الزام به پرداخت کمک بارداری (بیمه شده زن)

واژه تعریف اصلی
الزام به پرداخت کمک بارداری (بیمه شده زن)

حکم به ورود

شاکی:

طرف شکایت: سازمان تأمین اجتماعی

خواسته: الزام به پرداخت کمک بارداری

گردش كار: شاکی دادخواستی به خواسته فوق تقدیم ديوان عدالت اداری کرده که در تاریخ ... ثبت دبیرخانه دیوان و سپس به این شعبه ارجاع شده و خلاصه آن چنین است: با توجه به سوابق بیمه‌ و باردار بودن که به تأیید پزشک معالج نیز رسیده است، درخواست دریافت کمک هرینه بارداری مطابق قانون تأمین اجتماعی را ارائه نمودم اما سازمان از پرداخت آن خودداری می نماید. دادخواست و ضمایم به‌ طرف شکایت ابلاغ‌شده که در پاسخ اعلام کرده است: کمک هزینه بارداری در صورتی به بیمه شدگان زن پرداخت می شود که دارای شرایط زیر باشند؛ ظرف یک سال پیش از زایمان، حق بیمه ۶۰ روز کار را به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کرده باشند، در مدت استراحت مشغول کار نبوده مزد یا حقوق دریافت نکرده باشند، در تاریخ اعلام بیماری ، مشغول به کار بوده و یا در مرخصی استحقاقی باشند، در دوره استراحت مزدی برای وی مطرح باشد. که این شرایط در خصوص شاکی محرز به نظر نمی‌رسد و موجبی جهت پرداخت کمک هزینه بارداری به نظر نمی‌رسد. اینک در وقت مقرر/ فوق‌العاده پرونده تحت نظر است، با توجه به مفاد دادخواست و مستندات موجود در پرونده، ختم رسیدگی را اعلام و با استعانت از خداوند متعال به شرح زير رای صادر می‌شود.

رأی شعبه

۱- بر اساس بند ۹ ماده ۲ قانون تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ : «غرامت دستمزد به وجوهي اطلاق مي‌شود كه در ايام بارداري بيماري و عدم توانائي موقت، اشتغال بكار و عدم دريافت مزد يا حقوق به حكم اين قانون بجاي مزد يا حقوق به بيمه شده پرداخت مي‌شود.»

۲- ماده ۶۷ قانون تأمین اجتماعی مقرر می‌دارد: «بيمه شده زن يا همسر بيمه شده مرد در صورتي كه ظرف يكسال قبل از زايمان سابقه پرداخت حق بيمه شصت روز را داشته باشد مي‌تواند بشرط عدم اشتغال بكار از كمك بارداري استفاده نمايد. كمك بارداري دوسوم آخرين مزد يا حقوق بيمه شده طبق ماده ۶۳ مي‌باشد كه حداكثر براي مدت دوازده هفته جمعاً قبل و بعد از زايمان بدون كسر سه روز اول پرداخت خواهد شد.»

۳- مطابق دادنامه شماره ۶۳۴ الی ۶۳۷ مورخ ۱۳۹۸/۱۰/۰۱ هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری، در خصوص بیمه‌شدگان غیراجباری و مبتنی بر توافق با سازمان تأمین اجتماعی، مطابق تبصره ماده ۸ قانون تأمین اجتماعی شرایط مربوط به ادامه تمام یا قسمتی از بیمه های مقرر در قانون از اختیارات سازمان تأمین اجتماعی بوده و براساس بند (الف) ماده ۷ قانون فوق الاشعار تعهدات مذکور در ماده ۳ به تدریج و براساس امکانات سازمان اجرا خواهد شد و ثانیاً با توجه به منشأ قراردادی این بیمه ها، حدود تعهدات بر مبنای توافق بعمل آمده است بنابراین الزامی به پرداخت کمک بارداری وجود ندارد.

۴- مستفاد از دادنامه شماره ۶۳۹ مورخ ۱۳۹۸/۱۰/۰۱ هیأت تخصصی کار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری، با توجه به تبصره ماده ۲۹ و نیز مواد ۶۳ و ۶۴ و ۶۷ قانون تأمین اجتماعی پرداخت غرامت دستمزد ایام بیماری و کمک هزینه بارداری از تکالیف سازمان تأمین اجتماعی در خصوص بیمه شدگانی است که رابطه کارگری و کارفرمایی داشته و به دستور کارفرما در مقابل دریافت مزد کار می کنند، لذا کمک هزینه بارداری به بیمه شدگان اختیاری قابلیت پرداخت ندارد.

 با عنایت به این که اولاً مطابق مدارک ارائه شده از جمله لیست بیمه، شرط سابقه پرداخت ۶۰ روز بیمه‌پردازی  ظرف يك سال قبل از زايمان در خصوص شاکی محرز است، ثانیاً حسب مدارک و مستندات ابرازی، نامبرده در حال حاضر اشتغال به کار ندارد، ثالثاً شاکی دارای کارفرما بوده و بیمه شده اجباری است، رابعاً بارداری وی مورد تأیید پزشک قرار گرفته است، بنا به مراتب مستند به ماده ۶۷ قانون تأمین اجتماعی حکم به ورود شکایت مبنی بر «الزام به پرداخت کمک بارداری» صادر و اعلام می‌گردد. این رای  برابر ماده ۶۵ قانون تشکیلات وآئین دادرسی دیوان عدالت اداری، ظرف بيست روز پس از ابلاغ ، قابل اعتراض در شعب تجديدنظر ديوان عدالت اداری است.

دادرس/ رئیس شعبه ... دیوان عدالت اداری