قانون اصلاح قانون رسیدگی به تخلفات اداری (در حال بررسی طرح در مجلس شورای اسلامی)
این طرح در جلسه علنی شماره 268 مورخ 2/10/97 مجلس شورای اسلامی به صورت عادی مطرح گردید و به صورت عادی اعلام وصول گردید.
مقدمه (دلایل توجیهی):
نظام اداری به عنوان یکی از مؤلفه های نظام جمهوری اسلامی ایران عهده دار تمشیت عملیاتی امور اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور است و چنانچه از سلامت و کارآیی برخوردار باشد می تواند بستر رشد و توسعه کشور را فراهم نماید و بالعکس، در صورت عدم سلامت و کارآیی می تواند تهدید جدی برای کشور به حساب آید.
هم اکنون، بر اساس شاخص ادراک فساد آحاد جامعه از وضعیت نظام اداری و نیز واقعیت فساد (آمارهای موجود) نظام اداری کشور در وضعیت مناسبی به سر نمی برد. بنابراین، در کنار پیشگیری از وقوع تخلف، باید از نظام مؤثر برخورد با تخلفات اداره بهره گرفت که این امر در بند (24) سیاست های کلی نظام اداری ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری مورد تأکید قرار گرفته است.
در این ارتباط، نقش هیأت عالی نظارت موضوع ماده (22) قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب هفتم آذر سال 1372 نقشی ویژه و تعیین کننده است. در وضعیت کنونی، علیرغم اینکه قوای سه گانه و دستگاه های زیر نظر مقام معظم رهبری مشمول قانون یاد شده به شمار می روند و نتیجتاً هیأت عالی نظارت باید فراقوه ای باشد، لکن ترکیب هیأت مزبور مؤید این امر نیست. به علاوه سطح اعضای هیأت مزبور قابلیت برخورد مؤثر با تخلفات اداری را ندارد. توضیح اینکه اولاً علاوه بر ریاست هیأت عالی نظارت که بر عهده رییس سازمان اداری و استخدامی کشور است به لحاظ سابقه تاریخی، 3 عضو دیگر این هیأت همواره از بین نمایندگان وزرا و یا بالاترین مقام سازمان ها (مسؤولین هماهنگی هیأت ها) در قوه مجریه انتخاب می شوند و تنها ریاست قوه قضاییه دارای یک نماینده در هیأت عالی نظارت است که یک نفر از پنج نفر اعضای آن را تشکیل می دهد.
ثانیاً: از آنجا که اعضای هیأت های بدوی و تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان دستگاه های اجرایی، اغلب از مقامات به شمار می روند، اعضای هیأت عالی نظارت به لخاظ سطح سازمانی خود در دستگاه ذیربط، با وجود ظرفیت قانونی، در عمل جرأت برخورد مؤثر با تخلفات اداری و نظارت دقیق بر عملکرد هیأت های بدوی و تجدیدنظر را ندارند و ریاست معاون رییس جمهور بر هیأت عالی نظارت جنبه تشریفاتی به خود گرفته و این مقام به جهت مشغله کاری در جلسات هیأت عالی شرکت نمی کند.
نکته دیگر اینکه به حمایت آمار رسمی موجود، از سوی اشخاص حقیقی و حقوقی درمورد تخلفات مهم شکایات یا اعلام قابل ذکری واصل نمی شود و اغلب تخلفات اداری را مواردی مانند غیبت غیرموجه و نظایر آن تشکیل می دهند.
این در حالیست که از ظرفیت بازرسی موضوع تبصره (3) ماده (22) قانون استفاده نمی شود و دستگاه های اجرایی در برابر آن مقاومت می کنند و آن را به انجام بازرسی از هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری محدود می دانند.
مضافاً اینکه: مکانیزم رسیدگی به تخلفات اداری مدیران، با عدالت سازگار نیست. زیرا به تخلفات اداری مدیران کل و مقام های بالاتر تا سطح وزرا بر اساس بند (هـ) ماده (2) اصلاحی قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور (مصوب 15/7/93) در هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری نهاد ریاست جمهوری که فقط یک عضو آن (اقلیت) منصوب رییس قوه قضاییه است رسیدگی می شود و فارغ از اینکه کدام دولت مستقر باشد در نهاد مزبور به لحاظ دخالت دیدگاه های سیاسی اغلب رسیدگی به پرونده ها دچار افراط یا تفریط می شود. از طرف دیگر در مواردی که مدیران مشمول حکم فوق نیستند با توجه به مکانیسم ماده (33) آیین نامه اجرایی قانون رسیدگی به تخلفات اداری، به تخلفات آنان توسط هیأت های دستگاه متبوع ایشان رسیدگی می شود که معمولاً در مدیران خود مجازات متناسب اعمال نمی کنند و در بیشتر موارد نگاه جانبدارانه دارند.
النهایه اینکه، به لحاظ فقد مرجع نظارت عالی در مقررات انضباطی اعضای هیأت علمی دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی می توان اعضای هیأت علمی را نیز در شمول این قانون قرار داد تا نقیصه مذکور برطرف و نظارت عالی انضباطی بر عملکرد همه کارکنان دولت اعمال شود.
نظر به مراتب فوق، اصلاحات قانون رسیدگی مصوب هفتم آذر سال 1372، به شرح زیر پیشنهاد می گردد:
اصلاح ماده (22) و تبصره (3) مربوط و الحاق (2) تبصره به آن و همچنین الحاق ماده (27) مکرر و (4) تبصره آن به قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 7/9/1372
1- ماده 22 قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب هفتم آذر سال 1372 بدین شرح اصلاح می شود:
به جای عبارت «هیأت عالی نظارت به ریاست دبیر کل سازمان امور اداری و استخدامی کشور و عضویت یک نفر نماینده رییس قوه قضاییه و سه نفر از بین نمایندگان وزرا و یا بالاترین مقام سازمان مستقل دولتی تشکیل می شود»، عبارت «هیأت عالی نظارت با عضویت سه نفر از نمایندگان رؤسای قوه مجریه و مقننه و قضایی (هر کدام یک نماینده در سطح معاون رییس قوه) و نماینده دفتر بازرسی رهبری تشکیل می شود» جایگزین می گردد.
2- عبارت زیر به انتهای تبصره (3) ماده (22) قانون اضافه می شود:
«کلیه دستگاه های مشمول این قانون مکلفند حسب درخواست دبیر هیأت عالی نظارت، امکانات و نیروی انسانی لازم موجود را جهت انجام بازرسی از عملکرد دستگاه های مذکور و کارکنان آنها، برای کشف تخلف در اختیار قرار دهند.»
3- متن های زیر به عنوان تبصره (4) و (5) به ماده (22) الحاق می شود و شماره تبصره (4) به (6) تغییر می یابد.
«تبصره 4- جلسات هیأت های نظارت با حضور حداقل سه عضو رسمیت می یابد و ملاک صدور رأی، نظر اکثریت اعضا است. دبیر هیأت عالی نظارت که دارای حق رأی می باشد، از بین افراد دارای تخصص و تجربه لازم در این حوزه و با تصویب و پیشنهاد اعضای هیأت عالی نظارت و حکم رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور منصوب و همتراز سفرا و استانداران محسوب می شود. دبیرخانه هیأت عالی نظارت در سازمان مزبور مستقر و تمامی نیروی انسانی و امکانات فعلی دبیرخانه به آن سازمان منتقل و کلیه مکاتبات و کارهای اجرایی مربوط توسط این دبیرخانه انجام می شود.
تبصره 5- آرای صادره از هیأت های انتظامی اعضای هیأت علمی و آرای صادره از هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری مربوط به کارمندان دستگاه هایی که به دلیل واگذاری سهام آنها از شمول قانون خارج شده یا می شوند، پس از نقض در هیأت عالی نظارت یا دیوان عدالت اداری، بر طبق مقررات مربوطه و در چارچوب تصمیمات و احکام مراجع نظارتی مذکور قابل رسیدگی مجدد و اتخاذ تصمیم و صدور رأی می باشد.»
4- متن زیر به عنوان ماده (27) مکرر با (4) تبصره آن، به قانون الحاق می شود:
«به تخلفات مدیران زیر توسط هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری که با پیشنهاد دبیرخانه هیأت عالی نظارت و تأیید آن هیأت و حکم دبیر هیأت عالی نظارت تشکیل می گردد، رسیدگی می شود:
- مدیران کل واحدهای تابعه دستگاه های مشمول قانون رسیدگی به تخلفات اداری و مقام های بالاتر تا سطح وزرا و همطرازا آنها.
- استانداران، فرماندارن ویژه و فرمانداران مراکز استانها.
- شهرداران پایتخت و کلان شهرها و مناطق مربوط و مراکز استان ها.
- رؤسا و معاونین سازمان ها و مؤسسات دولتی وابسته به وزارتخانه ها در تهران و شهرستان ها، مدیران عامل و اعضای هیأت مدیره یا اشخاص نظیر یا عناوین دیگر در شرکت ها، مؤسسات و سازمان های دولتی.
تبصره 1- در انتخاب اعضای این هیأت ها و هیأت موضوع تبصره یک ماده (22) قانون، رعایت شرایط عمومی مذکور در تبصره (2) ماده (6) قانون الزامی نیست. سایر احکام و مقررات قانون رسیدگی به تخلفات اداری و آیین نامه اجرایی آن در مورد هیأت های مذکور لازم الرعایه است.
تبصره 2- اعضای هیأت های بدوی و تجدیدنظر دستگاه های مشمول با پیشنهاد مقامات مذکور در ماده (2) قانون و تأیید هیأت عالی نظارت و حکم همان مقامات منصوب می شوند. بالاترین مقام در قوه قضاییه رییس آن قوه است.
تبصره 3- در صورت نقض آرای هیأت های فوق توسط دیوان عدالت اداری پرونده مربوط با لحاظ ایرادات وارده مجدداً توسط هیأت های هم عرض که بر طبق مفاد این ماده تشکیل می شوند، رسیدگی خواهد شد.
تبصره 4- بند (هـ) الحاقی به ماده (2) اصلاحی قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور مصوب 15/7/1393 لغو می گردد.”




![ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات انتظامی در سازمان تعزیرات علاوه بر هیات های رسیدگی به تخلّفات اداری کارمندان 5 تشکیل شورای تخصصی حقوقی ابطال ماده ۱۹ آیین نامه نحوه تشکیل مجا ابطال دستورالعمل شماره 3 روابط کار تسری عرف بـه شرایط استفاده از مرخصی عدم احتساب اضافه کار در پاداش پایان ابطال محاسبه مزایای اقلیمی و متغیر رأی ابطال بند 5 دستورالعمل شماره 22 برقراری سنوات ارفاقی مشاغل سخت و زیان آور ادنامه شماره ۷۷۲ مورخ ۱۵/۵/۱۳۹۹ هیئت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری عدم ابطال بخشنامه بومی گزینی دادنامه شماره ۱۰ مورخ ۱۶/۱/۱۴۰۰ هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری ابطال آیین نامه پرداخت حقوق و مزایا ابطال مصوبه تجویز پرداخت مازاد موافقت کتبی استاندار برای انتخاب رئیس نحوه جبران خدمت مشاغل در روزهای تعطیل صلاحیت معاونت حقوقی ریاست جمهوری تکرار تصویب مصوبات مغایر با آرای هیأت ابطال نامه سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص امکان انتصاب بر اساس سنوات مدیریتی در بخش غیردولتی و خصوصی شماره دادنامه: ۱۴۰۵۳۱۳۹۰۰۰۰۸۷۹۴۴۸ تاریخ دادنامه: ۱۴۰۵/۴/۹ شماره پرونده: ۰۳۰۱۱۸۵ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور طرف شکایت: سازمان اداری و استخدامی کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور گردش کار: معاون حقوقی، نظارت همگانی و امور مجلس سازمان بازرسی کل کشور به موجب دادخواست و لایحه شماره ۲۲۳۱۵ مورخ ۱۴۰۳/۱/۲۸ اعلام کرده است که: " مطابق مصوبه اصلاح شرایط عمومی انتصاب مدیران (تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری) انتصاب در سطح مدیریت میانی مستلزم داشتن ۲ سال تجربه در سمت های مدیریتی است و در سازمان اداری و استخدامی کشور، برخی از انتصابات بدون داشتن سابقه مدیریت دولتی اتفاق افتاده