آئین نامه فوق العاده روزانه موضوع بند (ث) ماده ۳۹ قانون استخدام کشوری (مصوب ۱۳۵۲,۰۶,۲۴با اصلاحات و الحاقات بعدی)

هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۴ /۶ /۵۲ بنا به پیشنهاد شماره ۱۰۴۸۲ /د ح مورخ ۲۷ /۴ /۵۲ سازمان امور اداری و استخدامی کشور آئین نامه فوق العاده روزانه موضوع بند ث ماده ۳۹ قانون استخدام کشوری را با استناد ماده ۴۲ قانون مذکور بشرح پیوست تصویب نمودند.

آئین نامه فوق العاده روزانه موضوع ماده ۴۲ قانون استخدام کشوری

ماده ۱- فوق العاده روزانه در داخل کشور به مستخدمینی که بعنوان مأمور جهت انجام وظیفه موقت بخارج از محل خدمت خود اعزام می‌شوند و ناچار به توقف شبانه هستند بشرح زیر پرداخت می‌شود:

الف- مستخدمین جزء، مکانیسین‌ها، رانندگان، افزارمندان و متصدیان مشاغل نظیر به تشخیص وزارتخانه یا مؤسسه ذیربط بماخذ ۲۰ /۱ مجموع حقوق و مزایای مستمر یا فوق‌العاده شغل مشروط بانکه از سیصد ریال کمتر و از ششصد ریال بیشتر نباشد.

ب- سایر مستخدمین تا پانزده هزار ریال مجموع حقوق و مزایای مستمر یا فوق العاده شغل بماخذ ۲۰ /۱ و نسبت بمازاد بماخذ ۳۰ /۱ مشروط بر آنکه از پانصد ریال کمتر و از دو هزار ریال بیشتر نشود.(منسوخه ۱۸/۰۳/۱۳۵۳)

مدت این‌گونه ماموریت ها در حکم صادره تعیین خواهد شد و در مورد هر مستخدم از نه ماه در یکسال تقویمی اعم از متوالی یا متناوب تجاوز نخواهد کرد مگر اینکه ماهیت کار بر اساس طرح ها و برنامه های پیش بینی شده ایجاب کند که مستخدم برای مدتی بیش از نه ماه بماموریت اعزام شود که در اینصورت با اجازه وزیر یا رئیس موسسه مربوط این ماموریت قابل تمدید میباشد و در اینگونه موارد وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مربوط باید یک برگ رونوشت حکم صادره را به سازمان امور اداری و استخدامی کشور ارسال کند.

در مورد قضات تحقیق و پزشکان قانونی که برای تحقیق محلی و کشف جرایم و معاینه مقتولین و مصدومین به ماموریت میروند و همچنین در مورد روسای واحدهای دولتی در خارج از مرکز که برای رسیدگی به امور مربوط در مناطق تحت سرپرستی از محل خدمت خود خارج میشوند یا با دستور شفاهی به تهران احضار میگردند صدور حکم ماموریت الزامی نمیباشد و فوق العاده روزانه و هزینه سفر آنان طبق مقررات با گواهی مقام مجاز قابل پرداخت است.

تبصره ۱- به مکانیسین ها و رانندگان و افزارمندان وزارت راه در مأموریت های برف روبی چهل درصد علاوه بر فوق العاده مقرر در ماده یک حسب مورد پرداخت می شود.

تبصره ۲- به خلبانان و متصدیان مشاغل عکاسی هوائی و ناوبر هواپیمایی علاوه بر فوق العاده مقرر در ماده یک حسب مورد پرداخت می شود.

تبصره ۳- شرکت ها و مؤسسات دولتی مستثنی شده از قانون استخدام کشوری که طبق مقررات استخدامی خود از مقررات این آیین نامه استفاده می نمایند می توانند با تصویب مجامع عمومی یا مراجع ذیصلاح خود فوق العاده مصوب در این ماده را در مورد مستخدمینی که به مأموریت می روند حداکثر تا میزان تعیین شده در این ماده پرداخت نمایند.

تبصره ۴- به مستخدمینی که به منظور انجام طرح های مطالعاتی و اجرایی یا تحقیقات و نظارت فنی به مناطق روستایی یا غیرمسکونی اعزام و در آن مناطق ساکن می شوند، معادل (۲۵%) و به مستخدمینی که به مأموریت های دشوار اعزام و ناچار به انجام وظیفه در شرایط غیرعادی می شوند، بعلت صعوبت کار معادل (۴۰%) علاوه بر فوق العاده مقرر در ماده یک به تشخیص وزیر را رییس مؤسسه دولتی مربوط یا مقام مجاز از طرف آنان حسب مورد پرداخت خواهد شد.

