رأی در خصوص درخواست ابطال بخشنامه نحوه اِعمال تفاوت تطبیق سالهای ۹۷ و ۹۸ در سال ۱۴۰۱
در خصوص درخواست ابطال بخشنامه نحوه اِعمال تفاوت تطبیق سالهای ۹۷ و ۹۸ در سال ۱۴۰۱ (دادنامه شماره ۹۱۰ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۰۲ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری)
شماره دادنامه: ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۹۱۰
تاریخ دادنامه: ۱۴۰۱/۱۲/۰۲
هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
* شماره پرونده : هـ ع؍ ۰۱۰۱۱۳۱ – ۰۱۰۱۱۳۲ – ۰۱۰۱۱۳۳ -۰۱۰۱۱۳۵ – ۰۱۰۱۲۹۰
* شاکی : آقایان و خانمها احمد غزنینی / فرشته دیوکان / محمد صفائی پور / حسن نگهبان کراتی / گروهی از کارکنان شهرداری دولت آباد به نمایندگی عصمت قربانیان
*طرف شکایت : سازمان اداری و استخدامی کشور، سازمان برنامه و بودجه کشور
*موضوع شکایت و خواسته : ابطال قسمتی از بند یک بخشنامه شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۰۷؍ ۰۴/ ۱۴۰۱ مشترک سازمان اداری و استخدامی و سازمان برنامه و بودجه کشور
عدم ابطال بخشنامه نحوه اِعمال تفاوت تطبیق سالهای ۹۷ و ۹۸ در سال ۱۴۰۱
* شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان اداری و استخدامی کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور به خواسته فوق الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد :
«مبلغ ریالی ناشی از اجرای بند(۹) تصویب نامه شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ هیئت وزیران معادل مبالغ تعیین شده در آخرین حکم کارگزینی کارمندان در سال ۱۴۰۰ بر مبنای مفاد تصویب نامه شماره ۱۷۷۹۹؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ۲۱؍۲؍۱۴۰۰هیئت وزیران و اصلاحات بعدی آن بدون تغییر باقی میماند و در یک ردیف در احکام کارگزینی کارمندان درج میگردد.
این رقم ریالی مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمیشود»
*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
مطابق بند ۷ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۳۹۸ هیئت محترم وزیران به شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸ مقرر گردید مبلغ مابهالتفاوت ریالی افزایش حقوق و مزایای مستمر کلیه کارمندان پس از اعمال ضریب حقوق موضوع این تصویبنامه، در سقف امتیازات مندرج در آخرین حکم کارگزینی آنها در سال ۱۳۹۷، نسبت به چهارمیلیون و چهارصد هزار (۴.۴۰۰.۰۰۰) ریال، پس از تبدیل به امتیاز به مأخذ ضریب سال ۱۳۹۸ موضوع این تصویبنامه، در حکم کارگزینی آنها در ردیف جداگانهای با عنوان “تفاوت تطبیق بند (ی) تبصره (۱۲) قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور” درج و مشمول افزایش حقوق سالهای آتی خواهد بود و در محاسبه اقلام پرداختی که حقوق ثابت مبنای محاسبه آنها میباشد نظیر فوقالعاده اضافهکار ساعتی، فوقالعاده ویژه، پاداش پایان خدمت و غیره احتساب خواهد شد.
همچنین در بند ۸ همین تصویب نامه مقرر گردیده مبلغ ریالی ناشی از اعمال ضریب تعدیل سال ۱۳۹۷ موضوع بند (۷) تصویبنامه شماره ۱۴۸۹۶؍ت۵۵۳۱۳هـ مورخ ۱۶؍۲؍۱۳۹۷ و اصلاحات بعدی آن در آخرین حکم کارگزینی سال ۱۳۹۷ کارکنان، پس از تبدیل به امتیاز به مأخذ ضریب هزار و هفتصد و نود و هفت (۱۷۹۷) سال ۱۳۹۷، با اعمال ضریب سال ۱۳۹۸، به عنوان “تفاوت جزء (۱) بند (الف) تبصره (۱۲) قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور” در حکم کارگزینی آنها در ردیف جداگانهای درج و مشمول افزایش حقوق سالهای آتی خواهد بود و در محاسبه اقلام پرداختی که حقوق ثابت مبنای محاسبه آنها میباشد نظیر فوقالعاده اضافه کار ساعتی، فوقالعاده ویژه، پاداش پایان خدمت و غیره احتساب خواهد شد
در بند ۹ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۳۹۹ هیئت محترم وزیران ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ صراحتاً قید گردیده که مبالغ ناشی از اجرای بندهای (۷) و (۸) تصویب نامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۳؍۱۳۹۸ و اصلاحات بعدی آن مشمول افزایش این آیین نامه میباشد.
-در تبصره بند ۵ تصویب نامه افزایش حقوق ۱۴۰۰ هیئت محترم وزیران به شماره ۸۰۱۳؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۹؍۱؍۱۴۰۰ نیز هر چند ابتدا مبالغ ناشی از اجرای بندهای ۷ و ۹ تصویب نامه ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ و اصلاحات بعدی آن در این تفاوت تطبیق تجمیع و قابل اعمال دانسته بود اما پس از اعتراض کارمندان دولت طبق اصلاحیه شماره ۱۷۷۹۹؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۱؍۲؍۱۴۰۰ صراحتاً با اصلاح بند ۵ مبالغ ناشی از اجرای بند ۹ تصویب نامه شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۳۰؍۱؍۱۳۹۹ را مشمول افزایش این تصویب نامه دانسته است.
