مناطق آزاد تجاری، صنعتی و ویژه اقتصادی

مقررات اشتغال نيروي انساني، بيمه و تامين اجتماعي در مناطق آزاد تجاري – صنعتي جمهوري اسلامي ايران

فصل اول – كليات

ماده 1- در اين تصويب‌نامه واژه‌هاي زير به جاي عبارت‌هاي مشروح مربوط به كار مي‌رود:

كشور      : كشور جمهوري اسلامي ايران

مناطق    : مناطق آزاد تجاري – صنعتي جمهوري اسلامي ايران

دبيرخانه  : دبيرخانه شورايعالي مناطق آزاد تجاري – صنعتي

سازمان  : سازمان هر منطقه آزاد تجاري – صنعتي

مقررات : مقررات موضوع ماده (12) قانون چگونگي اداره مناطق آزاد تجاري – صنعتي در مورد اشتغال نيروي انساني، بيمه و تامين اجتماعي

كارگر  :  كسي كه به هر عنوان در مقابل دريافت مزد يا حقوق به درخواست كارفرما كار مي‌كند.

كارفرما : شخصي است حقيقي يا حقوقي كه كارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دريافت مزد يا حقوق كار مي‌كند.

كارگاه :  محلي است كه كارگر به درخواست كارفرما يا نماينده او در آنجا كار مي‌كند، از قبيل موسسات صنعتي، كشاورزي، معدني، ساختماني، ترابري مسافري، خدماتي، تجاري، توليدي، اماكن عمومي و امثال آنها.

مزد  : وجوه نقدي يا غيرنقدي و يا مجموع آنهاست كه در مقابل انجام كار به كارگر پرداخت مي‌شود.

مزد ثابت : مجموع مزد شغل و مزاياي ثابت پرداختي به تبع شغل

حقوق : هرگاه مزد به طور ماهانه تعيين و پرداخت شود، حقوق ناميده مي‌شود

مدت كار : مدت زماني كه كارگر نيرو يا وقت خود را به منظور انجام كار در اختيار كارفرما قرار مي‌دهد.

ماده 2- كليه كارگران، كارفرمايان و كارگاه‌هاي واقع در مناطق آزاد مشمول مقررات اين تصويب‌نامه هستند.

تبصره- اشخاص مشمول قانون استخدام كشوري يا ساير قوانين و مقررات خاص استخدامي و نيز كارگران كارگاه‌هاي خانوادگي كه انجام كار آنها منحصراً توسط صاحب كار و همسر و خويشاوندان نسبي درجه يك از طبقه اول وي انجام مي‌شود، مشمول مقررات اين تصويب‌نامه نخواهند بود.

ماده 3- نظارت بر اجراي مقررات اين تصويب‌نامه و رعايت حقوق كارفرمايان و كارگران و انجام تعهدات پيش‌بيني شده در ارتباط با قرارداد كار بر عهده سازمان منطقه خواهد بود. سازمان هر منطقه مي‌تواند براي انجام تعهدات كارفرمايان در قبال كارگرانشان ضمانت‌هاي لازم را اخذ نمايد و در صورت عدم انجام تعهدات ياد شده از سوي كارفرمايان از محل ضمانت‌نامه‌هاي اخذ شده، تعهدات كارفرمايان يا آراي مراجع و محاكم قانوني را در مورد كارگران آنها ايفا نمايد.

ماده 4- سازمان هر منطقه با همكاري و مشاركت كارفرمايان و كارگران نسبت به تامين امكانات رفاهي موردنياز كارگران آن منطقه از قيل مسكن، تاسيسات ورزشي، خدمات بهداشتي و درماني و تسهيلات لازم به منظور تهيه آذوقه و مايحتاج عمومي اقدام خواهد كرد.

ماده 5- وزارت كار و امور اجتماعي با هماهنگي سازمان هر منطقه، واحد كار و خدمات اشتغال را در هر يك از مناطق آزاد ايجاد خواهد كرد كه اين واحد نسبت به تنظيم امور بازار كار، نظارت بر مسايل حفاظت و بهداشت كار و ساير امور اقدام خواهد كرد.

تبصره 1- سرپرست واحد كار و خدمات اشتغال با پيشنهاد سازمان هر منطقه و حكم وزير كار و امور اجتماعي منصوب مي‌شود.

تبصره 2- سرپرست واحدكار و خدمات اشتغال موظف است هر سه ماه يكبار گزارش عملكرد اين واحد را به وزارت كار و امور اجتماعي ارسال نمايد.

ماده 6- بازرسان كار از كارگاه‌هاي مشمول اين تصويب‌نامه بازرسي به عمل مي‌آورند. كارفرمايان و سازمان هر منطقه موظفند نسبت به رفع نواقص حفاظت و ايمني محيط كار كارگران و انجام توصيه‌هاي قانوني بازرسان كار در فرصت‌هاي مقرر اقدام نمايند.

1 2 3 4 5 6 7 8برگهٔ بعدی
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments