قانون نحوه بازنشستگي جانبازان انقلاب اسلامي ايران و جنگ تحميلي و معلولين عادي و شاغلين مشاغل سخت و زيان‌آور مصوب ۱۳۶۷

ماده واحده: كليه وزارت‌خانه‌ها، شركت‌ها، موسسات دولتي، شهرداري‌ها، بانك‌ها، موسسات و شركت‌ها و سازمان‌هايي كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است مي‌توانند مستخدمين معلول (اعم از جانبازان انقلاب اسلامي ايران و جنگ تحميلي، معلولين حوادث ناشي از كار، بيماران ناشي از شرايط خاص كار و معلولين عادي) رسمي يا ثابت يا داراي عناوين مشابه خود را (بجز كارگران مشمول قانون كار) بشرط داشتن حداقل بيست سال تمام سابقه خدمت براساس درخواست كتبي آنان و تصويب شوراي امور اداري و استخدامي كشور با افزودن سنوات خدمت ارفاقي كه مدت آن ذيلاً بر حسب نوع و درجه معلوليت و يا بيماري مشخص گرديده است، به مدت خدمات آنان، بدون پرداخت كسور و فقط از لحاظ احتساب حقوق بازنشستگي، بازنشسته نمايند.

خدمت زايد بررسي سال اين افراد قابل محاسبه نبوده و در تعيين حقوق بازنشستگي آنان آخرين حقوق قبل از بازنشستگي مبناي محاسبه قرار مي‌گيرد.

۱- در مورد جانبازان انقلاب اسلامي ايران و جنگ تحميلي در درجات بين ۲۰% تا ۴۰% نقص عضو يا اعضا يا كاهش توانايي‌ها براي انجام كار حداقل سه و حداكثر شش سال و درجات بين ۴۰% تا آستانه از كارافتادگي كامل حداقل شش و حداكثر ده سال به تناسب درجات فوق به جمع سنوات خدمت مستخدم افزوده مي‌شود ملاك ارفاق از نظر درجه معلوليت بالاترين ميزان معلوليت از آغاز تا زمان بازنشستگي است.

۲- در مورد معلوليت‌هاي مربوط به حوادث ناشي از كار و يا بيماري‌هاي ناشي از شرايط خاص كار در درجات بين ۲۰% تا ۴۰% تا آستانه از كارافتادگي كامل حداقل پنج و حداكثر هشت سال به تناسب درجات فوق به جمع سنوات خدمت مستخدم افزوده مي‌شود.

۳- در مورد معلولين عادي كه به دلايلي غيرناشي از كار معلول شده‌اند در درجات بين ۲۰% تا ۴۰% نقص عضو يا اعضا يا كاهش توانايي‌ها براي انجام كار حداقل دو و حداكثر سه و درجات بين ۴۰% تا آستانه از كارافتادگي كامل حداقل سه و حداكثر شش سال به تناسب درجات فوق به سوابق خدمت مسخدم اضافه مي‌شود.

تبصره ۱) تشخيص درجه معلوليت جانبازان انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي به عهده كميسيون پزشكي بنياد شهيد و تشخيص نوع معلوليت و درجات نقص عضو و يا اعضا و يا كاهش توانايي براي انجام كار در مورد افراد مشمول اين قانون به عهده كميسيون پزشكي معتمد مشتكل از حداقل سه نفر از افراد متخصص بر حسب نوع معلوليت و يا بيماري با معرفي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي خواهد بود و تعيين مدت سنواتي ارفاقي براساس موارد فوق‌الذكر با شوراي امور اداري و استخدامي كشور مي‌باشد.

تبصره ۲) مستخدميني كه به استناد ماده ۷۹ قانون استخدام كشوري و مقررات مشابه آن در قوانين دستگاه‌هاي مذكور در اين لايحه از كار افتاده مي‌شوند، حداقل سه سال به سنوات خدمت آنان بدون پرداخت كسور از لحاظ بازنشستگي اضافه خواهد شد و در صورتي كه با ارفاق مذكور، خدمت اين قبيل افراد از پانزده سال كمتر شود مدت خدمت آنان پانزده سال منظور خواهد شد.

تبصره ۳) شاغلين مشاغل سخت و زيان‌آور كه وظايف مربوط به شغل آنان باعث بروز ناراحتي‌هاي جسمي و روحي مي‌گردد، مي‌توانند با داشتن حداقل بيست سال سابقه خدمت براساس درخواست كتبي خود با حداكثر پنج سال ارفاق بازنشسته شوند.

تبصره ۴) آيين‌نامه اجرايي ماده فوق ظرف ۳ ماه با پيشنهاد سازمان امور اداري و استخدامي كشور با همكاري بنياد شهيد و سازمان بهزيستي تهيه و به تصويب هيات وزيران خواهد رسيد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و چهار تبصره در جلسه علني روز سه شنبه اول آذرماه يكهزار و سيصد و شصت و هفت مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ ۹/۹/۱۳۶۷ به تاييد شوراي نگهبان رسيده است.