-در تبصره بند ۵ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۴۰۱ هیئت محترم وزیران اعلام شده مبالغ ریالی ناشی از اجرای بندهای ۵ و ۶ تصویب نامه شماره ۸۰۱۳؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۹؍۱؍۱۴۰۰ و اصلاحات بعدی آن و بند ۷ تصویبنامه شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ و اصلاحات بعدی آن را پس از اعمال در محاسبه تفاوت تطبیق موضوع این بند در این تفاوت تطبیق تجمیع و قابل اعمال می باشد.
-متاسفانه در کمال ناباوری سازمان اداری و استخدامی و برنامه و بودجه کشور در بخشنامه مشترکی به شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۷؍۴؍۱۴۰۱ تحت عنوان دستورالعمل اجرای تبصره ذیل بند ۵ مصوبه افزایش حقوق ۱۴۰۱ با موضوع تعیین تکلیف بندهای دوقلو اعلام نموده که با توجه به تعدد استعلامات و ابهامات دستگاه های اجرایی در خصوص تبصره ذیل بند ۵ تصویب نامه شماره ۲۱۴۸۷؍ت۵۹۸۲۶هـ مورخ ۱۵؍۲؍۱۴۰۱ هیئت محترم وزیران بدین وسیله نحوه اجرای بند مذکور به شرح ذیل ابلاغ میگردد:
۱-مبلغ ریالی ناشی از اجرای بند(۹) تصویبنامه شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ هیئت وزیران معادل مبالغ تعیین شده در آخرین حکم کارگزینی کارمندان در سال ۱۴۰۰ بر مبنای مفاد تصویبنامه شماره ۱۷۷۹۹؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۱؍۲؍۱۴۰۰ هیئت وزیران و اصلاحات بعدی آن بدون تغییر باقی میماند و در یک ردیف در احکام کارگزینی کارمندان درج میگردد.
این رقم ریالی مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمیشود ولی در محاسبه اقلام پرداختی که حقوق ثابت مبنای محاسبه آنها میباشد، نظیر فوقالعاده اضافه کار، فوقالعاده ویژه، پاداش پایان خدمت و… احتساب خواهد شد.
با عنایت به اینکه قسمتی از بند یک بخشنامه ۲۳۶۵۵ مورخ ۴؍۱؍۱۴۰۱ مشترک سازمان اداری و استخدامی و دو تبصره آن که اعلام داشته بندهای دو قلو بدون تغییر باقی می ماند و در یک ردیف در احکام کارگزینی کارمندان درج می گردد. این رقم ریالی مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمی شود به دلایل ذیل برخلاف قانون بودجه سال ۱۴۰۱ و تصویب نامه های هیئت محترم وزیران صادر شده است بدواً تقاضای صدور دستور موقت مبنی بر توقف اجرا و رسیدگی و صدور حکم به ابطال آن را دارم.
الف) در این بند سازمان اداری استخدامی و برنامه بودجه کل کشور اعلام داشته اند مبالغ ریالی ناشی از اجرای بند ۹ تصویب نامه سال ۱۳۹۹ بر مبنای مفاد تصویب نامه سال ۱۴۰۰ و اصلاحات بعدی آن بدون تغییر می ماند و در یک ردیف جداگانه ای در احکام کارگزینی کارمندان درج می گردد. گویا دوستان و کارشناسان محترم سازمان محترم اداری و استخدامی و برنامه و بودجه فقط با توجه به مفاد تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۴۰۰ اظهار نظر فرموده و هیچ توجهی به اصلاحیه شماره ۱۷۷۹۹؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۱؍۲؍۱۴۰۰ هیئت محترم وزیران نداشته اند که به وضوح اعلام شده تصویب نامه شماره ۸۰۱۳؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۱؍۱؍۱۴۰۰ به شرح ذیل اصلاح میشود.
۱- تبصره بند ۵ حذف می شود.
۲- متن زیر به عنوان بند ۵ به تصویب نامه مذکور اضافه و شماره بندهای (۵)، (۶)، (۷) و (۸) به شماره های (۶)، (۷)، (۸) و (۹) اصلاح می شود.
۵- مبلغ ناشی از اجرای بند ۹ تصویب نامه شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳ و مورخ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ مشمول افزایش این تصویبنامه میباشد.
ب) مطابق بند یک قسمت الف تبصره ۱۲ قانون بودجه ۱۴۰۱ کل کشور افزایش حقوق گروه های مختلف حقوق بگیر در دستگاه های اجرایی موضوع ماده ۲۹ قانون بودجه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و همچنین نیروهای مسلح و وزارت اطلاعات و .. به میزان ده درصد براساس آخرین حکم کارگزینی اعلام داشته است و چنانچه مطابق این بخش نامه جدید سازمان اداری و استخدامی و برنامه و بودجه بندهای دو قلو که جزیی از حکم سال گذشته می باشند بدون تغییر بماند و مشمول افزایش ده درصد نگردد. عملاً حکم کارگزینی سال ۱۴۰۱ به نسبت سال قبل کمتر از ده درصد و حدود ۸ تا ۹ درصد افزایش خواهد داشت که این بر خلاف قانون بودجه ۱۴۰۱ کل کشور و تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۴۰۱می باشد.
