جزئیات طرح ساماندهی نظام پرداخت نیروهای شرکتی با رویکرد پرداخت به ذینفع نهایی

طرح ساماندهی نظام پرداخت نیروهای شرکتی با رویکرد پرداخت به ذینفع نهایی
شناسنامه قانون- رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور گفت: با قوانین موجود، نیروهای شرکتی تبدیل وضعیت نمی شوند. برای ساماندهی این افراد هم موانع قانونی وجود دارد و هم اینکه با این قوانین، دریافتی این افراد کاهش می یابد.
به گزارش شناسنامه قانون، آقای علاءالدین رفیع زاده در برنامه گفتگوی ویژه خبری آخرین خبرها درباره طرح ساماندهی نیروهای شرکتی و موانع این کار را تحلیل کرد.
متن کامل این گفتگو به شرح زیر است:
سؤال: موضوع نیروهای شرکتی مدتی است که در رسانه ها هم راجع به آن صحبت می شود و اینکه دولت این تصمیم جدی در این باره گرفته است. پیشینه این روش استخدام و بکارگیری نیروهای شرکتی از کجا آمد و به چه سرنوشتی دچار شده است؟
رفیع زاده: اگر به فلسفه شکل گیری این شرکت برگردیم، زمانی که قانون مدیریت خدمات کشوری در سال 86 مصوب شد، یک ماده 17 این قانون داشت و دارد که آنجا به دستگاه های اجرایی کشور اجازه داده بود در خصوص برخی فعالیت ها و خدماتی که انجام می دهند از توانمندی بخش خصوصی استفاده کنند و خرید خدمت کنند. آنچه که قانونگذار دنبال آن بود اینکه به جای استخدام افراد، خرید خدمت کند. یعنی عملاً با شرکت های ارائه دهنده خدمات قرارداد ببندد و خرید خدمت اتفاق بیفتد. اما در فرآیند اجرا عملاً به یکی از منفذها یا منابع ورودی جذب نیرو تبدیل شد. مثلاً قرار بود یک دستگاه اجرایی برای نظافت ساختمان اداری اش به جای اینکه افراد را استخدام کند و رابطه استخدامی با دولت داشته باشد، با یک شرکت ارائه دهنده خدمات نظافت، قرارداد میبست که ساختمان را تمیز کند و به ازای هر متر مربع اینقدر به شما میدهیم و طرف سازمان شرکت بود. اصلاً هدف جذب نیرو نبود، هدف ارائه خدمات بود. ممکن است شرکتی بگوید من نفر نمیآورم و با ربات کار انجام میدهم. به هر حال این قانون رفته رفته تبدیل شد به یکی از روشهای غیرعادلانه جذب نیرو. چون اگر بخواهیم در بخش دولتی افرادی را استخدام کنیم، باید طبق ماده ۴۴ قانون مدیریت خدمات کشوری انتشار آگهی عمومی کنیم. افراد در آزمون شرکت کنند و فرآیند را طی کنند و جذب شوند و جذب هم به صورت پیمانی و رسمی است. رفته رفته این اتفاق افتاد و به شرکتهای تأمین نیرو تبدیل کرد، به جای اینکه خدمات به دولت بفروشد. وقتی این اتفاق افتاد این مطالبه به وجود آمد که یک شرکت واسطی وجود دارد، بیاید اینها جذب شود. اول اینکه واقعاً نیروهای شرکتی افراد زحمتکشی هستند. من اینها را کاملاً درک میکنم. خودم بعنوان فرد روستایی و بزرگ شده از طریق درآمدهای کشاورزی و کارگری کاملاً درک میکنم که این عزیزان زحمتهای زیادی میکشند.
عملاً در دولتهای مختلف این دغدغه به وجود آمد که اینها را ساماندهی کنیم. قرارداد مستقیم با دستگاه اجرایی ببندند یا اینها را تبدیل وضعیت و ساماندهی کنیم، با ادبیاتهای مختلف. در سال ۹۹ مجلس طرحی داد که اینها را ساماندهی کنند با عنوان تبدیل وضعیت. چندین سال رفت و برگشت داشت، دولت، شورای نگهبان، در نهایت مجمع تشخیص مصلحت نظام، عملاً این موضوع تبدیل به قانون نشد. یعنی با توجه به اینکه شورای مجمع تشخیص مصلحت نظام عملاً این را تأیید نکرد و تبدیل به قانون نشد، عملاً نمیتوانیم از آن قانون استفاده کنیم. درست اش این بود که قانونگذار تعیین تکلیف کند که این کار چگونه پیش برود و عملاً تبدیل به قانون نشد؛ بنابراین قانون تبدیل وضعیتی الان نداریم. با توجه به تأکیدی که رئیس جمهور داشتند و در دولت چهاردهم بنده در این سازمان بودم، در برنامههای نظام اداری آوردیم که بتوانیم به این موضوع بپردازیم. جلساتی با مجلس داشتیم، تلاش کردیم نگاههای آنها در این مصوبه دیده شود. همیشه عرض کردیم که ما این موضوع را بررسی میکنیم، به روشی که هم نگاه کارشناسی آن را قبول داشته باشد، هم قوانین و مقررات به دولت اجازه دهد، روش معقولی را انتخاب میکنیم و همان را اجرایی و عملیاتی میکنیم. در نهایت در مرحله اول سامانه «سایر» را ایجاد کردیم، ببینیم تعدادشان چند نفر است؟ ترکیب جنسیتی آنها به چه شکلی است؟ سابقه کار و میزان تحصیلات و تفکیک دستگاهی شان به چه شکلی است؟ آمار اینها را جمع بندی و تحلیل کردیم، گزارشی در دولت دادیم. کمیتهای تشکیل شد، متشکل از سازمان اداری استخدامی کشور بعنوان متولی نیروی انسانی دولت، سازمان برنامه و بودجه بعنوان متولی بودجه کشور، معاونت حقوقی رئیس جمهور که از حیث حقوقی بتواند به ما کمک کند و در نهایت معاونت اجرایی رئیس جمهور. بررسیهایی در این کمیتهها و کارگروههایی که داشتیم دو سه مرتبه در دولت گزارش دادیم و در نهایت پیشنهادهایی را مطرح کردیم که بتوانیم هم تصمیمی بگیریم که چارچوب قانونی مشخصی برای آن مترتب باشد در کنار آن بتوانیم سیاستهای کلی نظام اداری که برای ما تکلیف کرده است، درخصوص اندازه دولت و درخصوص عدالت در جذب و روشهای مختلف بتوانیم آنها را داشته باشیم.
سؤال: الان چه تعداد نیروی شرکتی داریم؟
رفیع زاده: الان ۷۰۰ هزار نفر در این قالب ارائه خدمات میدهند.
سؤال: چه اتفاقی افتاده؟ آنچه دولت تصمیم گرفته پرداخت به ذینفع نهایی است. تبدیل وضعیتی برای این نیروها اتفاق نمیافتد. الان نهایتاً دولت چه تصمیمی برای نیروهای شرکتی گرفته است؟
رفیع زاده: اشاره کنم که چرا ما روش پرداخت به ذینفع نهایی را انتخاب کردهایم و به سمت اینکه رابطه استخدامی اینها را تغییر دهیم نرفتهایم. دو بحث اصلی داریم که اینها را با قوانین موجود نمیتوانیم تبدیل وضعیت کنیم. یک موانع قانونی تبصره ذیل ماده ۳۲ قانون مدیریت خدمات کشوری است. این تبصره به دولت اجازه میدهد بتواند در دستگاههای اجرایی به میزان ۱۰ درصد از پستهای سازمانی اش را به روش قراردادی جذب نیرو کند. این ۱۰ درصد تقریباً الان در اکثر دستگاههای اجرایی پر است و جا نداریم. پس اگر بخواهیم تبدیل وضعیت کنیم، ظرفیت نداریم. باید مجلس شورای اسلامی تبصره ذیل ماده ۳۲ را اصلاح کند. این سقف ۱۰ درصد را بردارد تا بتوانیم اینها را جذب کنیم.
مانع دوم ماده ۱۰۴ قانون برنامه پیشرفت است. این ماده جدولی داده که دولت در پایان برنامه هفتم ۱۵ درصد از نیروهای انسانی دولت را کاهش دهد. با این کار اینها را تبدیل وضعیت کنیم اینها جزء نیروهای دولتی میشوند و عملاً افزایش اتفاق میافتد؛ بنابراین تا زمانی که مصوبه قانونی نداشته باشیم این دو مسئله را حل کند، عملاً نمیتوانیم. بماند که همان ماده ۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری تکلیف کرده خرید خدمت کنیم و در کنار آن بند ب ماده ۱۳ قانون برنامه هفتم که تأکید به پرداخت به ذینفع نهایی دارد. آن هم ظرفیتی است که ما میتوانستیم برای پرداخت به ذینفع نهایی داشته باشیم. پس یک مانع قانونی است که تا زمانی که مجلس این را تصویب نکند نمیتوانیم اینها را تبدیل وضعیت کنیم.
مانع دیگری که در این دو سه سال اخیر شروع شده بود و امسال تشدید شده اینکه این عزیزانی که الان در شرکتهای تأمین نیرو کار میکنند، قانون شان قانون کار است. اگر اینها را تبدیل وضعیت کنیم، قانون شان میشود قانون مدیریت خدمات کشوری. با ضریبی که امسال بعد از عید تصویب شد، حقوق نیروهایی که مشمول قانون کار هستند تا ۶۴ درصد افزایش پیدا کرده، درحالی که مشمولین قانون مدیریت خدمات کشوری میانگین تا ۳۳ درصد یعنی عملاً ۲۰ درصد ضریب اضافه کردهایم، ۴ هزار و ۴۰۰ امتیاز فوق العاده خاص را اضافه کردهایم که حول و حوش ۳ میلیون و ۳۰۰ میشود و میانگین آن عملاً ۳۴ درصد میشود. یعنی اگر این عزیزان را الان با قوانین فعلی بخواهیم تبدیل وضعیت کنیم، حقوق اینها کم میشود و اینها متضرر میشوند. ما با جمیع این موارد به این رسیدهایم، یک راه این بود که دست روی دست بگذاریم تا قانونی مصوب شود که بتوانیم از این ظرفیت استفاده کنیم، اما با توجه به تاکید رئیس جمهور محترم و توجهی که به معیشت و ثبات کاری که اینها باید داشته باشند از پرداخت به ذینفع نهایی استفاده کردیم.
مصوبهای که نهایتاً تا فردا ابلاغ میشود چند محور اصلی دارد. یکی اتفاقهایی که به نحوه پرداخت حقوق و مزایای این عزیزان بر میگردد. حقوق این عزیزان به موقع پرداخت نمیشد مثلاً دولت پول نیروهای شرکتی را به حساب شرکت واریز میکرد شرکت ممکن بود مثلاً با دو هفته تاخیر حقوق اینها را پرداخت میکرد یا کسورات قانونی مثل حق بیمه. در واقع به جای سی روز مثلاً کمتر گزارشهایی که خود این عزیزان به من میدادند یا مثلاً ما توی وزارتخانهای فرض کنید از دو شرکت تامین نیرو کردند حقوقی که به این نیروهای شرکتی پرداخت میشد عملاً متفاوت با همدیگر بود.
