واژهتعریف اصلی
ضریب منطقه ای در کارهای پیمانکاری

قیمت‌های واحد برای انجام کار برای مقطع زمانی معین و مکان مشخص تهیه می‌شوند. قیمت‌های مندرج در فهارس بها، برای انجام کار در تهران محاسبه گردیده‌اند. برای اینکه قیمت‌های موجود در فهارس بها، عمومیت داشته و در همه جای کشور قابل استفاده باشد، سازمان برنامه و بودجه کشور با توجه به ویژگی‌های محلی و منطقه ای و میزان برخودار یا محروم بودن آن و چگونگی امکان دسترسی به نیروهای کار و تأمین مصالح، مناطق جغرافیایی ایران را به مناطق مختلف تقسیم نموده است وبرای کارهای ساختمانی، تاسیسات برق و مکانیک، راه و باند و... به صورت جداگانه و متناسب با صعوبت در منطقه، ضریبی به نام "ضریب منطقه" در نظر گرفته است که در برآورد هزینه کار ضرب می‌گردد.

ضرایب منطقه‌ای مربوط به فهرست بها ابنیه و تأسیسات برق و مکانیک طی بخشنامه‌هایی از طرف سازمان برنامه و بودجه کشور قبلا اعلام گردیده که بایستی از آن بخشنامه‌ها استخراج گردد.

برای فهارس بها راه و باند، جمع آوری فاضلاب، انتقال آب و... هرساله بصورت پیوست شماره ۴ فهرست بها منتشر می‌گردد.

 

بودجه عمومی

بودجه سالیانه به طور کلی از دو بخش تشکیل می‌شود. بودجه عمومی و بودجه شرکت‌ها. سر و کار ما عجالتا با بودجه عمومی است و کاری به کار بودجه شرکت‌ها و بانک‌ها نداریم. بودجه عمومی در واقع حساب دخل (مالیات، نفت و…) و خرج دولت و دستگاه‌های دولتی و ادارات (دستمزد کارمندان، هزینه‌های روزمره و هزینه‌های عمرانی و...) است.

بودجه شرکت‌ها

بودجه شرکت‌ها مربوط به حساب دخل و خرج شرکت‌های دولتی، بانک‌ها است که حساب دخل و خرج داخلی آنها را نشان می‌دهد. بودجه شرکت‌ها هر سال در یک پیوست مفصل جداگانه به چاپ می‌رسند و همراه با لایحه بودجه به مجلس داده می‌شوند. مجلس بودجه شرکت‌ها را بررسی نمی‌کند. بودجه شرکت‌ها فعلا در محاسبات «ایران‌بودجه» هم حساب نشده است. قسمت بزرگ بودجه شرکت‌ها از طریق منابع درآمدی خود آنها تامین می‌شود. مالیات شرکت‌ها و مازاد درآمد موسسات سودده به حساب خزانه واریز شده و جزو منابع درآمدی دولت در بودجه عمومی به حساب می‌آیند. کسری شرکت‌های زیان‌ده هم از محل اعتبارات بودجه عمومی تامین می‌‌شود.