ج) مطابق بندهای ۷و ۸ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۳۹۸ به شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸ و بند ۹ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۳۹۹ به شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ هیئت محترم وزیران و اصلاحیه تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۴۰۱ به شماره ۱۷۷۹۹؍ت۵۸۷۰۸هـ مورخ ۲۱؍۲؍۱۴۰۰ به صراحت بندهای دوقلو را مشمول افزایش سالیانه دانسته و حتی در تبصره بند ۵ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۴۰۱ به شماره ۲۱۴۸۷؍ت۵۹۸۲۶هـ مورخ۱۵؍۲؍۱۴۰۱ اعلام نشده است که بندهای دوقلو مشمول افزایش حقوق سالیانه نیست و هیچ اختیاری به سازمان اداری و استخدامی و برنامه و بودجه جهت صدور بخش نامه یا دستورالعمل در این خصوص داده نشده است و حتی اگر بر حسب وظیفه اختیار رفع ابهام مصوبات را داشته باشند، هیچ کدام از دو سازمان مذکور اختیار کاهش یا افزایش درصد افزایش حقوق مصوب مجلس و تصویب نامه هیئت وزیران را ندارند که بر این اساس بدون تغییر گذاشتن بندهای دوقلو برخلاف تصویب نامه های فوق الاشاره بوده و بخشنامه نمی تواند برخلاف تصویب نامه هیئت وزیران و مصوبه مجلس صادر گردد.
۴-از زمان ابلاغ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۴۰۱ در مورخ ۱۵؍۲؍۱۴۰۱ تا صدور بخش نامه رفع ابهام مشترک سازمان اداری و استخدامی و برنامه و بودجه در مورخ۷؍۴؍۱۴۰۱ که زمانی حدود دو ماه می باشد اکثر دستگاه های اجرایی اقدام به صدور احکام کارگزینی با احتساب افزایش بندهای دو قلو و حتی پرداخت حقوق براساس احکام جدید نمودهاند. که این فرآیند هزینههای نجومی اعم از پرسنلی، سیستم و کاغذ و غیره از بیت المال را در برداشته است و در صورت اصلاح احکام براساس این بخش نامه همه این هزینه ها مجدداً بر بیت المال تحمیل شده و چنانچه بخش نامه مورد اعتراض در دیوان محترم عدالت اداری ابطال گردد هزینه های مذکور برای بار سوم بر بیت المال مسلمین تحمیل می گردد.
مع الوصف مستنداً به موارد معنونه فوق الذکر و در راستای جلوگیری از تضییع بیت المال و از آنجا که قسمت مورد اعتراض بند یک بخشنامه مشترک سازمان اداری و استخدامی و برنامه و بودجه و دو مثال آن برخلاف قانون و خارج از اختیارات دو مرجع مذکور می باشد. بدواً تقاضای صدور دستور موقت مبنی بر جلوگیری و توقف اجرای بخش نامه شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۷؍۴؍۱۴۰۱ مشترک سازمان اداری استخدامی و برنامه و بودجه کشور و رسیدگی و صدور حکم مبنی بر ابطال قسمتی از بند یک بخش نامه مذکور که اعلام داشته (مبلغ ناشی از اجرای بند ۹ تصویب نامه شماره ۳۷۱۸؍ت۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ معادل مبلغ تعیین شده در آخرین حکم کارگزینی کارمندان در سال ۱۴۰۰ بدون تغییر باقی می ماند و در یک ردیف در احکام کارگزینی کارمندان درج می گردد و این رقم ریالی مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمی شود) و همچنین ابطال هر دو مثال بخش نامه مذکور را مستنداً به موراد فوق الاشاره مورد استدعاست.
توضیحات: در خصوص درخواست شکات مبنی بر صدور دستور موقت مبنی بر جلوگیری و توقف اجرای بخش نامه شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۷؍۴؍۱۴۰۱ مشترک سازمان اداری استخدامی و برنامه و بودجه کشور، موضوع به شعبه ۴۵ بدوی دیوان عدالت اداری ارجاع و نسبت به تقاضای دستور موقت مورد نظر شکات اتخاذ تصمیم گردیده و درخواست مذکور مورد موافقت واقع نشده است.
*خلاصه مدافعات طرف شکایت:
سازمان برنامه و بودجه کشور تا زمان تنظیم گزارش پاسخی ارسال ننموده است.
سازمان اداری و استخدامی کشور در پاسخ به شکایت شکات طی لایحه ای اظهار داشته:
بخشنامه مشترک شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۰۷/ ۰۴/ ۱۴۰۱ سازمان اداری و استخدامی کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور، درجهت رفع ابهام از تبصره ذیل بند (۵) تصویبنامه شماره ۲۱۴۸۷ /ت۵۹۸۲۶ه مورخ ۱۵/۰۲/۱۴۰۱ هیات وزیران صادر شده است ضمن اینکه چون مصوبه اخیرالذکر بنابه پیشنهاد مشترک سازمان های مزبور، به تصویب هیئت وزیران رسیده است، بنابراین، صدور بخشنامه به منظور تنویر مصوبه پیشنهادی، اقدامی برخلاف قوانین و مقررات و رویه های اداری، تلقی نمی گردد.
