این پرسش برای بسیاری از اعضای هیئت علمی بازنشسته مطرح است که چرا دغدغه مسئولان تنها بهبود معیشت شاغلان است؟ اگر به گفته مسئولان، اعضای هیئت علمی سالها کمتر از حق خود دریافتی داشتهاند، بازنشستگان نیز بخشی از همین جامعه بودهاند و سالها با همان شرایط خدمت کردهاند. چرا امروز که صحبت از جبران و بهبود معیشت است، بازنشستگانی که عمر خود را صرف آموزش و پژوهش کردهاند، کمتر مورد توجه قرار میگیرند؟ حفظ شأن و کرامت پیشکسوتان دانشگاهی، شایسته توجهی فراتر از شعار است.