یا پیامکهایی میآمد واقعاً دردآور بود. مثلاً توی همین ماه به من پیامک میدادند که امروز بیستم هست و هنوز حقوقم واریز نشده آیا با تاخیر حقوق میتوانی زندگی کنی. اگر پرداخت به ذینفع نهایی را اجرا کنیم حقوق این عزیزان مثل کارمندان سر ماه با کسورات قانونی و مشخص به حساب آنها پرداخت میشود. یعنی همان حقوق مشمول قانون کار نه مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری این یک مزیت. اما این اختیار را داشتیم و داریم که در مصوبه آوردیم عزیزانی که الان در قالب شرکتهای این شکلی طرف قراردادشان هست ولی در دستگاه اجرایی دارند کار میکنند به ازای هر سال خدمت شان یک امتیاز بهشون میدهیم که سقفش چهار امتیاز است. اینها اگر در آزمونهای استخدامی که به صورت ادواری به دستگاهها مجوز جذب میدهیم سهمیهای عملاً میدهیم. یعنی این عزیزان امتیازی میگیرند که اینها راحتتر بتوانند در این آزمون قبول شوند. چهار امتیاز هم کم نیست. یعنی با پنج صدم، ده صدم، بیست صدم رتبهها خیلی جابجا میشوند و مثل کنکور میماند. این به نظر من خیلی میتواند به این عزیزان کمک کند، چون بخش عمده اینها افرادی هستند که دارای تحصیلات هستند و در حوزههای بعضاً تخصصی کار میکنند. پس امتیازی قائل شدیم که اگر در آزمونها شرکت کنند احتمال قبولی شان به مراتب بیشتر از افراد عادی و صفر کیلومتر میشود. موضوع بعدی کاهش حاشیه سود این شرکتها بود. قبلاً مقررات اجازه میداد تا ده درصد اینها بالاسری بردارند این را تقلیل دادیم به دو تا سه درصد یعنی رقابت بین دو تا سه درصد اتفاق خواهد افتاد. یعنی حاشیه سود شرکت محدود به این حداکثر سه درصد میشود. این هم یک نظم دهی مالی خواهد بود.
سوال: افرادی که نیروهایی تحت عنوان نیروی شرکتی میشناسیم براساس این مصوبه و ابلاغی که اتفاق خواهد افتاد همچنان در استخدام آن شرکتی که برایش کار میکنند خواهند بود با این تفاوت که دیگر حقوقشان را مستقیم دولت پرداخت میکند. بدون وقفه، بدون تاخیر با رعایت کسورات قانونی که بیمه و مالیات شان رد میشود و عملاً اختلاف دریافتیهایی که بعضاً وجود دارد از بین میرود.
رفیع زاده: بله. اختلافی بین افراد وجود داشت که کسوراتشان مثلاً بعضی وقتها شاید خیلی از این موارد را عزیزان الان نمیدانند. زمان بازنشستگی اش که میرسد میرود به صندوقی که کسور دریافت کرده میبیند مثلاً دو سالش بیست و پنج روزه کم شده، اینها جلویش گرفته میشود.
سوال: نیروهای شرکتی همین الانش هم امنیت شغلی ندارند. چون سال به سال احتمالاً قراردادشان تمدید میشود اینکه شما فرمودید بالاسری آن شرکتها که قبلاً ده درصد بود الان مثلاً اومده رو سه درصد این باعث ایجاد مشکل برای نیروها نمیشود تعدیلی اتفاق نمیافتد یا اخراج شوند؟
رفیع زاده: نه اصلا ربطی به او ندارد. دولت که دارد این پول را میدهد، بدهد مثلا یک ماه یا پانزده روز دست اون شرکت باشد مستقیم میریزد به حساب این نیروی شرکتی که سرماه بگیرد.
سوال: قبلا بالاسری ده درصد میگرفت الان نمیگیرد انگیزهای نداشته باشد برای نگه داشتن شرکت.
رفیع زاده: سه درصد هم رقم کمی نیست. الان بعضی دستگاههای اجرایی صد هزار نیرو دارد. سه درصدش رقم خیلی بزرگی میشود ضمن اینکه الان این حقوق نیروهای شرکتی الان از کارمندان مشمولین قانون مدیریت به مراتب بیشتر است. عملاً رقم کمی نیست و نظم دهی مالی با این روشها اتفاق میافتد. یکی از بحثها مواردی بود که در حوزه عدالت در پرداخت شاید بگوییم برای این عزیزان اتفاق میافتاد یک سری احکامی در این مصوبه آوردیم که بحث تنظیم گری و نظارتی اعمال میکند برای تضمین احقاق حقوق این نیروهای شرکتی خواهد بود. حکمی آوردیم که چارچوب قرارداد استانداردی را معاونت حقوقی رئیس جمهور با مشارکت سازمان استخدامی کشور، سازمان برنامه و بودجه کشور و دستگاههای ذیربط قرارداد استانداردی را تنظیم کند و همه نیروهای شرکتی با اون قرارداد استاندارد، رابطه استخدامیشان تعریف شود. نیروهای شرکتی به من پیام میدادند حالا که امشب داری توضیح میدهی این هم پاسخ بده که حالا که شما دارید پرداخت مستقیم میکنید چه نیازی به این شرکت است و عرض کردم قانون الان اجازه نمیدهد که ما نیروها را قرارداد مستقیم ببندیم.
