تحصیل کارکنان نظر مشورتی در خصوص اثر دستور موقت رأی وحدت رویه در خصوص اصلاح حکم بازنشستگی براساس ماده ۹ قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی ابطال بخشنامه محدود کردن پرداخت کمک فهرست برخی از موسسات و شرکت های خارج از صلاحیت دیوان عدالت اداری اصلاح فرایند صدور پروانه های ساختمانی پرداخت مزایای مناطق عملیاتی دفاع مقدس ابطال نظر شمولیت حق عائله مندی رأی وحدت رویه در خصوص عدم لزوم ثبت درخواست](https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/12/دادنامه-هیئت-عمومی-دیوان-عدالت-اداری-390x220.webp)




با عرض سلام و خداقوت خدمت جنابعالی، اینجانب کارمند قراردادی کارمعین در یکی از دستگاه اجرایی هستم و از اواخر سال ۱۳۹۱ بعنوان نیروی قراردادی کارمعین جذب آن دستگاه شدم و قبلا جز نیروی شرکتی در سال ۱۳۹۰ بودم و در خصوص قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مبنی بر بند ۷ تصویب نامه هیات وزیران به شماره ۱۴۸۹۶/ت ۵۵۳۳ مورخ ۱۳۹۷/۰۲/۱۶ و بندهای ۷ و ۸ تصویب نامه هیات وزیران به شماره ۸۷۲۴/ت ۵۶۴۸۵ مورخ ۱۳۹۸/۰۱/۳۱ در خصوص جزء ۱ بند (الف) و بند (ی) تبصره ۱۲ ماده واحد قانون بودجه سال ۱۳۹۸کل کشور، این بند در حکم حقوقی اینجانب از سال فوق الذکر تعلق نگرفته و بعد از چندین مرحله مراجعه به واحد کارگزینی دستگاه مربوطه جوابی مبنی بر اینکه شما جزء نیروی قردادی کارمعین هستید این بند در حکم شما لحاظ نمیشود و به شما تعلق نمی گیرد، از جنابعالی میخواستم راهنمایی بفرماید چطور می توانم در صورت تعلق گرفتم بند فوق الذکر و با توجه به کدام مستند قانونی می توانم رای دیوان بگیرم راهنمایی بفرمایید ممنون میشم با تشکر از جنابعالی