است. لازم به ذکر است در این خصوص حسب بررسی صورت گرفته، طبق نامه شماره ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی خطاب به معاون سرمایه انسانی سازمان، موضوع امکان انتصاب افراد بدون سمت مدیریتی دولتی در انتصاب به این سمت ها به شرح زیر استعلام شده است و سرپرست امور مدیریت مشاغل طی نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ اعلام داشته؛ « .... میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود.» بر اساس این نامه کمیته سرمایه انسانی سازمان در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۶/۲۰ با انتصاب آقایان علی دستافر، فتاح آقازاده ده ده، محمدرضا ترکی بیوکی و مهدی ثنایی به دلیل این که نامبردگان دارای حداقل یک دوم تجارب پیش بینی شده در جدول شماره یک (مصوبه ۱۴۰۱/۳/۲) می باشند، موافقت نموده است. نامه سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی به شرح ذیل مغایر با قوانین و مقرّرات و نیز آرای متعدّد هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. اولاً مطابق جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری «هماهنگی در اظهار نظر و پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی در اجرا مفاد این قانون» از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است. در این خصوص هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقاطع زمانی مختلف و آرا متعدّدی ضمن تأکید بر صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی بر اظهار نظر در مورد ابهامات موجود در قوانین و مقرّرات، صرف نظر از محتوای اظهار نظر، مکاتبات مسیولین آن سازمان با دستگاه های اجرایی در پاسخ به استعلام ایشان را ابطال نموده است. از جمله این آرا می توان به موارد زیر اشاره نمود: الف- دادنامه شماره ۹۶۱۰۰۹۰۹۰۵۸۰۰۶۲۹ مورخ ۱۳۹۶/۷/۴ (ابطال نامه سرپرست امور نظام های جبران خدمت معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور در خصوص مشمولین ماده ۱۰۹ و ۱۱۰ قانون مدیریت خدمات کشوری) ب- دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۴۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۷/۴ [۱۳۹۸/۷/۱۶] (ابطال نامه رییس امور حقوقی و قوانین سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص ارتقا طبقه کارکنان) ج - دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۶۱۶ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۲۰ (ابطال نامه رییس امور آمار، برنامه ریزی و تأمین نیروی انسانی سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص انتقال و ماموریت کارکنان رسمی آزمایشی) د- دادنامه شماره ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۲۸۵۱ مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۱۶ (ابطال نامه معاون امور حقوقی دولت متضمّن اظهار نظر در خصوص استعلام از محدود بودن یا نبودن حکم ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری) ه- دادنامه شماره ۱۴۰۲۳۱۳۹۰۰۰۲۳۳۰۸۸۷ مورخ ۱۴۰۲/۹/۷ (ابطال اعلام نظر معاون سرمایه انسانی در خصوص امکان مأموریت از دانشگاه آزاد و شهرداری ها به دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری) براین اساس با توجّه به این که انتخاب و انتصاب مدیران در دستگاه های اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری باید از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر و با رعایت ماده ۵۴ این قانون صورت گیرد و دستورالعمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای مصوبه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱ شورای عالی اداری و اصلاحات بعدی آن از جمله تبصره الحاقی به موجب مصوبه شماره ۳۸۶۰۶۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۷ و مصوبه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری در راستای ماده ۵۷ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده نامبرده صلاحیت اظهار نظر در خصوص استعلام صورت گرفته را نداشته و مقام شایسته استعلام و رفع ابهام از موضوع با شورای عالی اداری بوده از جهت مقام وضع با شورای توسعه مدیریت از جهت جزء (۴) بند (ب) ماده (۱۱۶) قانون مدیریت خدمات کشوری و ذکر این موضوع در مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری بوده است. ثانیاً، فارغ از موضوع صلاحیت، مصوبه شورای عالی اداری در خصوص انتصاب در بخش دولتی بوده و براساس ماده ۵۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صادر شده است و منطق این قانون نیز ارتقا مدیران یک دستگاه پس از طی سایر سطوح مدیریتی دستگاه می باشد. به طوری که در بند (الف) آن ماده مقرّر می دارد: «دستگاه های اجرایی موظّفند اقدامات زیر را انجام دهند: الف- در انتخاب و انتصاب افراد به پست های مدیریت حرفه ای، شرایط تخصّصی لازم را تعیین نموده تا افراد از مسیر ارتقا شغلی به مراتب بالاتر ارتقا یابند. در مواردی که از این طریق امکان انتخاب وجود نداشته باشد، با برگزاری امتحانات تخصّصی لازم، انتخاب صورت می پذیرد.» بر این اساس سمت مدیریتی در بخش خصوصی جهت انتصاب با منطق قانونگذار ناسازگار است. لذا نمی توان عبارت «تجریه در سمت های مدیریتی» در مصوبه شورای عالی اداری را به مطلق تجربه در بخش خصوصی تفسیر نمود. همچنین در این مصوبه هر جا نیازمند ذکر تجربه در بخش خصوصی بوده به صراحت ذکر شده همان طور که در این مصوبه در خصوص حداقل تجربه خدمت عبارت «حداقل تجربه خدمت دولتی یا غیردولتی مرتبط» آورده شده است. در خصوص بند (ح) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل مصوّب ۱۳۷۰ این بند مربوط به احتساب سوابق غیردولتی مرتبط کارکنان دولت به عنوان سابقه قابل قبول می باشد و ارتباطی به موضوع انتصابات موضوع ماده (۵۴) قانون مدیریت خدمات کشوری ندارد هر چند در صورت ارتباط نیز با توجّه به ماده (۱۲۷) قانون مذکور این بند قابلیت استناد در این موضوع را ندارد. بنا به مراتب و در راستای تبصره (۲) ماده (۲) قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور، ابطال نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص شرایط انتصاب مدیران میانی به دلیل خروج از صلاحیت در هیات عمومی از تاریخ تصویب مورد تقاضا می باشد." متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: [box type="shadow" align="" class="" width=""] " نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ برادر ارجمند جناب آقای تفرشی معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی موضوع: شرایط انتصاب مدیران میانی با سلام و احترام؛ بازگشت به نامه ۲۴۵۸۶ مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۲ در مورد شرایط تجربه در سمت های مدیریتی برای انتصاب مدیران میانی به استحضار می رساند: سطوح مدیران حرفه ای در پست های سازمانی بر اساس ساختار سازمانی دستگاه های اجرایی تعیین می شود. با توجّه به این که بخش خصوصی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری نمی باشند، لذا در موضوع تجربه «سمت های مدیریتی» ذکر شده در تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ اصلاحیه جدول دستور العمل اجرایی نحوه انتخاب و انتصاب مدیران حرفه ای (موضوع تصویب نامه شماره ۵۷۹۰۹۵ مورخ ۱۳۹۵/۴/۱) میزان