سوال: خودتان هم راضی نیستید که این شرکتهای واسط باشند یعنی دنبال این هستید که قانوناً این را جوری حذفش کنید و اینها را تبدیل وضعیت کنید یعنی مراد خودتان هم همین است؟
رفیع زاده: طرح مجلس دنبال این بود البته یک ورژن اونجا هم این شد که ما امتیاز به اینها بدهیم. به هرحال با روشهای جذب شدهاند که شاید رقابتی در آن نبوده. من دو سه سال تلاش کردهام در آزمون ادواری قبول شوم و جذب دستگاه اجرایی شوم افرادی که میروند و در آزمون رقابت میکنند رتبه خوب میآورند و جذب دستگاه اجرایی میشوند، روش قانونی خودش را طی میکند این عزیزان از این روش جذب نشدند ولی به هرحال الان بخش عمده وظایف دستگاهها در حوزه پشتیبانی و اجرایی به عهده این عزیزان هست منکر این نیستیم و دلمان میخواست که این کار را بکنیم ولی به هرحال نمیتوانیم فراتر از قانون عمل کنیم و قانون باید به ما تکلیف کند. پس این چهارچوب استانداردی برای تدوین قرارداد با این عزیزان میتواند ساماندهی خیلی خوبی داشته باشد و اون تفاوتی که مثال زدم دو نیروی شرکتی در یک وزارتخانه و با توجه به اینکه شرکتش متفاوت است دیگر دریافتی متفاوت نخواهد داشت و قرارداد واحد دارند یکی دیگر از بحثهایی که در این حوزه آوردیم، شیوه نامه اعتبارسنجی این شرکتها را رتبه بندی میکنیم و شرکتهایی که تخلفی ازش دیده شود تکلیف گذاشتیم به عهده دستگاههای اجرایی و وزارت کار به فرآیند تدوین قرارداد و نحوه این نکاتی که عرض کردم؛ لذا بایستی در عمل اجرا و نظارت کنند و گفتیم که اگر برسد به اینکه تخلفی صورت گرفته و لغو قرارداد کند و ببرد توی بلک لیست و عملاً با این شرکتها دیگر کار نکنند. این روشی که الان آوردیم و الان مصوب شده ابلاغ شده با عنایت به محدودیتهای قانونی و در شرایط فعلی کشورمان دولت همت کرده و نمیخواهم منت بگذارم ولی به هر حال با این شرایط عزم حل این موضوع را داشتیم که آقای رئیسجمهور برایشان اهمیت دارد. سرمایه انسانی دستگاه اجرایی برایشان اهمیت دارد که در این شرایط بتوانیم قدم مثبتی ولو به عنوان فاز اول که تا زمانی که قانون مورد نیاز را داشته باشیم میتواند خیلی مؤثر باشد.
سؤال: با توجه به برنامه اصلاح نظام اداری، ساماندهی نیروهای شرکتی کجای آن برنامه قرار میگیرد؟
رفیع زاده: با این فرض که این نیروها در تمام دستگاههای اجرایی هستند ولی شرکتها سال به سال عوض میشوند و نیروها هم دارند کار میکنند، اگر نظم دهی مالی از حیث عدالت در پرداخت و به موقع پرداخت شدن و بتوانیم مسائل و مشکلات اینها را با حفظ شرایط موجود حداقل تا زمانی که قانونی نداشته باشیم میتواند مؤثر باشد. دولت چهاردهم در چند ماه اول برنامهای نوشت و بعنوان بالاترین مرجع سیاست اداری مصوب کرد و ابلاغ شد. یک محور آن در حوزه ایجاد اصلاح و تحول در حوزه جذب نیروی انسانی، عدالت در جذب و تغییر و اصلاح رویههای انتخاب و انتصاب مدیران بود که این یکی از آن پروژهها بود.
در این محور ساماندهی نیروی انسانی بنا گذاشتیم که عدالت در جذب همواره مدنظر باشد. آمدهایم آئین نامه جذب نیروی انسانی در بخش دولتی را اصلاح کردیم و تلاش کردیم انتخاب و استخدام نیرو، رقابتی باشد. در آن آئین نامه گفتیم از هر نقطه کشور، از هر دانشگاه، افراد میتوانند در آزمونهای استخدامی شرکت کنند و ۷۰ درصد را گذاشتیم بر مبنای امتیازی که از آزمون کتبی میگیرند، این در گذشته ۳۰ درصد بود، این را روی ۷۰ درصد آوردیم و ۳۰ درصد هم مصاحبههای حضوری و اینها البته برای آن ۳۰ درصد دستوالعمل دادهایم. یعنی کسی که در مصاحبه استخدامی شرکت میکند، فقط در حیطه موضوعات تخصصی آن سازمان یا آن وزارتخانه بتوانند پرسش داشته باشند. نیروهای شرکتی هم یکی از آن بحثهایی بود که تلاش ما این بود که بر اساس باوری که من داشتم و تأکیدی که رئیس جمهور داشتند تلاش داشتیم که این را ساماندهی کنیم.