تبصره ۵- به مقامات مذکور در بندهای (پ) و (ت) تبصره ماده ۳۲ قانون استخدام کشوری پنجاه درصد و به مقامات مذکور در بندهای (الف) و (ب) تبصره ماده مزبور سی درصد علاوه بر فوق العاده مقرر در ماده یک حسب مورد پرداخت خواهد شد.

تبصره ۶- به پیک های مصاحب پست و رانندگان محمولات پستی که به لحاظ طبیعت کار اضطراراً شب ها نیز در حال انجام مأموریت به سر می برند، چهل درصد علاوه بر فوق العاده مقرر در ماده یک حسب مورد پرداخت خواهد شد.

تبصره ۷- فوق العاده روزانه مستخدمینی که جهت انجام مأموریت از سایر مناطق به مناطق فاقد تسهیلات زندگی اعزام می گردند با توجه به جداول گروه بندی نقاط کشور از نظر تهسیلات زندگی منضم به تصویب‌نامه شماره ۳۷۷۲۴ مصوب ۸ /۱۰ /۱۳۵۳ هیأت وزیران بشرح زیر و علاوه بر ارقام مندرج در ماده یک آئین‌نامه فوق‌العاده روزانه تعیین می گردد:

- نقاط مندرج در گروه های یک و دو و سه جداول به میزان ده درصد فوق العاده روزانه.

- نقاط مندرج در گروه های چهار و پنج و شش جداول به میزان بیست درصد فوق العاده روزانه.

- نقاط مندرج در گروه های هفت و هشت و نه جدول به میزان سی درصد فوق العاده روزانه.

تبصره ۱- بمکانیسین ها و رانندگان و افزارمندان وزارت راه در مأموریت‌های برف‌روبی چهل درصد علاوه بر فوق العاده مقرر در بند "الف" پرداخت می‌شود.

تبصره ۲- به خلبانان و متصدیان مشاغل عکاسی هوائی و ناوبر هواپیمائی علاوه بر فوق‌العاده روزانه مقرر در بند "ب" برای هر ساعت پرواز سیصد ریال پرداخت می‌شود و این اضافه حداکثر از شش ساعت پرواز در روز تجاوز نخواهد کرد.

تبصره ۳- برانندگان کامیون های قند و شکر که برای انجام ماموریت مستمراً به مسافرت اعزام می‌شود بجای فوق العاده روزانه مقرر در بند "الف" حداکثر در ماه سه هزار و ششصد ریال مقطوع بعنوان فوق‌العاده مأموریت برابر ضوابطی که از طرف سازمان غله و قند و شکر و چای کشور پیشنهاد و بتصویب مجمع عمومی سازمان خواهد رسید پرداخت می‌گردد.

تبصره ۴- فوق العاده روزانه مستخدمینی که بمنظور انجام طرح‌های مطالعاتی و اجرائی یا تحقیقاتی و نظارت فنی بمناطق روستائی یا غیرمسکونی اعزام می‌شوند و در آن مناطق زندگی می‌نمایند و همچنین فوق‌العاده روزانه مستخدمینی که بمأموریت‌های دشوار اعزام میشوند و ناچار بانجام وظیفه در شرایط غیر عادی می‌باشند بعلت صعوبت کار به تشخیص وزیر یا رئیس موسسه دولتی مربوط بیست و پنج درصد علاوه بر فوق‌العاده مقرر در بندهای الف و ب پرداخت خواهد شد.

تبصره ۵- به مقامات مذکور در بندهای پ و ت تبصره ماده ۳۲ قانون استخدام کشوری پنجاه درصد و به مقامات مذکور در بندهای الف و ب تبصره ماده مزبور سی درصد علاوه بر فوق العاده مقرر در بند ب این ماده پرداخت خواهد شد.

تبصره ۶- به پیکهای مصاحب پست و رانندگان محمولات پستی که به لحاظ طبیعت کار اضطراراً شبها نیز در حال انجام مأموریت بسر میبرند چهل درصد‌ علاوه بر فوق ‌العاده مقرر در ماده یک حسب مورد پرداخت خواهد شد.