تجربه بخش خصوصی با رعایت قوانین و مقرّرات مربوط از جمله بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل قابل محاسبه می باشد. علی ای حال عنوان سمت مدیر در بخش خصوصی اغلب «معادل سمت های مدیریتی گروه مدیران پایه» در نظر گرفته میشود. - سرپرست امور مدیریت مشاغل سازمان اداری و استخدامی کشور" [/box] در پاسخ به شکایت مذکور، رییس امور حقوقی سازمان اداری و استخدامی کشور به موجب لایحه شماره ۶۲۱۱۳ مورخ ۱۴۰۳/۷/۱ توضیح داده است که: " ۱- شاکی در دادخواست به استناد جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مدیریت خدمات کشوری، رفع ابهامات اداری و استخدامی را از وظایف شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دانسته و بر این اساس مرجع صدور نامه مورد مناقشه را فاقد صلاحیت برشمرده است. عنایت دارند، جزء ۴ بند (ب) ماده ۱۱۶ قانون مذکور، رفع ابهامات این قانون را در صلاحیت شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی قلمداد نموده است. این در حالی است که موضوع در خصوص مصوبه شورای عالی اداری است و این سازمان دبیرخانه شورای مزبور را به عهده دارد. بنابراین اولاً؛ از آرا هیات عمومی مورد استناد شاکی خروج موضوعی داشته و استناد شاکی به آنها بلاوجه بوده و ثانیاً سازمان اداری و استخدامی کشور به عنوان دبیرخانه شورای یادشده، صلاحیت رفع ابهام از مصوبات آن شورا را دارا می باشد. ۲- تعریف تجربه در بند (الف) ماده (۱۴) آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل آمده است: «مُراد از تجربه آن بخش از خدمات دولتی و یا غیردولتی مستخدم است که سبب افزایش مهارت مستخدم می گردد و ... ». در تصویب نامه یادشده آگاهانه به جای عبارت (سنوات خدمت) که بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مدیریت خدمات کشوری؛ سابقه خدمت آن مدّت از سوابق خدمت کارمندان می باشد که در حالت اشتغال به صورت تمام وقت انجام شده و کسور مربوط را پرداخت نموده یا می نماید و ... ، از عبارت (تجربه) که با توجّه به تعاریف و مفهوم آن در نظام اداری، مدّت اشتغال چه در بخش خصوصی و چه دولتی که منجر به افزایش مهارت مستخدم برای انجام وظایف مربوط می شود، استفاده شده است و در واقع سال های اشتغال و مهارت افزایی در پُست و سمت های مدیریتی ملاک و شرط ارتقا قرار داده شده است نه صرفاً سال های تصدّی سمت های مدیریتی در بخش دولتی. ۳- در ستون اول جدول شماره یک تصویب نامه شماره ۱۴۶۴۷ مورخ ۱۴۰۱/۳/۲ شورای عالی اداری حداقل تجربه دولتی و غیردولتی مرتبط را درج نموده که غیردولتی اعم از عمومی غیردولتی و خصوصی بوده و بر این اساس، اطلاق عبارت «تجربه در سمت های مدیریتی» در ستون دوم جدول یک این تصویب نامه نیز اعم از تجربه مدیریت در بخش دولتی یا غیردولتی بوده که بخش خصوصی نیز یکی از شقوق غیردولتی می باشد. ۴- نامه شماره ۳۸۴۰۳ مورخ ۱۴۰۱/۶/۱ امور مدیریت مشاغل این سازمان نیز از باب مفهوم «تجربه»، همچنان که در آیین نامه اجرایی طرح طبقه بندی مشاغل، سوابق تجربی مرتبط بخش خصوصی قابل احتساب است، رعایت بند (ح) ماده ۱۴ آیین نامه اخیرالذکر را که بخشی از سوابق تجربی مرتبط بخشی خصوصی، متضمّن لحاظ سوابق تجربی مدیریتی در آن بخش نیز بوده را یادآور شده که این امر بر اساس وظیفه ذاتی امور مارالاشاره بوده و مخالفتی با قوانین و مقرّرات ندارد. با عنایت به مطالب معنونه، تقاضای رد شکایت شاکی را دارد." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی مقرره مورد شکایت در مقام اعتباربخشی به سنوات تجربی مدیریت حرفهای در مشاغل غیردولتی و بخش خصوصی صادر شده و این در حالی است که اختیار پاسخگویی به استعلامات و ابهامات اداری و استخدامی دستگاه های اجرایی از وظایف و اختیارات شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی است و هیات عمومی دیوان عدالت اداری در موارد متعدّدی بخشنامههای سازمان اداری و استخدامی کشور را به دلیل خروج از حدود اختیار قانونی در این قبیل موارد ابطال کرده است، بنابراین مقرره مورد اعتراض به دلیل خروج از حدود صلاحیت قانونی مستند به بند یک ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال میشود. این رای براساس ماده ۹۳ قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب ۱۴۰۲/۲/۱۰) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است. احمدرضا عابدی- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری سامانه ۳۰۱۰۰ دیوان عدالت اداری ماده 48 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم عدم استماع بودن شکایت موضوع تبصره ۵ اجرای کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه نظام اعتراض به آرای کمیسیون رسیدگی به امور عدم صلاحیت کمیسیون کارگری فرمانداری رأی عدم ابطال بخشنامه معاون اول رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص مرجع صدور مجوز به کارگیری نیرو دردهیاری ها تسهیل پرداخت بیمه بیکاری رسیدگی اختلافات مربوط به عنوان شغلی طرح دعوای مستقل «احراز وقوع تخلف» کاهش ساعت کاری زنان شاغل احتساب ایام خدمت در هم زمانی تحصیل بازنشستگی معلولان تابع قانون کار رأی وحدت رویه در خصوص فوق العاده سختی ابطال سختی کار کارکنان رسیدگی به تخلفا ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی اس ابطال فوق العاده سختی کار ذیحسابان ابطال فوق العاده سختی محیط کار سازمان ابطال فوق العاده سختی کار سازمان ملی ابطال فوق العاده سختی کار شاغلین در واح رأی در خصوص عدم ابطال بخشنامه قوه قضائیه ابطال مواد ۹۲ و ۹۳ آیین نامه اجرایی ماده ابطال مصوبه طرح غربالگری مصوب هیئت عال عدم ابطال اعطای تسهیلات عدم ابطال بخشنامه اصلاح عناوین شغلی دستورالعمل تأمین اجتماعی معلمین ابطال مصوبه ممنوعیت دعوت به مصاحبه بخشنامه فهرست مراجع و تصمیمات خارج از ابطال تشکیل شعبه ویژه رسیدگی به تخلفات عدم ابطال عضویت بازرس کل استان شیوه نامه رسیدگی به تقاضای موضوع تبصره ابطال مصوبات استخدام از محل ۵ درصد تعریف نهاد عمومی غیردولتی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص پرداخت فوق العاده اشتغال خارج از کشور بخشنامه لزوم اجرای تبصره ماده ۱۱ قانون دیوان عدالت اداری بودجه عمومی کشور در صندوق های بازنشست امکان طرح مجدد موضوع در هیات ماده ۲۵۱ فوق العاده مناطق کمتر توسعه یافته رای در خصوص درخواست ابطال سطح محرمانگی فوق العاده خاص سازمان پزشکی قانونی و انتقال خون جزء مزایای مستمر نیست دستورالعمل اجرایی موضوع تبصره ماده ۴ قانون دیوان عدالت اداری شکایات از آرای شورای انتظامی نظام مهندسی ساختمان کشور رأی در خصوص عدم صلاحیت دیوان شکایات از آرای شورای انتظامی نظام محدودیت ذخیره مرخصی کارکنان دولت ابطال ممنوعیت ادامه تحصیل کارکنان نظر مشورتی در خصوص اثر دستور موقت رأی وحدت رویه در خصوص اصلاح حکم بازنشستگی براساس ماده ۹ قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی ابطال بخشنامه محدود کردن پرداخت کمک فهرست برخی از موسسات و شرکت های خارج از صلاحیت دیوان عدالت اداری اصلاح فرایند صدور پروانه های ساختمانی پرداخت مزایای مناطق عملیاتی دفاع مقدس ابطال نظر شمولیت حق عائله مندی رأی وحدت رویه در خصوص عدم لزوم ثبت درخواست](https://shenasname.ir/wp-content/uploads/2022/12/دادنامه-هیئت-عمومی-دیوان-عدالت-اداری-390x220.webp)
