هيأت وزيران در جلسه مورخ 8/7/1369 بنا به پيشنهاد شماره 2513/د مورخ 7/5/1369 سازمان امور اداري و استخدامي‌كشور و به استناد ماده (14) قانون "اصلاح مقررات بازنشستگي و وظيفه قانون استخدام كشوري‌" مصوب 1368 آيين‌نامه ‌اجرائي قانون مزبور را به شرح زير تصويب نمود:

ماده 1- در اين آيين‌نامه قانون اصلاح مقررات بازنشستگي و وظيفه قانون استخدام كشوري مصوب 13/12/1368 و صندوق بازنشستگي كاركنان دولت و رفاه بازنشستگان به ترتيب "قانون‌" و "صندوق" ناميده مي‌شود.

ماده 2- براي تعيين حقوق بازنشستگي و از كارافتادگي مستخدميني كه با سنوات خدمت كمتر از(30)سال بازنشسته و از كارافتاده مي‌شوند (130) معدل خالص حقوق و تفاوت تطبيق حقوق وفوق العاده شغل سه سال اشتغال آخر خدمت در سنوات خدمت مستخدم ضرب مي‌گردد.

«كلمه خالص براساس مصوبه 25/11/74 از تاريخ 1/1/74 از اين ماده حذف گرديده است‌.»

تبصره 1- مدت اشتغال موضوع اين آيين‌نامه عبارت از مدت زماني است كه مستخدم درآن مدت از حقوق و فوق العاده‌شغل يا عناوين مشابه بهره‌مند شده است‌.

تبصره 2- در محاسبه حقوق بازنشستگي مستخدميني كه به مجازات بازنشستگي با تقليل گروه محكوم مي‌شوند از تاريخي‌كه به آخرين گروه استحقاقي خود ارتقاءيافته‌اند حقوق وفوق العاده شغل گروه پايين‌تر ملاك عمل قرار مي‌گيرد.

ماده 3- در اجراي تبصره (2) ماده (1) قانون‌، گروه شغلي مستخدمين موضوع مواد (143) و (144) قانون استخدام كشوري‌در سه سال اشتغال آخر خدمت (به تفكيك هر سال‌)،براساس قوانين ومقررات مربوط توسط شوراي امور اداري واستخدامي كشور مشخص مي‌گردد و فوق العاده شغل گروه‌هاي فوقالذكر در مدت مذكور توسط دبيرخانه شوراي مزبورتعيين و ابلاغ خواهد شد تادر برقراري حقوق بازنشستگي و وظيفه مستخدم ملاك عمل قرار گيرد.

تبصره- در مورد كارمنداني كه سه سال آخر خدمت و يا قسمتي از آن را در مأموريت ثابت خارج از كشور به سر برده‌اند،فوق العاده شغلي كه قبل از اعزام به مأموريت بر اساس گروه استحقاقي و طبق ضوابط مربوط‌،در داخل كشور به مستخدم تعلق‌مي‌گرفته است ملاك محاسبه حقوق بازنشستگي و از كار افتادگي قرار خواهد گرفت‌.

ماده 4- حداقل سن بازنشستگي براي مشمولين تبصره (2) ماده (2) قانون‌، به استثناي مشمولين بند "الف‌" ماده (74) و ماده‌(77) قانون استخدام كشوري به ترتيب براي مردان و زنان معادل (50) سال و (45) سال مي‌باشد. «براساس مصوبه مورخ 3/10/1370 سن بازنشستگي براي زنان حذف و فقط سابقه خدمت ملاك بازنشستگي قرار مي‌گيرد.»

ماده 5- مشاغل تخصصي موضوع تبصره (3) ماده (3) و ماده (10) قانون عبارت از مشاغلي است كه شاغل آن براي ورود به‌اولين طبقه رشته شغلي بدون احتساب تجربه مربوط مي‌بايستي داراي حداقل مدرك تحصيلي دانشگاهي يا معادل آن باشد.در ساير موارد مشاغل تخصصي به پيشنهاد دستگاه ذيربط و تأييد شوراي اموراداري و استخدامي كشور تعيين خواهد شد. تبصره ـ دستگاهها مي‌توانند حداكثر به ميزان (14) ساعت كار مقرر هفتگي مستخدمين مشمول ماده (3) قانون را درمشاغل تخصصي‌، حسب مورد به تناوب يا يكجا كاهش دهند.