تبصره ۷- فوق العاده روزانه مستخدمینی که جهت انجام مأموریت از سایر مناطق به مناطق فاقد تسهیلات زندگی اعزام می گردند با توجه به جداول گروه بندی نقاط کشور از نظر تهسیلات زندگی منضم به تصویبنامه شماره ۳۷۷۲۴ مصوب ۸ /۱۰ /۱۳۵۳ هیأت وزیران بشرح زیر و علاوه بر ارقام مندرج در ماده یک آئیننامه فوق العاده روزانه تعیین می گردد:

- نقاط مندرج در گروه های یک و دو و سه جداول به میزان ده درصد فوق العاده روزانه.

- نقاط مندرج در گروه های چهار و پنج و شش جداول به میزان بیست درصد فوق العاده روزانه.

- نقاط مندرج در گروه های هفت و هشت و نه جدول به میزان سی درصد فوق العاده روزانه.

تبصره ۸- در صورتیکه محل اقامت مأمور اعزامی بطور رایگان از سوی دستگاه‌های دولتی ذیربط فراهم گردد، برای استفاده از محل اقامت به میزان سی درصد از فوق العاده روزانه متعلقه مستخدم کسر می گردد. تشخیص و تأیید مفاد این بند بر عهده مدیر واحد اعزام کننده مستخدم است.

تبصره ۹- فوق‌العاده روزانه مستخدمینی که جهت تدریس به مأموریت اعزام می گردند به تشخیص دستگاه مربوطه تا میزان پنجاه درصد علاوه بر ارقام مندرج در ماده یک آئیننامه تعیین می گردد مشروط بر آنکه روزانه حداقل پنح ساعت تدریس نموده و بابت تدریس مزبور حق التدریس به آنان پرداخت نشود.

تبصره ۱۰- فوق‌العاده روزانه مستخدمینی که جهت انجام مأمویت‌های محوله ضمن رعایت سایر شرایط لازم، رانندگی خودرو دولتی را برای رفت و آمد به محل مأموریت شخصاً بر عهده می‌گیرند به میزان یکهزار ریال علاوه بر ارقام متعلقه آنان، اضافه می‌گردد متصدیان مشاغل رانندگی مشمول مفاد این تبصره نخواهند بود.

تبصره ۱۱- دستگاه‌های دولتی مکلفند، اعزام کارکنان خود را متناسب با بودجه مصوب خود تنظیم نمایند.

تبصره ۱۲- هر گونه تخلف در انجام مأموریت به صورت مأموریت غیرواقعی و پرداخت فوق العاده روزانه بیشتر از مدت مأموریت انجام شده موجب تصرف در اموال عمومی و دارای عواقب شرعی و قانونی می باشد. بدیهی است پیشنهادکننده، تأییدکننده و دریافت کننده متخلف شناخته می شوند و اینگونه تخلفات قابل ارجاع به هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری است.

ماده ۲- در صورتیکه مستخدم ناچار به توقف شبانه در محل ماموریت خود نباشد نصف فوق العاده روزانه مذکور در ماده یک بوی پرداخت می شود مشروط بر آنکه محل ماموریت حداقل ۳۰ کیلومتر با محل خدمت مستخدم فاصله داشته باشد.

تبصره- مستخدمین موضوع تبصره ۳ ماده یک مستثنی از حکم این ماده بوده و مشمول مقررات مندرج در تبصره مذکور میباشند.

ماده ۳- فوق العاده روزانه ماموران قطارهای باری و مسافری بنگاه راه‌آهن دولتی بر اساس مقررات جاری راه آهن (فوق العاده کیلومتر از) پرداخت می‌شود.

تبصره- به مستخدمین راه آهن دولتی ایران موضوع تصویبنامه شماره ۴۵۱۸ مورخ ۱۳ /۳ /۱۳۵۲ هیات وزیران که بطور موقت به ایستگاه کاپی کوی (ایستگاه مشترک مبادله قطارها واقع در خاک ترکیه) اعزام می شوند فوق‌العاده روزانه بر اساس بند ب ماده یک پرداخت خواهد شد و از مزایای مندرج در تبصره ۴ ماده مذکور و ماده ۵ این آئین نامه نیز استفاده خواهند کرد.

ماده ۴- به مستخدمینی که شغل آنها ایجاب نماید در خارج از شهرها و خارج از محل ثابت خدمت خود انجام وظیفه نمایند، همچنین به مستخدمینی که شغل آنها مستلزم مسافرت‌های متعدد به نقاط مختلف حوزه ماموریت خود باشد فوق العاده روزانه مقرر در ماده ۲ حداکثر بمدت ۲۰ روز در ماه پرداخت میشود.