مستنبط از عبارت «تجمیع و قابل اعمال» مندرج در تبصره بند (۵) تصویبنامه شماره ۲۱۴۸۷/ت۵۹۸۲۶ه مورخ ۱۵؍۲؍۱۴۰۱ هیئت وزیران، چون مبالغ ریالی ناشی از اجرای بندهای (۵) و (۶) مصوبه شماره ۸۰۱۳/ت۵۸۷۰۸ه مورخ ۲۹/۰۱/۱۳۹۹ و اصلاحات بعدی آن و بند ( ۷) تصویبنامه شماره ۳۷۱۸/ت۵۷۵۹۳ه مورخ ۲۰/۰۱/ ۱۳۹۹ هیئت وزیران و اصلاحات بعدی آن، مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمی گردد، فلذا، بالتبع، مبالغ ریالی ناشی از اجرای بند ( ۹) مصوبه اخیرالذکر نیز در آخرین حکم کارگزینی کارمندان بدون تغییر باقی می ماند و مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نخواهد شد.کما این که؛ در سال ۱۴۰۰ حکم مشابهی در بند (۵) و تبصره ذیل مصوبه شماره ۸۰۱۳ /ت ۵۸۷۰۸ ه مورخ ۲۹ / ۰۱ / ۱۳۹۹ هیئت وزیران پیش بینی شده بود که متعاقباً بنا به مصالح نظام اداری و در جهت ترمیم حقوق کارمندان، مصوبه مذکور طی تصویبنامه شماره ۱۷۷۹۹ /ت ۵۸۷۰۸ ه مورخ ۲۱ / ۰۲ / ۱۴۰۰ توسط هیئت وزیران اصلاح و ارقام ریالی مذکور در مصوبات مورداشاره، مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۰ قرار گرفت. نتیجه آنکه، اقدام سازمان های اداری و استخدامی کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور (صدور بخشنامه مشترک شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۰۷ / ۰۴ / ۱۴۰۱) به طور صحیح و منطقی صورت گرفته و هیچگونه تخطی از قوانین و مقررات در این زمینه مشاهده نمی شود.
شایان ذکر است هرگونه تغییر در افزایش ارقام ریالی موضوع تصویبنامه شماره ۲۱۴۸۷ /ت ۵۹۸۲۶ ه مورخ ۱۵ / ۰۲ / ۱۴۰۱ هیئت وزیران، صرفاً با تصویب و ابلاغ همان هیئت، امکان پذیر می باشد.
باتوجه به مراتب فوق، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد.
پرونده شماره هـ ع؍۰۱۰۱۱۳۱ مبنی بر تقاضای ابطال قسمتی از بند یک بخشنامه شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۰۷ / ۰۴ / ۱۴۰۱ مشترک سازمان اداری و استخدامی و سازمان برنامه و بودجه کشور که اعلام می دارد: «مبلغ ریالی ناشی از اجرای بند (۹) تصویب نامه شماره ۳۷۱۸ / ت ۵۷۵۹۳ ه مورخ ۲۱ / ۰۲ / ۱۴۰۰ هیئت وزیران و اصلاحات بعدی آن بدون تغییر باقی می ماند و در یک ردیف در احکام کارگزینی کارمندان درج می گردد. این رقم ریالی مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمی شود» و هر دو تبصره بخشنامه مذکور متعاقب طرح در جلسه مورخ ۱۸؍۱۰؍۱۴۰۱ هیأت تخصصی استخدامی و اتخاذ تصمیم مبنی بر دعوت از نمایندگان سازمان های فوق مجدداً در جلسه مورخ ۲؍۱۱؍۱۴۰۱ با حضور نمایندگان سازمان های مزبورمورد رسیدگی قرار گرفت و اعضای هیأت به اتفاق به شرح ذیل اعلام نظر نمودند:
رای هیأت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
اولاً: بخشنامه مورد شکایت، در راستای تبصره بند ۵ تصویب نامه شماره ۲۱۴۸۷؍ت۵۹۸۲۶هـ مورخ ۱۵؍۲؍۱۴۰۱ هیأت وزیران که مقرر داشته: «مبلغ ناشی از اجرای بندهای ۵ و ۶ تصویب نامه شماره ۳۷۱۸؍۵۷۵۹۳هـ مورخ ۲۰؍۱؍۱۳۹۹ و اصلاحات بعدی آن پس از اعمال در محاسبه تفاوت تطبیق موضوع این بند، در این تفاوت تطبیق تجمیع و قابل اعمال میباشد.» است.
ثانیاً: تفاوت تطبیق با توجه به احکام قوانین بودجه سنواتی در حکم حقوق، ثابت و بدون تغییر باقی می ماند و لذا مبالغی که در محاسبه تفاوت تطبیق مندرج در حکم اعمال می شوند قاعدتاً نباید مشمول افزایش گردند.
ثالثاً: بخشنامه مورد شکایت در واقع اثر مترتب بر حکم تبصره بند ۵ تصویبنامه شماره ۲۴۱۸۷؍ت۵۹۸۲۶هـ مورخ ۱۵؍۲؍۱۴۰۱ هیأت وزیران را تبیین نموده است.