اتفاق دیگری که الان در این مصوبه افتاده، لیست این عزیزان در سامانه سایر ثبت میشود. یعنی از حیث اینکه اینها رابطه استخدامی شان مشخص است و کارشان چه است؟ عملاً آمار ریز اینها را داریم. در گذشته شاید افرادی در شرکتها حقوق میگرفتند و شاید در لیست رسمی آن دستگاه اجرایی که حقوق پرداخت میکند نبود. این سامانه «سایر» نظم دهی مشخصی از حیث لیست نیروی انسانی به دستگاههای اجرایی قرار میدهد. یکی انتخاب این شرکتهای تأمین نیرو الان دیگر براساس رقابت و براساس روشهای رقابتی و مناقصه و صرفاً در حاشیه ۳ درصد اتفاق میافتد. ممکن است شرکتی بگوید من با یک درصد، برخی شرکتها با ۲ درصد کم میکردند، برخی سازمان و وزارتخانهها با ۲ درصد هم کار میکردند. چون اینها در برخی دستگاههای اجرایی تعدادشان بیشتر است و برای آن به صرفه است. یکی اینکه ما فعالیتهایی که نیروهای شرکتی در دستگاه اجرایی باید کار کنند را هم تعریف میکنیم. یعنی مشاغلی که نیروهای شرکتی میتوانند ادامه فعالیت دهند و کار کنند نظم دهی هم اینجا خواهیم داد و در نهایت استانداردهای بکارگیری اینها را هم تعریف میکنیم. تلاش داریم مثلاً در حوزه بیمارستانی به ازای هر تخت چند نیرو نیاز داریم و نظم دهی این شکلی را داشته باشیم. اینها مواردی است که در برنامه «سایر» نظام اداری آوردهایم.
سؤال: اگر به هر علتی این شرکتها منحل شوند، برای نیروها چه اتفاقی میافتد؟
رفیع زاده: در قراردادی که مینویسد اینها پیش بینی میشود که اگر شرکتی در مناقصه شرکت میکند و برنده نمیشود، شرکتی که جایگزین میشود تعهداتی که شرکت قبلی داشته، تا زمانی که تسویه کند جایگزین میشود. ضمن اینکه الان پرداخت به ذینفع نهایی این مسئله را حل میکند.
سؤال: یعنی همان کاری که برای نیروهای استخدامی دولتی باید انجام دهید دارید انجام میدهید فقط شرکت واسطی به لحاظ ممنوعیت قانونی وجود دارد.
رفیع زاده: بله. یعنی عملاً دغدغهای که این عزیزان داشتند که حقوق شان به علت اینکه با واسطه پرداخت میشود، با موانعی مواجه نشود. مراجعه کننده به اکثراً نمایندهها از این مسئله گلایه داشتند که حقوق شان دیر دریافت میشود. کسورات کشان را به موقع انجام ندادهاند. بی نظمیهایی وجود داشت. این مصوبه میتواند اینها را حل و فصل کند؛ بنابراین به نظر من این مصوبه اجراییترین و کارشناسیترین روشی است که با رعایت قوانین موجود میتوانستیم انجام دهیم است. خارج از این نمیتوانستیم عمل کنیم؛ بنابراین دولت منتظر روشهای دیگر نشده است. به نظر من بخش عمده مسائل و مشکلات نیروهای شرکتی با این روش حل خواهد شد و این عزیزان به حق و حقوق شان خواهند رسید. در برنامه «سایر» نظام اداری دولت چهاردهم، ۶ محور در نظر گرفته شده بود که یک محور اصلی آن ساماندهی نیروی انسانی بود. اعم از شرکتی، نحوه جذب نیروهای رسمی پیمانی و انتخاب و انتصاب افراد.
مثلاً بحث مصوبه اصلاح ساختار وزارت جهاد کشاورزی را ابلاغ کردیم که اگر این به مرحله آخر اجرا برسد، بیش از صد و هفده، هجده همت صرفهجویی در هزینههای دولت خواهیم داشت. مشابه این، مصوبه وزارت راه و شهرسازی را ابلاغ کردیم. مشابه این وزارت امور اقتصاد و دارایی را ابلاغ کردیم. مشابه این سازمان تحقیقات آموزش کشاورزی سازمان «تات» را ابلاغ کردیم و دستگاههای دیگر هم به مرور داریم آماده میکنیم میبریم شورایعالی اداری ابلاغ کنیم. اتفاقی که در هفته گذشته بخشنامه اش ابلاغ کردم و بسیار بسیار مهم است، ما در ادوار مختلف مصوبات و بخشنامههای متعددی برای تفویض اختیار به استانها داشتیم ولی در عمل اجرا نمیشد. بخشنامهای را ابلاغ کردیم که هر فردی به هر ادارهای مراجعه کرد آن اداره سطحش هر چی باشد، کارشناس مسئول باشد، رئیس اداره باشد، معاون مدیر کل باشد، در هر سطحی هست صفر تا صد مراحل دریافت خدمت اون فرد بایستی در همان اداره انجام شود حق ندارند واگذار کند به سطوح بالاتر که برو مثلاً مرکز استان یا مثلاً یک واحد بالاتر.