ماده ۵- برای روزهائیکه مستخدم به نقاط بد آب و هوا اعزام میشود پانزده درصد به میزان فوق العاده روزانه علاوه خواهد شد.

ماده ۶- فوق العاده روزانه مقامات و مستخدمینی که جهت انجام وظیفه ای موقت بخارج از کشو راعزام میشوند بر اساس جدول پیوست بترتیب زیر پرداخت میگردد:

ماده ۶- فوق العاده روزانه ارزی و تنخواه ارزی برای ماموریت کارکنان و مقامات دستگاههای اجرایی که به ماموریت خارج از کشور اعزام می شوند، با رعایت مقررات ارزی سالانه، توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی تعیین و ابلاغ می شود. دستگاههای اجرایی ذی ربط معادل ریالی فوق العاده روزانه مذکور را بر اساس نرخ فروش ارز که بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تعیین و اعلام می کند، به حساب هزینه مربوط، منظور خواهند نمود.

الف- کشورهای گروه ۱ دو هزار و پانصد ریال

ب- کشورهای گروه ۲ سه هزار ریال

پ- کشورهای گروه ۳ سه هزار و پانصد ریال

تبصره ۱- فوق‌العاده روزانه نقاطی که در این جدول ذکر نشده است برابر فوق العاده کشورهای گروه ۲ پرداخت خواهد شد.

تبصره ۲- به مقامات مذکور در بندهای پ و ت تبصره ماده ۳۲ قانون استخدام کشوری ۵۰ درصد بقامات مذکور در بندهای الف و ب تبصره ماده فوق الذکر ۳۰ درصد علاوه بر فوق العاده مذکور در این ماده پرداخت خواهد شد.

تبصره ۳- شرکت‌ها و موسسات دولتی که طبق مقررات استخدامی خود از آئین نامه فوق‌العاده روزانه مورد عمل درباره مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری استفاده میکنند میتوانند با تصویب مجامع عمومی یا مراجع ذیصلاح خود فوق العاده مقرر در این ماده را در مورد مستخدمینی که به ماموریت خارج از کشور اعزام شده یا می‌شوند تا میزانی که حداقل آن از یکهزار و دویست ریال کمتر نباشد تقلیل دهند

ماده ۷- پرداخت فوق العاده روزانه مستخدمینی که در خارج از کشور دارای پست ثابت سازمانی بوده و بکار اشتغال دارند به ترتیب زیر خواهد بود:

الف- در صورتیکه مستخدم جهت انجام وظیفه ای موقت از محل خدمت خود به ایران اعزام شود در مدت ماموریت در داخل کشور فوق العاده روزانه وی بر اساس ماده یک این آئین نامه پرداخت می‌شود.

ب- در صورتیکه مستخدم بخارج از محل خدمت خود در همان کشور اعزام شود و ناچار به توقف شبانه در محل ماموریت باشد فوق العاده روزانه بماخذ ۳۰ /۱ فوق العاده اشتغال خارج از کشور وی پرداخت خواهد شد.

پ- در صورتیکه مستخدم به کشور دیگری غیر از محل خدمت ثابت خود اعزام شود فوق العاده روزانه وی بر اساس ماده ۶ این آئین نامه پرداخت خواهد شد.

ماده ۸- به مستخدمینی که برای استفاده از بورس بخارج از کشور عزیمت می‌نمایند فوق العاده روزانه داده نخواهد شد ولی در صورتیکه وزارتخانه یا موسسه دولتی مربوط تشخیص دهد که استفاده از بورس برای اجرای برنامه‌های سازمان متبوع ضرورت دارد و کمکی که از طرف اعطاء کننده بورس به بورسیه می‌شود کفاف هزینه‌های او را نمی‌دهد می‌تواند حسب مورد ما به‌التفاوت این کمک تا میزان مبالغ مندرج در ماده ۶ این آئین نامه را حداکثر بمدت ششماه به مستخدم بپردازد.

ماده ۹- برای عزیمت بمأموریت (اعم از داخل و خارج از کشور) در صورتیکه به تشخیص وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مربوط مسافرت باید با هواپیما یا کشتی یا راه آهن انجام شود بلیط مسافرت از طریق همان وزارتخانه یا مؤسسه دولتی تهیه خواهد شد و در غیر اینصورت هزینه سفر بقرار هر کیلومتر یک ریال محاسبه و پرداخت می‌شود.