رابعاً: اصل بر مستهلک شدن تفاوت تطبیق با افزایش های بعدی می باشد و عدم استهلاک آنها و یا حتی اعمال ضریب افزایش سنواتی نسبت به آنها نیازمند تصریح قانونی است به عنوان مثال در تبصره ماده ۷۸ قانون مدیریت خدمات کشوری مقرر شده بود که تفاوت تطبیق موضوع این تبصره ضمن درج در حکم حقوقی با ارتقاهای بعدی مستهلک می گردد (البته این تفاوت تطبیق به موجب حکم جزء ب بند ۱۱ قانون بودجه سال ۱۳۸۸ کل کشور که در احکام قانون بودجه سال های بعد نیز تکرار شده ثابت باقی مانده است)
بند های ۷ و ۸ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۳۹۸ (موضوع تصویب نامه شماره ۸۷۲۴/ت۵۶۴۸۵ه مورخ ۳۱/۰۱/۱۳۹۸) که «تفاوت تطبیق بند ی تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۸ کل کشور» و «تفاوت جزء ۱ بند الف تبصره ۱۲ قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور» را مشمول افزایش حقوق سال های آتی دانسته و این امردرتصویب نامه های افزایش حقوق سالهای ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ (به موجب اصلاحیه موضوع تصویب نامه شماره ۱۷۷۹۹؍ت۵۸۷۰۸ه مورخ ۲۱؍۲؍۱۴۰۰) هم رعایت گردیده در این زمینه تصور حق مکتسبه ای برای مشمولین ایجاد نموده است در حالی که، اصل بر عدم اعمال افزایش ضریب حقوق بر تفاوت تطبیق ها می باشد حال آن که با اعمال تفاوت تطبیق و متعاقباً اعمال افزایش ضریبهای حقوق در هر سال، فاصله دریافتی مابین مستخدمین پیش از سال ۱۳۹۸ و پس از آن افزایش یافته و در هر سال این افزایش بیشتر و بیشتر شده تا اینکه در نهایت هیئت وزیران در بند ۵ مصوبه شماره ۲۱۴۸۷/ت۵۹۸۲۶ه مورخ ۱۵ / ۰۲ / ۱۴۰۱ به اعمال افزایش ضریب حقوق سال به تفاوت تطبیق های سال های گذشته نظر نداشته و به همین جهت آن را عامدانه بیان ننموده و همانند سال های گذشته تصریح نکرده است و متعاقباً سازمان اداری و استخدامی کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور در مصوبه مشترک خود (که مورد اعتراض شکات می باشد)، ضمن به رسمیت شناختن تفاوت تطبیقها، آنها را مشمول افزایش ضریب حقوق سال ۱۴۰۱ ندانستهاند.
خامساً: اعمال افزایش ضریب حقوق سالانه بر تفاوت تطبیق های بندهای ۷ و ۸ تصویب نامه افزایش حقوق سال ۱۳۹۸ (موضوع تصویب نامه شماره ۸۷۲۴؍ت۵۶۴۸۵هـ مورخ ۳۱؍۱؍۱۳۹۸) همان گونه که توضیح داده شد باعث افزایش تفاوت حقوق و مزایای کارکنانی که قبل از سال ۱۳۹۸ استخدام شده اند با کارکنانی که بعد از سال ۱۳۹۸ استخدام گردیده اند می گردد که این امر خود نوعی تبعیض ناروا است و مغایر بند ۹ اصل سوم قانون اساسی می باشد.
با عنایت به مراتب فوق قسمتی از بند یک بخشنامه شماره ۲۳۶۵۵ مورخ ۷؍۴؍۱۴۰۰ مشترک سازمان اداری و استخدامی کشور و سازمان برنامه و بودجه کشور که اعلام می دارد: «مبلغ ریالی ناشی از اجرای بند ۹ تصویب نامه شماره ۳۷۱۸؍ت ۵۷۵۹۳ مورخ ۲۱؍۲؍۱۴۰۰ هیأت وزیران و اصلاحات بعدی آن بدون تغییر باقی می ماند و در یک ردیف در احکام کارگزینی کارمندان درج می گردد. این رقم ریالی مشمول افزایش ضریب سال ۱۴۰۱ نمی شود» قابل ابطال نمی باشد.