برای این مصوبه ضمانت اجرا هم گذاشتیم. در محور دولت هوشمند، بحثی را آورده بودیم تحت عنوان پروژه «فؤاد» و یا بیست و هشت و فوریتهای اداری. معتقدیم سه سطح برای اصلاح نظام اداری وجود دارد. یک ساعت در سطح کلان تصمیمگیری است. یک سطح میانی وجود دارد که راهبری نظام اداری میکند یک سطح که اصطلاح علمی تحت عنوان «بوروکراتهای سطح خیابان» از آن نام میبرند و یا بوروکراسی «سطح خیابان» که مجری قوانین و مقرراتی است که در سطوح اول دوم مصوب و برای اجرا ابلاغ میشود که در این سطح نظارت مان را در این دولت بیشتر کردیم و فؤاد صد و بیست و هشت دنبال این است که مثلاً تفویض اختیارهایی که انجام دادیم خدمات قراره با سرعت بیشتر به مردم ارائه شود. تکریمی که باید مردم شوند در مراحل دریافت خدمت. اگر تکریم نمیشوند، اگر سامانه قطع است، اگر خدمات مناسبی دریافت نمیکنند همانجا میتوانند با شماره سه رقمی «صد و بیست و هشت» تماس بگیرند و هدف ما دریافت شکایت و بررسی آن در طولانی مدت نیست. الان میانگین یکساله ما سه ساعت و نیم است. یعنی سه ساعت و نیم حل میکنیم و باز خورد میدهیم. یعنی تماس میگیرند و پرسش میکنند آیا موضوع حل شد؟ این سه ساعت و نیم جزو مواردی است که اجرا شده است.
سوال: پس اگر فردی به ادارهای در هر استان و شهرستان مراجعه کرد کارش انجام نشد با صد و بیست و هشت تماس بگیرد؟
رفیع زاده: و اونجا هفت محور تعریف کردیم که مثلاً مواجه میشود با بیاحترامی مواجه میشود…
سوال: پس تکریم با اربابرجوع هم جزوش است؟
رفیع زاده: بله مواجه میشود که سیستم قطع است مردم علاف هستند. مواجه میشود که مثلاً ساعت کاری را رعایت نکرده. مثلاً اداره تعطیل است و اون فرد رفته مرخصی فرد جایگزینی نیست. فرد صد کیلومتر، دویست کیلومتر راه آمده که خدمت بگیرد میگوید برو فردا بیا. موارد اینجوری را بلافاصله تماس میگیرند با «صد و بیست و هشت» در آن واحد مورد داریم یک ربع، نیم ساعت حل میشود و میانگین یکساله الان به سه ساعت و نیم رسیده که به نظر من اقدام بسیار مهمی است که در برنامه اصلاح نظام اداری علاوه بر اساس ساختار سرمایه انسانی، هوشمند سازی دولت، بهرهوری و کاهش فساد اداری و بهبود سلامت اداری را داریم.

![سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری برای پیگیری غیرحضوری روند رسیدگی پرونده 3 تکرار تصویب مصوبات مغایر با آرای هیأت ابطال نامه سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص امکان انتصاب بر اساس سنوات مدیریتی در بخش غیردولتی و خصوصی شماره دادنامه: ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۹۴۴۸ تاریخ دادنامه: ۱۴۰۵/۴/۹ شماره پرونده: ۰۳۰۱۱۸۵ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور گردش کار: معاون حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب دادخواست و لایحه شماره ۲۲۳۱۵ مورخ ۱۴۰۳/۱/۲۸ اعلام کرده است که: " مطابق مصوبه اصلاح شرایط عمومی انتصاب مدیران (تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری) انتصاب در سطح مدیریت میانی مستلزم داشتن ۲ سال تجربه در سمت های مدیریتی است و در سازمان اداری و استخدامی کشور، برخی از انتصابات بدون داشتن سابقه مدیریت دولتی اتفاق افتاده است. لازم به ذکر است در این خصوص حسب بررسی صورت گرفته، طبق نامه شماره ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی خطاب به معاون سرمایه انسانی سازمان، موضوع امکان انتصاب افراد بدون سمت مدیریتی دولتی در انتصاب به این سمت ها به شرح زیر استعلام شده است و سرپرست امور مدیریت مشاغل طی نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ اعلام داشته؛ « .... میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود.» بر اساس این نامه کمیته سرمایه انسانی سازمان در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ با انتصاب آقایان علی دستافر، فتاح آقازاده ده ده، محمدرضا ترکی بیوکی و مهدی ثنایی به دلیل این که نامبردگان دارای حداقل یک دوم تجارب پیش بینی شده در جدول شماره یک (مصوبه ۱۴۰۱/۳/۲) می باشند، موافقت نموده است. نامه سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی به شرح ذیل مغایر با قوانین و مقرّرات و نیز آرای متعدّد هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. اولاً مطابق جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری «هماهنگی در اظهار نظر و پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی در اجرا مفاد این قانون» از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است. در این خصوص هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقاطع زمانی مختلف و آرا متعدّدی ضمن تأکید بر صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی بر اظهار نظر در مورد ابهامات موجود در قوانین و مقرّرات، صرف نظر از محتوای اظهار نظر، مکاتبات مسیولین آن سازمان با دستگاه های اجرایی در پاسخ به استعلام ایشان را ابطال نموده است. از جمله این آرا می توان به موارد زیر اشاره نمود: الف- دادنامه شماره ۹۶۱۰۰۹۰۹۰۵۸۰۰۶۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۷/۴ (ابطال نامه سرپرست امور نظام های جبران خدمت معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور در خصوص مشمولین ماده ۱۰۹ و ۱۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری) ب- دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۴۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۷/۴ [۱۳۹۸/۷/۱۶] (ابطال نامه رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص ارتقا طبقه کارکنان) ج - دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۶۱۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۰ (ابطال نامه رییس امور آمار، برنامه ریزی و تأمین نیروی انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص انتقال و ماموریت کارکنان رسمی آزمایشی) د- دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۸۵۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۱۶ (ابطال نامه معاون امور حقوقی دولت متضمّن اظهار نظر در خصوص استعلام از محدود بودن یا نبودن حکم ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری) ه- دادنامه شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۲۳۳۰۸۸۷ مورخ ۱۴۰۲/۹/۷ (ابطال اعلام نظر معاون سرمایه انسانی در خصوص امکان مأموریت از دانشگاه آزاد و شهرداری ها به دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) براین اساس با توجّه به این که انتخاب و انتصاب مدیران در دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری باید از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر و با رعایت ماده ۵۴ این قانون صورت گیرد و دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای مصوبه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱ شورای عالی اداری و اصلاحات بعدی آن از جمله تبصره الحاقی به موجب مصوبه شماره ۳۸۶۰۶۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۷ و مصوبه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری در راستای ماده ۵۷ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده نامبرده صلاحیت اظهار نظر در خصوص استعلام صورت گرفته را نداشته و مقام شایسته استعلام و رفع ابهام از موضوع با شورای عالی اداری بوده از جهت مقام وضع با شورای توسعه مدیریت از جهت جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری و ذکر این موضوع در مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. ثانیاً، فارغ از موضوع صلاحیت، مصوبه شورای عالی اداری در خصوص انتصاب در بخش دولتی بوده و براساس ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده است و منطق این قانون نیز ارتقا مدیران یک دستگاه پس از طی سایر سطوح مدیریتی دستگاه می باشد. به طوری که در بند (الف) آن ماده مقرّر می دارد: «دستگاه های اجرایی موظّفند اقدامات زیر را انجام دهند: الف- در انتخاب و انتصاب افراد به پست های مدیریت حرفه ای، شرایط تخصّصی لازم را تعیین نموده تا افراد از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر ارتقا یابند. در مواردی که از این طریق امکان انتخاب وجود نداشته باشد، با برگزاری امتحانات تخصّصی لازم، انتخاب صورت می پذیرد.» بر این اساس سمت مدیریتی در بخش خصوصی جهت انتصاب با منطق قانونگذار ناسازگار است. لذا نمی توان عبارت «تجریه در سمت های مدیریتی» در مصوبه شورای عالی اداری را به مطلق تجربه در بخش خصوصی تفسیر نمود. همچنین در این مصوبه هر جا نیازمند ذکر تجربه در بخش خصوصی بوده به صراحت ذکر شده همان طور که در این مصوبه در خصوص حداقل تجربه خدمت عبارت «حداقل تجربه خدمت دولتی یا غیردولتی مرتبط» آورده شده است. در خصوص بند (ح) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل مصوّب ۱۳۷۰ این بند مربوط به احتساب سوابق غیردولتی مرتبط کارکنان دولت به عنوان سابقه قابل قبول می باشد و ارتباطی به موضوع انتصابات موضوع ماده (۵۴) قانون مدیریت خدمات کشوری ندارد هر چند در صورت ارتباط نیز با توجّه به ماده (۱۲۷) قانون مذکور این بند قابلیت استناد در این موضوع را ندارد. بنا به مراتب و در راستای تبصره (۲) ماده (۲) قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص شرایط انتصاب مدیران میانی به دلیل خروج از صلاحیت در هیات عمومی از تاریخ تصویب مورد تقاضا می باشد." متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: [box type="shadow" align="" class="" width=""] " نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ برادر ارجمند جناب آقای تفرشی معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی موضوع: شرایط انتصاب مدیران میانی با سلام و احترام؛ بازگشت به نامه ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ در مورد شرایط تجربه در سمت های مدیریتی برای انتصاب مدیران میانی به استحضار می رساند: سطوح مدیران حرفه ای در پست های سازمانی بر اساس ساختار سازمانی دستگاه های اجرایی تعیین می شود. با توجّه به این که بخش خصوصی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری نمی باشند، لذا در موضوع تجربه «سمت های مدیریتی» ذکر شده در تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ اصلاحیه جدول دستور العمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای (موضوع تصویب نامه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱) میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود. - سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور" [/box] در پاسخ به شکایت مذکور، رییس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۶۲۱۱۳ مورخ ۱۴۰۳/۷/۱ توضیح داده است که: " ۱- شاکی در دادخواست به استناد جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، رفع ابهامات اداری و استخدامی را از وظایف شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دانسته و بر این اساس مرجع صدور نامه مورد مناقشه را فاقد صلاحیت برشمرده است. عنایت دارند، جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مذکور، رفع ابهامات این قانون را در صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی قلمداد نموده است. این در حالی است که موضوع در خصوص مصوبه شورای عالی اداری است و این سازمان دبیرخانه شورای مزبور را به عهده دارد. بنابراین اولاً؛ از آرا هیات عمومی مورد استناد شاکی خروج موضوعی داشته و استناد شاکی به آنها بلاوجه بوده و ثانیاً سازمان اداری و استخدامی کشور به عنوان دبیرخانه شورای