قانون نحوه برگزاری اجتماعات و راهپیمایی ها
قانون نحوه برگزاری اجتماعات و راهپیمایی ها
خبر مورخ ۲۹ دیماه ۱۴۰۴
تعیین تعاریف طرح نقانون حوه برگزاری اجتماعات و راهپیمایی ها
شناسنامه قانون- نمایندگان مجلس در جریان بررسی طرح حمایت از برگزاری اجتماعات و راهپیماییها با ماده یک این طرح در راستای تعاریف مربوطه موافقت کردند.
به گزارش شناسنامه قانون به نقل از خانه ملت، نمایندگان در نشست علنی امروز (دوشنبه، ۲۹ دی ماه) مجلس شورای اسلامی در جریان بررسی گزارش کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها درباره طرح اولویتدار حمایت از برگزاری اجتماعات و راهپیماییها در اجرای اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با ماده یک این طرح با ۲۱۷ رأی موافقت و ۵ رأی مخالف و ۴ رأی ممتنع از مجموع ۲۳۶ نماینده حاضر در صحن موافقت کردند.
موارد مصوب تا کنون به شرح زیر است:
ماده ۱- اصطلاحات مورد استفاده در این قانون در معانی مشروح زیر بهکار میروند:
الف- اجتماع یا تجمع: هرگونه گردهمایی ارادی و موقت اشخاص در مکانهای عمومی باز نظیر پیاده روها، میادین، بوستانها است که بهمنظور بیان دیدگاهها، مطالبات و اعتراضات درباره موضوعاتی از قبیل مسائل صنفی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به صورت ایستا یا ثابت برگزار میشود.
ب- راهپیمایی: هرگونه گردهمایی ارادی و موقت اشخاص در مکانهای عمومی نظیر خیابانها و معابر عمومی است که بهمنظور بیان دیدگاهها، مطالبات و اعتراضات درباره موضوعاتی از قبیل مسائل صنفی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی با پیمودن مسیر برگزار میشود.
پ- برگزارکننده: یک یا چند شخص حقیقی یا حقوقی است که مسئولیت برنامه ریزی و برگزاری اجتماع و یا راهپیمایی را برعهده دارند.
ت- مکان عمومی: هر محلی که صرفنظر از مالکیت عمومی یا خصوصی آن، به موجب یک حق یا اجازه صریح یا ضمنی یا با پرداخت وجه، در زمان مقتضی محل حضور یا عبور و مرور عموم مردم است.
ث- مکان باز: هر محلی که همه یا بخشی از آن، در معرض دید عموم مردم است.