این رأی به استناد بند ب ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رئیس دیوان عدالت اداری یا ۱۰ نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
علی اکابری- رئیس هیأت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
eitaa.com/Shenasname
?بله
https://ble.ir/Shenasname
?روبیکا
https://rubika.ir/shenasname
?سروش
splus.ir/Shenasname
![ابطال مصوبه تجویز پرداخت مازاد از سقف پرداختی به کارکنان برجسته و سرآمد و مأموریت به بخش غیردولتی 1 ابطال ماده ۱۹ آیین نامه نحوه تشکیل مجا ابطال دستورالعمل شماره 3 روابط کار تسری عرف بـه شرایط استفاده از مرخصی عدم احتساب اضافه کار در پاداش پایان ابطال محاسبه مزایای اقلیمی و متغیر رأی ابطال بند 5 دستورالعمل شماره 22 برقراری سنوات ارفاقی مشاغل سخت و زیان آور ادنامه شماره ۷۷۲ مورخ ۱۵/۵/۱۳۹۹ هیئت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری عدم ابطال بخشنامه بومی گزینی دادنامه شماره ۱۰ مورخ ۱۶/۱/۱۴۰۰ هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری ابطال آیین نامه پرداخت حقوق و مزایا ابطال مصوبه تجویز پرداخت مازاد موافقت کتبی استاندار برای انتخاب رئیس نحوه جبران خدمت مشاغل در روزهای تعطیل صلاحیت معاونت حقوقی ریاست جمهوری تکرار تصویب مصوبات مغایر با آرای هیأت ابطال نامه سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص امکان انتصاب بر اساس سنوات مدیریتی در بخش غیردولتی و خصوصی شماره دادنامه: ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۹۴۴۸ تاریخ دادنامه: ۱۴۰۵/۴/۹ شماره پرونده: ۰۳۰۱۱۸۵ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور گردش کار: معاون حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب دادخواست و لایحه شماره ۲۲۳۱۵ مورخ ۱۴۰۳/۱/۲۸ اعلام کرده است که: " مطابق مصوبه اصلاح شرایط عمومی انتصاب مدیران (تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری) انتصاب در سطح مدیریت میانی مستلزم داشتن ۲ سال تجربه در سمت های مدیریتی است و در سازمان اداری و استخدامی کشور، برخی از انتصابات بدون داشتن سابقه مدیریت دولتی اتفاق افتاده است. لازم به ذکر است در این خصوص حسب بررسی صورت گرفته، طبق نامه شماره ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی خطاب به معاون سرمایه انسانی سازمان، موضوع امکان انتصاب افراد بدون سمت مدیریتی دولتی در انتصاب به این سمت ها به شرح زیر استعلام شده است و سرپرست امور مدیریت مشاغل طی نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ اعلام داشته؛ « .... میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود.» بر اساس این نامه کمیته سرمایه انسانی سازمان در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ با انتصاب آقایان علی دستافر، فتاح آقازاده ده ده، محمدرضا ترکی بیوکی و مهدی ثنایی به دلیل این که نامبردگان دارای حداقل یک دوم تجارب پیش بینی شده در جدول شماره یک (مصوبه ۱۴۰۱/۳/۲) می باشند، موافقت نموده است. نامه سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی به شرح ذیل مغایر با قوانین و مقرّرات و نیز آرای متعدّد هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. اولاً مطابق جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری «هماهنگی در اظهار نظر و پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی در اجرا مفاد این قانون» از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است. در این خصوص هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقاطع زمانی مختلف و آرا متعدّدی ضمن تأکید بر صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی بر اظهار نظر در مورد ابهامات موجود در قوانین و مقرّرات، صرف نظر از محتوای اظهار نظر، مکاتبات مسیولین آن سازمان با دستگاه های اجرایی در پاسخ به استعلام ایشان را ابطال نموده است. از جمله این آرا می توان به موارد زیر اشاره نمود: الف- دادنامه شماره ۹۶۱۰۰۹۰۹۰۵۸۰۰۶۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۷/۴ (ابطال نامه سرپرست امور نظام های جبران خدمت معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور در خصوص مشمولین ماده ۱۰۹ و ۱۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری) ب- دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۴۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۷/۴ [۱۳۹۸/۷/۱۶] (ابطال نامه رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص ارتقا طبقه کارکنان) ج - دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۶۱۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۰ (ابطال نامه رییس امور آمار، برنامه ریزی و تأمین نیروی انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص انتقال و ماموریت کارکنان رسمی آزمایشی) د- دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۸۵۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۱۶ (ابطال نامه معاون امور حقوقی دولت متضمّن اظهار نظر در خصوص استعلام از محدود بودن یا نبودن حکم ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری) ه- دادنامه شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۲۳۳۰۸۸۷ مورخ ۱۴۰۲/۹/۷ (ابطال اعلام نظر معاون سرمایه انسانی در خصوص امکان مأموریت از دانشگاه آزاد و شهرداری ها به دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) براین اساس با توجّه به این که انتخاب و انتصاب مدیران در دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری باید از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر و با رعایت ماده ۵۴ این قانون صورت گیرد و دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای مصوبه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱ شورای عالی اداری و اصلاحات بعدی آن از جمله تبصره الحاقی به موجب مصوبه شماره ۳۸۶۰۶۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۷ و مصوبه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری در راستای ماده ۵۷ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده نامبرده صلاحیت اظهار نظر در خصوص استعلام صورت گرفته را نداشته و مقام شایسته استعلام و رفع ابهام از موضوع با شورای عالی اداری بوده از جهت مقام وضع با شورای توسعه مدیریت از جهت جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری و ذکر این موضوع در مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. ثانیاً، فارغ از موضوع صلاحیت، مصوبه شورای عالی اداری در خصوص انتصاب در بخش دولتی بوده و براساس ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده است و منطق این قانون نیز ارتقا مدیران یک دستگاه پس از طی سایر سطوح مدیریتی دستگاه می باشد. به طوری که در بند (الف) آن ماده مقرّر می دارد: «دستگاه های اجرایی موظّفند اقدامات زیر را انجام دهند: الف- در انتخاب و انتصاب افراد به پست های مدیریت حرفه ای، شرایط تخصّصی لازم را تعیین نموده تا افراد از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر ارتقا یابند. در مواردی که از این طریق امکان انتخاب وجود نداشته باشد، با برگزاری امتحانات تخصّصی لازم، انتخاب صورت می پذیرد.» بر این اساس سمت مدیریتی در بخش خصوصی جهت انتصاب با منطق قانونگذار ناسازگار است. لذا نمی توان عبارت «تجریه در سمت های مدیریتی» در مصوبه شورای عالی اداری را به مطلق تجربه در بخش خصوصی تفسیر نمود. همچنین در این مصوبه هر جا نیازمند ذکر تجربه در بخش خصوصی بوده به صراحت ذکر شده همان طور که در این مصوبه در خصوص حداقل تجربه خدمت عبارت «حداقل تجربه خدمت دولتی یا غیردولتی مرتبط» آورده شده است. در خصوص بند (ح) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل مصوّب ۱۳۷۰ این بند مربوط به احتساب سوابق غیردولتی مرتبط کارکنان دولت به عنوان سابقه قابل قبول می باشد و ارتباطی به موضوع انتصابات موضوع ماده (۵۴) قانون مدیریت خدمات کشوری ندارد هر چند در صورت ارتباط نیز با توجّه به ماده (۱۲۷) قانون مذکور این بند قابلیت استناد در این موضوع را ندارد. بنا به مراتب و در راستای تبصره (۲) ماده (۲) قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص شرایط انتصاب مدیران میانی به دلیل خروج از صلاحیت در هیات عمومی از تاریخ تصویب مورد تقاضا می باشد." متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: [box type="shadow" align="" class="" width=""] " نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ برادر ارجمند جناب آقای تفرشی معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی موضوع: شرایط انتصاب مدیران میانی با سلام و احترام؛ بازگشت به نامه ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ در مورد شرایط تجربه در سمت های مدیریتی برای انتصاب مدیران میانی به استحضار می رساند: سطوح مدیران حرفه ای در پست های سازمانی بر اساس ساختار سازمانی دستگاه های اجرایی تعیین می شود. با توجّه به این که بخش خصوصی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری نمی باشند، لذا در موضوع تجربه «سمت های مدیریتی» ذکر شده در تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ اصلاحیه جدول دستور العمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای (موضوع تصویب نامه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱) میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود. - سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور" [/box] در پاسخ به شکایت مذکور، رییس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۶۲۱۱۳ مورخ ۱۴۰۳/۷/۱ توضیح داده است که: " ۱- شاکی در دادخواست به استناد جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، رفع ابهامات اداری و استخدامی را از وظایف شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دانسته و بر این اساس مرجع صدور نامه مورد مناقشه را فاقد صلاحیت برشمرده است. عنایت دارند، جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مذکور، رفع ابهامات این قانون را در صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی قلمداد نموده است. این در حالی است که موضوع در خصوص مصوبه شورای عالی اداری است و این سازمان دبیرخانه شورای مزبور را به عهده دارد. بنابراین اولاً؛ از آرا هیات عمومی مورد استناد شاکی خروج موضوعی داشته و استناد شاکی به آنها بلاوجه بوده و ثانیاً سازمان اداری و استخدامی کشور به عنوان دبیرخانه شورای یادشده، صلاحیت رفع ابهام از مصوبات آن شورا را دارا می باشد. ۲- تعریف تجربه در بند (الف) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل آمده است: «مُراد از تجربه آن بخش از خدمات دولتی و یا غیردولتی مستخدم است که سبب افزایش مهارت مستخدم می گردد و ... ». در تصویب نامه یادشده آگاهانه به جای عبارت (سنوات خدمت) که بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ سابقه خدمت آن مدّت از سوابق خدمت کارمندان می باشد که در حالت اشتغال به صورت تمام وقت انجام شده و کسور مربوط را پرداخت نموده یا می نماید و ... ، از عبارت (تجربه) که با توجّه به تعاریف و مفهوم آن در نظام اداری، مدّت اشتغال چه در بخش خصوصی و چه دولتی که منجر به افزایش مهارت مستخدم برای انجام وظایف مربوط می شود، استفاده شده است و در واقع سال های اشتغال و مهارت افزایی در پُست و سمت های مدیریتی ملاک و شرط ارتقا قرار داده شده است نه صرفاً سال های تصدّی سمت های مدیریتی در بخش دولتی. ۳- در ستون اول جدول شماره یک تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری حداقل تجربه دولتی و غیردولتی مرتبط را درج نموده که غیردولتی اعم از عمومی غیردولتی و خصوصی بوده و بر این اساس، اطلاق عبارت «تجربه در سمت های مدیریتی» در ستون دوم جدول یک این تصویب نامه نیز اعم از تجربه مدیریت در بخش دولتی یا غیردولتی بوده که بخش خصوصی