تبصره ۱- مسافت کلیه راه‌ها در داخل کشور مطابق دفتر راهنمای مسافات وزارت راه محاسبه می‌شود در نقاطی که فواصل در دفترچه مذکور ذکر نشده فاصله باید بگواهی اداره راه برسد.

تبصره ۲- در نقاط صعب العبور که استفاده از وسائل نقلیه معمولی امکان‌پذیر نباشد بر حسب مورد وسیله مناسب تهیه می‌شود و کرایه آن طبق اسناد مثبته پرداخت خواهد شد.

تبصره ۳- برای مقامات مذکور در تبصره ماده ۳۲ قانون استخدام کشوری بلیط هواپیما و کشتی درجه یک و برای سایر مقامات و مأموران دولتی بلیط درجه ۲ تهیه خواهد شد و در مورد وسایل نقلیه دیگر تشخیص نوع بلیط بعهده وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مربوط خواهد بود.

تبصره ۴- در صورتی‌که برای عزیمت به مأموریت از وسیله نقلیه دولتی استفاده شود بلیط مسافرت یا هزینه سفر داده نخواهد شد.

تبصره ۵- پرداخت هزینه گذرنامه و عوارض خروج از کشور کلاً بعهده وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مربوط می‌باشد.

ماده ۱۰- هر گونه اصلاح یا تغییر در مواد این آئین‌نامه بنا به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب هیئت وزیران بعمل خواهد آمد.

ماده ۱۱- از تاریخ تصویب این آئین‌نامه تصویب نامه شماره ۴۴۸۹۶ مورخ ۲۹ /۱۲ /۱۳۴۷ هیئت وزیران و سایر مقررات مربوط به فوق‌العاده روزانه مستخدمین رسمی ملغی است.

وزیر مشاور و معاون پارلمانی نخست وزیر- قوام صدری

گروه نام کشور
۱ آلبانی- آنگولا– اتیوپی- اروگوئه– اسپانیا- اسرائیل- آفریقای جنوبی- افغانستان- اکوادور- اوگاندا- ایرلند- برونئی- برمه – بوتسوانا- پرتغال- ترکیه- ترینیه- تونس- جمهوری کره- جمهوری ویتنام- روآندا- سوایزلند- سودان- سوریه- شیلی- عراق- فی جی- فیلیپین- قبرس- کامبوج- کلمبیا- کنیا- گامبیا- گینا- لائوس- لسوتو- ماکائو- مالاوی- مالت- مالزی- مجارستان- مصر- مغرب- مکزیک- موریتوس- نپال- هندوستان- یمن جنوبی- یمن شمالی- یونان.
۲ اتریش- اردن- السالوادور- ایتالیا- باربادوس- بلغارستان- بولیوی- پاراگوئه- پاکستان- پاناما- پرتوریکو- پرو- تانزانیا- تاهیتی– تایلند- توکو- جزایر سلیمان- جزایر کومورو- جمهوری خلق چین- جمهوری فدرال آلمان- جمهوری مالکاش- چاد- چکسلواکی- داهومی- زامبیا- زیلندنو- ساحل عاج- ساموا- سنگاپور- سنگال- سومالی- سیلان- فنلاند- کامررون- کانادا- کوستاریکا- گواتمالا- گویانا- گینه جدید- لبنان- لوکزامبورگ- لهستان- لیبریا- ماداگاسکار- مالی- موریتانی- موناکو- نروژ- نیجر- نیکاراگوا- ولتای علیا- هائیتی- هلند- هندوراس- هنگ کنگ- یوگوسلاوی.
۳ آرژانتین- آنتیگوا- اتحاد امارات خلیج فارس- اتحاد جماهیر شوروی- استرالیا- الجزایر- اندونزی- انگلستان- ایالات متحده آمریکا- ایسلند- بحرین- باهاماس- برزیل- برمودا- بلژیک- جامائیکا- جزیار آنتیل- جمهوری آفریقای مرکزی- جمهوری دومینیکن- دانمارک- رومانی- ژاپن- سوئد- سوئیس- سورینام- سیرالئون- عربستان سعودی- عمان (مسقط)- غنا- فرانسه- قطر- کنگو (برازاویل)- کوبا- کویت- گابون- گرانادا- گوام- گینه (کوناکری) – لیبی- مونگولیا- نیجریه- ونزوئلا.