یادشده، صلاحیت رفع ابهام از مصوبات آن شورا را دارا می باشد. ۲- تعریف تجربه در بند (الف) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل آمده است: «مُراد از تجربه آن بخش از خدمات دولتی و یا غیردولتی مستخدم است که سبب افزایش مهارت مستخدم می گردد و ... ». در تصویب نامه یادشده آگاهانه به جای عبارت (سنوات خدمت) که بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ سابقه خدمت آن مدّت از سوابق خدمت کارمندان می باشد که در حالت اشتغال به صورت تمام وقت انجام شده و کسور مربوط را پرداخت نموده یا می نماید و ... ، از عبارت (تجربه) که با توجّه به تعاریف و مفهوم آن در نظام اداری، مدّت اشتغال چه در بخش خصوصی و چه دولتی که منجر به افزایش مهارت مستخدم برای انجام وظایف مربوط می شود، استفاده شده است و در واقع سال های اشتغال و مهارت افزایی در پُست و سمت های مدیریتی ملاک و شرط ارتقا قرار داده شده است نه صرفاً سال های تصدّی سمت های مدیریتی در بخش دولتی. ۳- در ستون اول جدول شماره یک تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری حداقل تجربه دولتی و غیردولتی مرتبط را درج نموده که غیردولتی اعم از عمومی غیردولتی و خصوصی بوده و بر این اساس، اطلاق عبارت «تجربه در سمت های مدیریتی» در ستون دوم جدول یک این تصویب نامه نیز اعم از تجربه مدیریت در بخش دولتی یا غیردولتی بوده که بخش خصوصی نیز یکی از شقوق غیردولتی می باشد. ۴- نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ امور مدیریت مشاغل این سازمان نیز از باب مفهوم «تجربه»، همچنان که در آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل، سوابق تجربی مرتبط بخش خصوصی قابل احتساب است، رعایت بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اخیرالذکر را که بخشی از سوابق تجربی مرتبط بخشی خصوصی، متضمّن لحاظ سوابق تجربی مدیریتی در آن بخش نیز بوده را یادآور شده که این امر بر اساس وظیفه ذاتی امور مارالاشاره بوده و مخالفتی با قوانین و مقرّرات ندارد. با عنایت به مطالب معنونه، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی مقرره مورد شکایت در مقام اعتباربخشی به سنوات تجربی مدیریت حرفهای در مشاغل غیردولتی و بخش خصوصی صادر شده و این در حالی است که اختیار پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است و هیات عمومی دیوان عدالت اداری در موارد متعدّدی بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور را به دلیل خروج از حدود اختیار قانونی در این قبیل موارد ابطال کرده است، بنابراین مقرره مورد اعتراض به دلیل خروج از حدود صلاحیت قانونی مستند به بند یک ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال میشود. این رای براساس ماده ۹۳ قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب ۱۴۰۲/۲/۱۰) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است. احمدرضا عابدی- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری ماده 48 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ اجرای کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه نظام اعتراض به آرای کمیسیون رسیدگی به امور عدم صلاحیت کمیسیون کارگری فرمانداری رأی عدم ابطال بخشنامه معاون اول رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صدور مجوز به کارگیری نیرو دردهیاری ها تسهیل پرداخت بیمه بیکاری رسیدگی اختلافات مربوط به عنوان شغلی طرح دعوای مستقل «احراز وقوع تخلف» کاهش ساعت کاری زنان شاغل احتساب ایام خدمت در هم زمانی تحصیل بازنشستگی معلولان تابع قانون کار رأی وحدت رویه در خصوص فوق العاده سختی ابطال سختی کار کارکنان رسیدگی به تخلفا ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی اس ابطال فوق العاده سختی کار ذیحسابان ابطال فوق العاده سختی محیط کار سازمان ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی ابطال فوق العاده سختی کار شاغلین در واح رأی در خصوص عدم ابطال بخشنامه قوه قضائیه ابطال مواد ۹۲ و ۹۳ آیین نامه اجرایی ماده ابطال مصوبه طرح غربالگری مصوب هیئت عال عدم ابطال اعطای تسهیلات عدم ابطال بخشنامه اصلاح عناوین شغلی دستورالعمل تأمین اجتماعی معلمین ابطال مصوبه ممنوعیت دعوت به مصاحبه بخشنامه فهرست مراجع و تصمیمات خارج از ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات عدم ابطال عضویت بازرس کل استان شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ابطال مصوبات استخدام از محل ۵ درصد تعریف نهاد عمومی غیردولتی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور بخشنامه لزوم اجرای تبصره ماده ۱۱ قانون دیوان عدالت اداری بودجه عمومی کشور در صندوق های بازنشست امکان طرح مجدد موضوع در هیات ماده ۲۵۱ فوق العاده مناطق کمتر توسعه یافته رای در خصوص درخواست ابطال سطح محرمانگی فوق العاده خاص سازمان پزشکی قانونی و انتقال خون جزء مزایای مستمر نیست دستورالعمل اجرایی موضوع تبصره ماده ۴ قانون دیوان عدالت اداری شکایات از آرای شورای انتظامی نظام مهندسی ساختمان کشور رأی در خصوص عدم صلاحیت دیوان شکایات از آرای شورای انتظامی نظام محدودیت ذخیره مرخصی کارکنان دولت ابطال ممنوعیت ادامه تحصیل کارکنان نظر مشورتی در خصوص اثر دستور موقت رأی وحدت رویه در خصوص اصلاح حکم بازنشستگی براساس ماده ۹ قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی ابطال بخشنامه محدود کردن پرداخت کمک فهرست برخی از موسسات و شرکت های خارج از صلاحیت دیوان عدالت اداری اصلاح فرایند صدور پروانه های ساختمانی پرداخت مزایای مناطق عملیاتی دفاع مقدس ابطال نظر شمولیت حق عائله مندی رأی وحدت رویه در خصوص عدم لزوم ثبت درخواست](https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/12/دادنامه-هیئت-عمومی-دیوان-عدالت-اداری-390x220.webp)