ماده 6- براي برخورداري از امتيازات مندرج در ماده (3) قانون‌، صرفاً سنوات خدمت مازاد بر (30) سال مستخدمين رسمي‌و يا ثابت وعناوين مشابه كه حسب نياز دستگاه و بعد از تاريخ 1/1/1369 انجام شده باشد به استثناي ايامي كه بابت آن به‌مستخدم فوق العاده شغل و يا عناوين مشابه پرداخت نشده است‌، ملاك محاسبه قرار مي‌گيرد.

ماده 7- در مواردي كه مستخدمين از پرداخت كسور بازنشستگي بابت خدمت مازاد بر (30) سال (موضوع تبصره 2 ماده 3قانون‌) معاف مي‌باشند، دستگاه متبوع مستخدم مكلف است قبلاً تأييد لازم را در خصوص پرداخت كسور بازنشستگي‌توسط مستخدم به مدت (30) سال تمام‌، از صندوق كسب نمايد. صندوق مكلف است در صورت تكميل بودن مدارك‌، تأييديه مزبور را حداكثر ظرف مدت يك ماه صادر نمايد.

ماده 8- به استثناي مقررات مربوط به بازنشستگي مشمولان تبصره (2) ماده (2) قانون (كه صرفاً از نظر شرط سابقه خدمت‌تابع مقررات مربوط به خود مي‌باشند) و نيز مقررات بازنشستگي اجباري (كه براساس سن مستخدم‌، دستگاه مكلف به‌بازنشستگي وي مي‌باشد)، از تاريخ لازم‌الاجراشدن قانون كليه قوانين‌. مقررات مربوط به بازنشستگي با سنوات ارفاقي ويابازنشستگي زودرس (كمتر از 25 سال و با رعايت شرايط سني مقرر در قانون در كليه مؤسسات و شركتهاي دولتي وشهرداريها و مؤسساتي كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است‌، ملغي مي‌باشد.

ماده 9- در اجراي ماده (4) قانون از تاريخ 1/1/1369 حداكثر حقوق بازنشستگي و وظيفه از كارافتادگي و وظيفه وراث‌(جمع پرداختي به وراث‌) معادل (43) و حداقل آن معادل (25) بالاترين رقم جدول حقوق موضوع ماده (32) قانون استخدام‌كشوري‌، تعيين مي‌گردد.

ماده 10- حقوق بازنشستگي، وظيفه ازكارافتادگي و وظيفه وراث (‌جمع پرداختي به وراث) بر اساس ماده (5) قانون به طريق زير محاسبه مي‌شود:

‌حاصل ضرب "‌سنوات خدمت بدون ارفاق" با "‌آخرين حقوق بازنشستگي، وظيفه ازكارافتادگي و وظيفه وراث (‌جمع پرداختي به وراث)" بخش بر:

"‌جمع مدت خدمت يا سنوات ارفاقي" برابر است با:

"‌مبلغ واقعي حقوق بازنشستگي يا وظيفه ازكارافتادگي و وظيفه وراث (‌جمع پرداختي به وراث)"

‌و همچنين حاصلضرب:

"‌جمع درصد افزايش‌هاي موضوع ماده (5) قانون" با "‌مبلغ واقعي حقوق بازنشستگي، وظيفه ازكارافتادگي و وظيفه وراث (‌جم پرداختي به وراث)" برابر است با:

"‌مبلغ افزايش موضوع ماده (5) قانون از تاريخ 1369.1.1 به بعد"

‌و همينطور مجموع:

"‌مبلغ افزايش موضوع ماده (5) قانون" و "‌آخرين حقوق بازنشستگي، وظيفه ازكارافتادگي و وظيفه وراث (‌جمع پرداختي به وراث)" برابر است با:

"‌مبلغ حقوق بازنشستگي، وظيفه ازكارافتادگي و وظيفه وراث (‌جمع پرداختي به وراث) بر اساس ماده (5) قانون"

ماده 11- دستگاههاي مذكور در ماده‌(7) قانون مكلفند حداكثر ظرف يك ماه كسور بازنشستگي سهم مستخدم وخودرامحاسبه وبه صندوق واريز نمايند.

ماده 12- سازمان امور اداري و استخدامي كشور مجاز است دستورالعملهاي لازم براي اجراي اين آيين‌نامه را تهيه وابلاغ‌نمايد. سازمان امور اداري و استخدامي كشور همچنين مسؤول پاسخگوئي به دستگاهها راجع به كليه مواردي از اين آيين‌نامه است‌كه واجد ابهام مي‌باشد.

ماده 13- هرگونه تغيير در مفاد اين آيين‌نامه بنا به پيشنهاد سازمان امور اداري و استخدامي كشور و تصويب هيأت وزيران‌صورت خواهد گرفت‌.