نیز یکی از شقوق غیردولتی می باشد. ۴- نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ امور مدیریت مشاغل این سازمان نیز از باب مفهوم «تجربه»، همچنان که در آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل، سوابق تجربی مرتبط بخش خصوصی قابل احتساب است، رعایت بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اخیرالذکر را که بخشی از سوابق تجربی مرتبط بخشی خصوصی، متضمّن لحاظ سوابق تجربی مدیریتی در آن بخش نیز بوده را یادآور شده که این امر بر اساس وظیفه ذاتی امور مارالاشاره بوده و مخالفتی با قوانین و مقرّرات ندارد. با عنایت به مطالب معنونه، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی مقرره مورد شکایت در مقام اعتباربخشی به سنوات تجربی مدیریت حرفهای در مشاغل غیردولتی و بخش خصوصی صادر شده و این در حالی است که اختیار پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است و هیات عمومی دیوان عدالت اداری در موارد متعدّدی بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور را به دلیل خروج از حدود اختیار قانونی در این قبیل موارد ابطال کرده است، بنابراین مقرره مورد اعتراض به دلیل خروج از حدود صلاحیت قانونی مستند به بند یک ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال میشود. این رای براساس ماده ۹۳ قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب ۱۴۰۲/۲/۱۰) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است. احمدرضا عابدی- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری ماده 48 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ اجرای کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه نظام اعتراض به آرای کمیسیون رسیدگی به امور عدم صلاحیت کمیسیون کارگری فرمانداری رأی عدم ابطال بخشنامه معاون اول رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صدور مجوز به کارگیری نیرو دردهیاری ها تسهیل پرداخت بیمه بیکاری رسیدگی اختلافات مربوط به عنوان شغلی طرح دعوای مستقل «احراز وقوع تخلف» کاهش ساعت کاری زنان شاغل احتساب ایام خدمت در هم زمانی تحصیل بازنشستگی معلولان تابع قانون کار رأی وحدت رویه در خصوص فوق العاده سختی ابطال سختی کار کارکنان رسیدگی به تخلفا ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی اس ابطال فوق العاده سختی کار ذیحسابان ابطال فوق العاده سختی محیط کار سازمان ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی ابطال فوق العاده سختی کار شاغلین در واح رأی در خصوص عدم ابطال بخشنامه قوه قضائیه ابطال مواد ۹۲ و ۹۳ آیین نامه اجرایی ماده ابطال مصوبه طرح غربالگری مصوب هیئت عال عدم ابطال اعطای تسهیلات عدم ابطال بخشنامه اصلاح عناوین شغلی دستورالعمل تأمین اجتماعی معلمین ابطال مصوبه ممنوعیت دعوت به مصاحبه بخشنامه فهرست مراجع و تصمیمات خارج از ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات عدم ابطال عضویت بازرس کل استان شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ابطال مصوبات استخدام از محل ۵ درصد تعریف نهاد عمومی غیردولتی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور بخشنامه لزوم اجرای تبصره ماده ۱۱ قانون دیوان عدالت اداری بودجه عمومی کشور در صندوق های بازنشست امکان طرح مجدد موضوع در هیات ماده ۲۵۱ فوق العاده مناطق کمتر توسعه یافته رای در خصوص درخواست ابطال سطح محرمانگی فوق العاده خاص سازمان پزشکی قانونی و انتقال خون جزء مزایای مستمر نیست دستورالعمل اجرایی موضوع تبصره ماده ۴ قانون دیوان عدالت اداری شکایات از آرای شورای انتظامی نظام مهندسی ساختمان کشور رأی در خصوص عدم صلاحیت دیوان شکایات از آرای شورای انتظامی نظام محدودیت ذخیره مرخصی کارکنان دولت ابطال ممنوعیت ادامه تحصیل کارکنان نظر مشورتی در خصوص اثر دستور موقت رأی وحدت رویه در خصوص اصلاح حکم بازنشستگی براساس ماده ۹ قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی ابطال بخشنامه محدود کردن پرداخت کمک فهرست برخی از موسسات و شرکت های خارج از صلاحیت دیوان عدالت اداری اصلاح فرایند صدور پروانه های ساختمانی پرداخت مزایای مناطق عملیاتی دفاع مقدس ابطال نظر شمولیت حق عائله مندی رأی وحدت رویه در خصوص عدم لزوم ثبت درخواست](https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/12/دادنامه-هیئت-عمومی-دیوان-عدالت-اداری-390x220.webp)




سلام
هر چه دارید بر سر قشر آسیب پذیر کارمند بکوبید تمام قوانین و بخشنامه ها بر علیه کارمندان است دولت به خیال خود بعضی مواقع مسکن های بی فایده ای مثل ترمیم حقوق امسال در حکم کارگزینی کارمندان درج می کند در حالیکه اینها غده های سرطانی در احکام کارکنان می باشند این آقایون جایی نمی خوابند که آب بره زیر پاهاشون در اصل با این کارشون با یک تیر دو نشون می زنند اول اینکه برخی کارکنان را که اطلاعات مالی ندارند را با این مبالغ فریب می دهند دوم در پرداخت هزینه های سالهای آتی صرفه جویی می کنند به این شکل که در بوق و کرنا می کنند که افزایش سال آینده ۲۰ درصد است ولی در اصل با عدم افزایش چند غده سرطانی در حکم کارگزینی کارکنان افزایش حدود ۱۶ الی ۱۷ درصد است ضمنا سالهاست که دولت نه به قانون مدیریت خدمات کشوری خودش و نه به قانون اساسی در خصوص افزایش حقوق کارمندان دولت که اعلام می دارد افزایش حقوق کارکنان دولت باید به اندازه نرخ تورم باشد عمل می کند حالا یه سوال دیوان به اصطلاح عدالت اداری چرا در خصوص آرا صادره خودت در خصوص تخطی از این قوانین توسط دولت فشار نمی آورید و دولت را ملزم به اجرای آنها نمی کنید؟ مگر در این خصوص جهت سالهای ۹۷ و ۹۸ رای صادر نشد پس کو اجرا ولی برای قطع کردن هنوز ابلاغ نشده دستگاههای اجرایی پیش دستی می کنند ما هم خدایی داریم که بالاترین عدالت گستر است که روزی انتقام بی عدالتی های شما را خواهد گرفت.
چرا برای کارمندان که پست راننده کامیون دراداره راهداری وحمل ونقل فوق العاده ویژه لحاظ نمی شود.وحقوق کمتر از7میلیون میگیرند